توصیه قرآن برای ناامید کردن دشمن مکار از جبهه داخل
وقتی در اختلافهای سیاسی از هم گذشت میکنیم، در واقع دشمن را ناامید کردهایم. هر دعوای بیجا، فقط دل شیطان را شاد میکند و ریشهٔ اعتماد را در جبههٔ خودی میسوزاند. ما باید هوشیار باشیم؛ رقابتها میآیند و میروند، امّا نظام اسلامی میماند. از خطاهای هم بگذریم تا این پرچم، با وحدت به مقصد الهیاش برسد.
خبرگزاری فارس: ماه رمضان امسال با ۳۰ راه قرآنی، در تلاش هستیم از طوفانها و پستی و بلندیهای زندگی، باز نمانیم و راه را محکم ادامه دهیم.راهی که از دل تجربه پیامبران، شهیدان و بندگان صابر خدا بیرون آمده است. راههایی برای اینکه در برابر تمسخر، تهمت، تهدید، فقر، خستگی، غربت و وسوسه، ایمان را نگه داریم و از پا نیفتیم. یقین به این حقیقت که هر کس خدا با او باشد شکست ندارد.
پشتوانههای قرآنیقرآن یاد میدهد آرامش سهم دلهایی است که کینه ندارند. همانطور که خدا از خطای ما میگذرد، ما هم باید ببخشیم تا مهربانیاش نصیبمان شود. اگر از لغزشها بگذریم و بدی را با نیکی پاسخ دهیم، صفا و آرامش به دلها و خانوادهها بازمیگردد.
ببخش و فراموش کن!«وَلْيَعْفُوا وَلْيَصْفَحُوا أَلَا تُحِبُّونَ أَنْ يَغْفِرَ اللَّهُ لَكُمْ».بايد عفو كنند و از مجازات درگذرند. آيا دوست نمىداريد خدا شما را بيامرزد؟ [اگر دوست داريد، پس شما هم ديگران را مورد عفو و گذشت قرار دهيد].«إِنْ تَعْفُوا وَ تَصْفَحُوا وَ تَغْفِرُوا فَإِنَّ اللَّهَ غَفُورٌ رَحيمٌ».اگر [از آزار و رنجى كه به شما مىدهند] چشمپوشى كنيد و سرزنشكردن آنان را ترك نماييد و از آنان بگذريد [خدا هم شما را مورد الطاف بىكرانش قرار مىدهد]؛ زيرا خدا بسيار آمرزنده و مهربان است.اگر در برابر رنجی که میبینی، ببخشی و از صمیم دل بگذری، خدا هم با همان وسعت مهربانی تو را در آغوش غفرانش میگیرد. «عفو» یعنی گذشت از خطا؛ اما «صفح» مرتبهای بالاتر است؛ یعنی با دلِ باز، نهتنها خطا را ببخشی، بلکه یادش را هم پاک کنی؛ انگار صفحهٔ تازهای در زندگی باز شده و هیچ نشانی از خطا در آن نیست.
اگر شب اول قبری هست«وَ إِنَّ السَّاعَةَ لَآتِيَةٌ فَاصْفَحِ الصَّفْحَ الْجَميلَ».پس [در برابر ناهنجارىهاى مردم] گذشتى كريمانه داشته باش.وقتی سرانجامِ همهٔ ما رفتن است و این دنیا در چشم برهمزدنی تمام میشود، دعوا و دلخوری چه ارزشی دارد؟ وقتی یقین داریم قیامت میرسد و همهمان روزی درون قبرهای تنگ میخوابیم، دعوا و کینه هیچ ارزشی ندارد. باید در همین دنیا کریمانه ببخشیم و سبک شویم. خیلیها بعد از مرگ عزیزشان با حسرت میگویند: کاش نمیرنجاندمش؛ کاش دوباره برگردد؛ هرطور که هست؛ حتی اگر باز هم مرا رنج بدهد، فقط باشد!
دغدغهٔ اصلاح هم داری؟«إِنَّمَا الْمُؤْمِنُونَ إِخْوَةٌ فَأَصْلِحُوا بَيْنَ أَخَوَيْكُمْ وَ اتَّقُوا اللَّهَ لَعَلَّكُمْ تُرْحَمُونَ».جز اين نيست كه همه مؤمنان با هم برادرند؛ بنابراين [در همه نزاعها و اختلافات] ميان برادرانتان صلح و آشتى برقرار كنيد، و از خدا پروا نماييد تا مورد رحمت قرار گيريد.خوببودن با دیگران وظیفه هر مؤمن است؛ امّا کافی نیست. ما فقط مأمور به مهربانی شخصی نیستیم؛ مأمور به اصلاح هم هستیم. هر کس در حلقهٔ آشنایان خود کسانی را میشناسد که میانشان سردی افتاده، دلگیرند، قهر کردهاند یا پنهانی از هم بد میگویند. ایمان اقتضا میکند از کنار این قهرها بیتفاوت عبور نکنیم. باید دغدغهٔ وصل داشته باشیم؛ در خانواده، فامیل، بین رفقا، همکاران، همسایهها. اگر توانستیم دو دلِ رنجیده و جدا از هم را به هم نزدیک کنیم، همانجا جبههای از رحمت ساختهایم. مؤمن واقعی کسی است که فقط نمیگذرد، بلکه میان دلهای شکسته پل میزند و صلح ایجاد میکند.
از نگاه رهبر شهید انقلابرکن تقواازجمله ارکان تقوا، «اِطفاء النّائرة» است؛ یعنی فرو نشاندن آتش اختلاف میان مجموعهها و دستگاهها. اختلافها اگر رها شوند، همچون آتشی سوزان جامعه را میسوزانند. همه باید تلاش کنند این آتش را خاموش کنند؛ نه اینکه با گفتار و رفتار نسنجیده بر شعلههای آن بیفزایند. کنترل زبان و مراقبت از تعبیرات و اظهارات، از مهمترین وظایف کسانی است که سخنشان در جامعه اثر دارد.اصل دیگر، «ضمّ اهل الفرقة» است؛ یعنی کسانی را که از جماعت مؤمنان فاصله گرفته یا از نظام جدا شدهاند، باید نزدیک و جذب کرد. نباید رفتار و گفتار ما موجب گسست شود. کسانی که در نیمهراهند، باید با محبت و تدبیر به مقصد رسانده شوند، نه با تندی و طرد، از ایمان و نظام برید.«اصلاح ذاتالبین» نیز از مصادیق تقواست؛ هرجا کدورتی هست، باید برای آشتی و رفع دلخوری پیشقدم شد، تا صفا و وحدت درونی جامعه حفظ شود.دیگر معیار تقوا، «افشاء العارفة و ستر العائبة» است؛ یعنی خوبیها را آشکار و عیبها را پنهان کنیم. اگر کار نیکی از کسی سراغ داریم، آن را بگوییم و منتشر کنیم؛ اما اگر لغزشی دیدیم، آن را فاش نسازیم. نهی از منکر باید مستقیم و خیرخواهانه باشد، نه با رسواکردن.اینها شاخههای عملی تقوا هستند؛ همان زینتی که در دعا میخوانیم: «اَلبَسَني زینَة المُتّقین». تقوا یعنی حفظ انسجام؛ پرهیز از آتش اختلاف؛ جذب دلهای فاصلهگرفته، و پاسداری از وحدت ملی و ایمانی جامعه، که اگر این انسجام آسیب ببیند، دشمن بیش از همه سود میبرد.
۱۷ MB
ما چه کنیم؟عفو، زنجیرهای از آرامش است؛ از خانه شروع میشود، به کوچه و شهر میرسد و در آخر به خودمان بازمیگردد. هرجا گذشت کرده ایم، خدا خودش دلها را نرم کرده و درهای بستهٔ آشتی را یکییکی گشوده است.
قرآن میفرماید: «أَلَا تُحِبُّونَ أَنْ یَغْفِرَ اللَّهُ لَكُمْ»؛ یعنی مگر خودتان بخشیدهشدن را دوست ندارید؟ پس اگر بخشیدیم، اول به نفع خودمان است. هر بار که بخشیدیم، خدا همان لحظه ما را سبک کرد و گرهی از کارمان گشود.وقتی در اختلافهای سیاسی از هم گذشت میکنیم، در واقع دشمن را ناامید کردهایم. هر دعوای بیجا، فقط دل شیطان را شاد میکند و ریشهٔ اعتماد را در جبههٔ خودی میسوزاند. ما باید هوشیار باشیم؛ رقابتها میآیند و میروند، امّا نظام اسلامی میماند. از خطاهای هم بگذریم تا این پرچم، با وحدت به مقصد الهیاش برسد.
پلن «ب» ترامپ در جنگ را چگونه خنثی کنیم؟
اگر میخواهیم پلن B دشمن که همان شکستن صفوف اتحاد ماست را در این جنگ خنثی کنیم همه باید خطاهای یکدیگر را ببخشیم تا بتوانیم در کنار هم، یک امت واحد و قدرتمند بمانیم و نقشههای تفرقهافکن دشمن را خنثی کنیم. همانطور که شیرینیاش را در جنگ ۱۲ روزه چشیدیم و انشالله پیروز نهایی این جنگیم.نمایش گزارش
زنان؛ سنگرنشینان انقلاب در روزهای انتخابِ رهبر سوم
یادمان نرود که فاطمه(س) با زبان حق و دل شجاعش، در برابر انحرافِ پس از رحلت پیامبر(ص) سدی محکم ساخت. امروز نیز پس از شهادت رهبر انقلاب ما باید پیرو همان فاطمه(س) باشیم، با همان غیرت، بصیرت و شجاعت. ما زنان این زمان، سنگرنشینان پنهان انقلابیم.نمایش گزارش
وعدهٔ دوم خدا برای پیروزی در آستانهٔ تحقق است
این پرچم توحید و اسلام و ایمان، این پرچم ایستادگی در مقابل ظلم و جور از هر کس و هر جای عالم، این پرچم استقلال ملتها در برابر قدرتهای زورگو، باید در سراسر جهان و به عنوان مرکز امید همهٔ مستضعفان عالم، به اهتزاز درآید. امروز تنها ترسِ زورگویان از اسلام ناب محمدی است؛ اسلامی که برخاسته و امید را در د…نمایش بیشترنمایش گزارش
15:38 - 17 اسفند 1404
