با این زنها در این جنگ پیروزیم
دشمن همیشه روی خستگی مردم حساب میکند، نه بر قدرت سلاحشان. وقتی مردم صبور باشند، پروژهٔ تسلیم دشمن شکست میخورد. استقلال فقط با جنگ نظامی بهدست نمیآید؛ زنان و مردانی که این شبها در اوج داغ از دست دادن رهبر شهید در جای جای ایران حماسه آفریدند، در واقع نگهبانان پنهان استقلالند.
خبرگزاری فارس: بانوان و نوجوانان دو رکن اساسی در جامعه هستند، از این رو ماه رمضان امسال فرصتی رقم خورده تا با استفاده از آیات روحبخش قرآن، دمی چند با این قشر هم صحبت شویم.
«وَاصْبِرْ وَمَا صَبْرُكَ إِلَّا بِاللَّهِ» امتحانات برای نابودی نیستند، بلکه برای پرورش استعدادها و رویش در دل سختیها هستند؛ همانطور که بذر در تاریکی خاک حرکت میکند تا به نور برسد. مهم، واکنش ماست؛ زنِ مؤمن اگر در طوفان مشکلات، بهجای گلایه، به خدا تکیه کند، در صف همان یارانِ وعدهدادهٔ امام زمان(عج) خواهد ایستاد.
بهطور کلی مردم در برابر مشکلات و ابتلائات به سه دسته تقسیم میشوند:دسته اول، کسانی هستند که با وزش نسیمی از بلا، امیدشان را میبازند، دلشان فرو میریزد و دیگر رمقی برای ادامه ندارند. این همان لحظهای است که شیطان در گوشت زمزمه میکند: «بس است! دیگر فایده ندارد.» و گاهی همین ناامیدی، ریشۀ افسردگی و تلخی زندگیمان میشود.دسته دوم، کسانیاند که آستانۀ صبرشان کم است؛ در ظاهر صبورند، اما در دل از خدا گلایه دارند. آنها منتظرند زود نتیجه ببینند و هرگاه تأخیری پیش میآید، بیتاب میشوند. مثل مادری که در ماه رمضان طاقت گرسنگی فرزندش را ندارد و او را از روزهگرفتن باز میدارد، غافل از اینکه همین سختی، تمرین پرواز روح است.
اما دسته سوم، بندگان رشید و زنان باصلابتی هستند که صبر در جانشان جوشیده است. اینها همانهاییاند که در برابر هیچ طوفانی کم نمیآورند. مانند زنان فلسطینی که با دستان خالی در برابر توپ و تانک ایستادهاند. مانند بانوان زینبی مام وطن که این چند روز و چند شب حماسه آفریدند. این ایمان است، این صبر است! صبر به سه نوع تقسیم میشود و هرکدام نقش مهمی در زندگی مؤمن ایفا میکند.
صبر بر مصیبتخداوند امتحان را از جایی میفرستد که فکرش را نمیکنی؛ در دل آرام خانه، خدایناکرده میان همسر و فرزند؛ جایی که انتظار بلا نداری اما مگر نه این است که پروردگار فرموده: «وَ بَشِّرِ الصَّابِرِینَ، الَّذِینَ إِذَا أَصَابَتْهُمْ مُصِیبَةٌ قَالُوا إِنَّا لِلَّهِ وَ إِنَّا إِلَیْهِ رَاجِعُونَ؛ به صابران بشارت ده؛ همانهایی که وقتی مصیبتی به آنان میرسد، میگویند: "ما از آنِ خداییم و بهسوی او بازمیگردیم"».
زندگی هر زن، میدان صبر است؛ صبر بر همسر، تربیت فرزند، کمبودها و دلتنگیها. هیچکدام از ما بیمصیبت نیستیم؛ یکی همسرش را درگیر بیماری میبیند و باید صبورانه تیمارش کند، یکی فرزندش راه خطا میرود و دلش آتش میگیرد و دیگری در خانهای محقر، با قناعت زندگی میکند. اینها میدانهای صبر هستند، همان جایی که زن یا میشکند یا شُکوه خدا را در خود نمایان میسازد. در سختیهای زندگی و برخوردهای تند همسر یا فرزندان، اگر مثل درخت صنوبر خشک باشیم، میشکنیم؛ اما اگر مانند خوشۀ گندم باشیم، خم میشویم، صبر میکنیم و پس از پایان طوفان مشکلات، دوباره استوار میایستیم.
صبر بر طاعتصبر بر طاعت، آن صبری است که در دل خانه و زندگی ما زنان معنا پیدا میکند. خیلی وقتها تصور میکنیم صبر یعنی فقط در سختیها اشکریختن و تحمل بلا اما نه، گاهی صبر یعنی ادامهدادن راه عبادت، ادامهدادن بندگی، حتی در همان کارهای سادهٔ روزمره. خدا جهاد مرد را در میدان نبرد قرار داد، اما جهاد زن را در میدان محبت و مدیریت خانه. همانقدر که رزمنده در جبهه پاداش دارد، زنی که دل همسرش را با نیت رضای الهی آرام میکند، در دفتر همان مجاهدان ثبت میشود؛ یعنی زنی که بهخاطر رضای خدا بندگی میکند، هرچند کارش کوچک بهنظر برسد، در واقع در صف مجاهدان راه خداست.
امام شهید اُمت در توضیح این روایت چنین فرمودهاند: «وَ جِهَادُ الْمَرْأَةِ حُسْنُ التَّبَعُّل». حسن التبعل یعنی چه؟ عدهای خیال میکنند جهاد زن این است که فقط وسایل راحتی مرد را فراهم کند. حسن تبعل فقط این نیست. این جهاد نیست. جهاد این است که زنان مبارز، مؤمن و فداکار وقتی شوهرهایشان مسئولیتهای سنگینی دارند، بار آن سنگینی به میزان زیادی روی دوش آنها میافتد. شماها مأموریت دارید. خدمات شما همینطور است. این شعبهای از همان جهاد اکبری است که فرمودهاند؛ جهاد با نفس است.
صبر بر معصیتصبر بر معصیت، صبری که شاید از هر نوع صبر دیگر سختتر باشد. در صبر بر مصیبت، اتفاق خودش رخ میدهد و تو ناچار به تحملی؛ اما در صبر بر گناه، خودت باید بایستی، نه بگویی و دل را مهار کنی. این همان جهاد با نفس است؛ همان میدان پنهانی که خدا درون ما زنها قرار داده تا ایمانمان را محک بزند. خدای مهربان در قرآن میفرماید: «وَ لَئِنْ صَبَرْتُمْ لَهُوَ خَیْرٌ لِلصَّابِرینَ؛ اگر صبر کنید، برای شما بهتر است.» این «بهتر بودن»، یعنی نجات، عزت و حفظ کرامت زن در نگاه خدا.
توکل؛ پشتوانۀ صبردل و دستت را با هم به خدا بسپار! او هم وکیل مهربانی است، هم تکیهگاهی که هرگز نمیشکند. طبق آیۀ ۲۷ سورۀ نحل: «وَ اصْبِرْ وَ مَا صَبْرُک إِلَّا بِاللَّهِ؛ و شکیبایی کن و شکیبایی تو جز به توفیق خدا نیست»، صبر برخاسته از توکل است؛ صبری که در زمان جنگ و حملۀ دشمن، استقامت مردم را بالا میبرد، همانند زنان با بصیرت کشور که این روزها با ایمان راسخ خود، لرزه بر تن دشمن (اسرائیل و آمریکا) انداختند. پشت مردان مقاومت، زنانی مقاوم و با صبر و گذشت وجود دارند که در سختترین شرایط، دست از حمایت جبهۀ مقاومت برنمیدارند.
تقویت توکل و ایمان با انفاقملتی که به خدا تکیه دارد، به بیگانه چشم نمیدوزد و در سیاست، اقتصاد و فرهنگ خودکفا میماند، در برابر جنگ، صدای موشک، تحریم یا ترس از پا نمیافتد و استقلال خود را حفظ میکند. دشمن همیشه روی خستگی مردم حساب میکند، نه بر قدرت سلاحشان. وقتی مردم صبور باشند، پروژهٔ تسلیم دشمن شکست میخورد. استقلال فقط با جنگ نظامی بهدست نمیآید؛ زنان و مردانی که این شبها در اوج داغ از دست دادن رهبر شهید در جای جای ایران حماسه آفریدند، در واقع نگهبانان پنهان استقلالند.
ملت ایران در دوران دفاع مقدس و زیر فشار جنگ و پس از آن، در تحریم بوده است؛ اما بهجای فروریختن و نالیدن، تصمیم گرفت روی پای خودش بایستد؛ صنایع بومی را ساخت، جوانانش بهدنبال علم و فناوری رفتند و زنان و مردانش با صبر و اتکا به خدا، از دل بحران، توان و هویت تازه آفریدند. از همان روزها تا امروز، هرگاه فشار بیشتر شد، ابتکار و رشد نیز بیشتر پدید آمد. این یعنی صبری که به «استقلال اندیشه و عمل» میانجامد.
21:46 - 14 اسفند 1404