«بوقچی» و خراب کردن خاطرات «سه، پنج، دو»
بازگشت فوتبال به تلویزیون با آثاری چون «بوقچی»، نویدی است بر احیای ژانر مهجور ورزشی؛ اما روایت کند و طنز سطحی سبب شده تا این تلاش نه تنها در یادآوری سریالهای خاطره انگیزی چون «سه پنج دو» ناکام بماند، بلکه فرصت بازتاب واقعیات اجتماعی فوتبال را نیز از دست بدهد.
خبرگزاری فارس-گروه رادیو و تلویزیون: ایجاد تنوع در ژانرهای تلویزیونی، عمدتاً میتواند از دلایلی باشد تا مخاطب را کنجکاو برای پیگیری انواعی از سریالهای تلویزیونی کند. این تنوع موضوعی در دهههای گذشته، عاملی بود تا کارگردانان و فیلمنامهنویسان نیز بتوانند جسورانه دست به خلق مضامین و محتواهای تازه و نو بزنند. یکی از این موضوعات که در دورهای توجهها را به خود جلب کرد، پرداختن به ژانر ورزشی، بهویژه فوتبال بود.
فوتبال و حواشی پیرامون آن از جمله سوژههایی است که نهتنها در ایران بلکه در جهان نیز مورد اقبال بسیاری از تولیدکنندگان سینمایی و تلویزیونی قرار گرفته و آثاری چون تد لاسو گواهی بر پربیننده بودن آن از سوی مخاطبان هستند.
در دهههایی، رسانهملی راهی به سوی ژانر طنز همراه با مضامین فوتبالی باز کرد تا به واسطه آن، آثار نو در بستر داستانی خلاقانه و آغشته با زندگی مردم در تلویزیون جریان پیدا کنند. معروفترین آن «سه پنج دو» به کارگردانی حسین سهیلیزاده همراه با نقشآفرینی فرهاد آئیش، رضا رویگری، امیرحسین رستمی و ... بود که داستان متفاوت آن، همراه با مسائل موجود در فوتبال، تبدیل به طنزی ظریف شد که مخاطب نیز میتوانست با آن ارتباط بگیرد.
برخی آثار دیگر چون «پژمان» با بازی پژمان جمشیدی و روایت زندگی او همراه با چاشنی داستان و طنز، «لژیونر» و ... به پخش رسیدند و ادامه دهنده این راه در تلویزیون شدند. همگام با تلویزیون، سالها بعد سینما به این جرگه پیوست و آثاری چون «بیرو»، «پرویزخان» و ... با روایتهایی اقتباسی، فوتبال را از زندگی روزمره به قاب تصویر و پرده نقرهای آوردند.
این شبها «بوقچی» با ژانر درام، کمدی و فوتبالی، پس از چند سال سنت تولید سریالهای ورزشی را به قاب تلویزیون برگرداند. این سریال که محصول مشترکی از مرکز سریال سوره و سیمافیلم است، با نزدیک شدن به فرهنگ هواداری در فوتبال، به روایت بوقچی میپردازد که سرمربی تیم دستچندمی یک کارخانه میشود.
بوقچی میتوانست تلاش قابلتوجهی برای نزدیک شدن دوباره قاب تصویر به ترکیب طنز و فوتبال باشد؛ با این حال روند داستانی کند و نبود یک روایت منسجم در این سریال، مانع از آن است تا تبدیل به احیاکننده این ژانر در تلویزیون شود. تداخل بیشازاندازه موقعیتهای مختلف با چالشهای فوتبالی، سبب شده تا رشته روایت از دست رود و نتواند روح ورزشی آن وجه غالب پیدا کند.
در عین حال باید به طنز معمولی اثر نیز توجه کرد. گرچه موقعیتهای طنز در مواجهه کاراکترها نهفته شدهاند، اما بیشتر شبیه به تلاشی برای شوخی با کلیشههایی تکراری است تا یک طنز نوآورانه. کمدی ماجرا در حد دیالوگهایی ساده باقی میماند که توانایی نشستن بر جان مخاطب را ندارد. در صورتیکه دنیای فوتبال سرشار از موقعیتهایی بر پایه طنز تلخ و واقعی است، بوقچی فرصت خلق کمدی که بتواند در برگیرنده مسائل اجتماعی حول محور فوتبال باشد را از دست داده و تنها به موقعیتهای کوتاه کمدی اکتفا کرده است.
در حالیکه پیش از این، در دهههای گذشته برخی از سریالهایی که نام بردیم چون سه پنج دو با فرمول چنین ترکیبی، طنزی ماندگار و در عین حال بر پایه واقعیات اجتماعی را به مخاطب عرضه کردند.
با وجود آنکه مطرح شده این سریال اقتباسی از سریال «تد لاسو» بهعنوان یکی از سریالهای پرمخاطب تلویزیونی بوده است، نتوانسته بهعنوان اثری اقتباسی نیز توجهها را جلب کند.
در این میان، تنها وجه قابلتوجه در سریال که تا توانسته به بوقچی ضریب دهد، ایفای نقش حسن پورشیرازی بهعنوان شخصیت اصلی است که در روایت قرار گرفته و بار بخش زیادی از نقشآفرینی را بر عهده دارد.
در روزگاری که تلویزیون بیش از هر زمان به ژانرهایی چون امنیتی روی آورده است، مضامین ورزشی و بهویژه فوتبال مانند بازیکنی هستند که کمتر به زمین دعوت میشوند؛ به خصوص زمانیکه پای طنز فوتبالی مطرح میشود. اگر این ژانر بتواند به شکل صحیحی داستان خود را روایت کند، آینهای ترسیم خواهد کرد از آنچه در واقعیت نیز وجود دارد. در چنین فضای کمرمقی، وجود سوژههایی چون بوقچی گرچه قابلتوجه است، اما احتیاج به ظرافتهای خاص هنری و داستانگویی دارد تا چون دهههای گذشته بتواند در جمع مخاطب فوتبالدوست نیز جا باز کند.#بوقچی#ورزش#فوتبال#کمدی#طنز#سریال#تلویزیوناخبار هنری را میتوانید از طریق صفحه هنر و رسانه فارس دنبال کنید. 22:57 - 1 اکتبر 2025