میزگرد| سلیقه مخاطب به سمت اطلاعات ساندویچی حرکت کرده است

عوض بیگی کارگردان برنامه نوسان در ارتباط با ساختار متفاوت برنامه و درون‌مایه آن اشاره کرد که نوسان با روایت وقایع جبهه مقاومت در مدت زمان کوتاه که ویژگی آن است، مخاطبان طیف های گسترده ای را به خود جذب کرده است.
خبرگزاری فارس - گروه رادیو و تلویزیون: برنامه نوسان که یک برنامه ویدئو محور است از سال گذشته هم‌زمان با رویداد طوفان الاقصی ساختار و محتوای برنامه خود را به‌گونه‌ای دیگر تغییر داد و در راستای پوشش حوادث و وقایع فلسطین و جبهه مقاومت، به یکی از برنامه‌های برند در این زمینه تبدیل گردید. نوسان به جهت متفاوت‌بودن ساختار برنامه و نوع ارائه محتوا‌های خود به‌گونه‌ای در صداوسیما به‌عنوان یک برنامه متفاوت شناخته می‌شود که توانسته طیف وسیعی از مخاطبان را نسبت به خود جذب نماید. این برنامه صرفاً از دریچه تحلیل به سراغ جبهه مقاومت نرفته است و ابعاد و سبک متفاوتی از برنامه‌سازی را در سیما به اجرا گذاشته است.ازاین‌رو گفتگویی داشته‌ایم با کارگردان این برنامه جناب آقای قاسم عوض بیگی، آقای احمد محمدزاده از اعضای تیم هیئت تحریریه و آقای محمد طادی مجری برنامه نوسان تا چگونگی این تغییر در فرم و محتوای برنامه را جویا شویم.

دور از تحلیل، همراه با روایت

فارس: در ابتدا آن هدفی که شاید شما برای نوسان تعریف کردید متفاوت با آن چیزی باشد که الان هست. در آغاز در توضیحات این برنامه آمده بود که اتفاقات روز دنیا از نگاه بین المللی بررسی می‌شود و حتی ساختار برنامه و مدت زمان ضبط هم به این صورت نبود. بفرمایید که در ابتدا این هدف چه چیزی تعریف شده بود؟عوض بیگی: برنامه نوسان در ابتدا قرار بود مجموعه مستند کوتاه با موضوعات بین‌المللی باشد. چند قسمت هم با آن فرم و محتوا به پخش رسید. بعد از آن که طوفان الاقصی اتفاق افتاد باتوجه‌به شرایطی که بود و به خواست مدیران شبکه بنابراین شد که برنامه نوسان یک برنامه زنده روز پخش شود و تخصصی به اتفاقات غزه، فلسطین و جبهه مقاومت بپردازد. از آن موقع به بعد تلاش کردیم تمام اتفاقات و خبر‌های این حوزه را پوشش دهیم. البته برنامه ما یک تفاوتی با سایر برنامه‌های روتین این مدلی دارد. ما از اول که قرار شد برنامه زنده را اجرا کنیم بنا را گذاشتیم که با وجود آن که برنامه تخصصی است، برنامه پر ریتم و آیتم باشد و باتوجه‌به اینکه زمان آن نیز کم است این ریتم تند و رفت‌وبرگشت را حفظ کردیم و سعی کردیم این اتفاق بیفتد. هدفمان هم این بود که هم مخاطبمان از دیدن این نوع برنامه کسل نشود و هم اینکه بتوانیم اخبار و محتوا‌های مختلفی را ارائه کنیم. در ابتدا برنامه از بخش‌های مختلفی طراحی شد و شاید یکی از ویژگی‌های خوب برنامه این است که همیشه تیتراژ شروع برنامه با قرآن است و اولین‌بار در تلویزیون باشد که یک برنامه تخصصی با محتوای سیاسی با قرآن شروع شود. در ادامه هم باقی آیتم‌های برنامه که منبع بسیاری از آنان فضای مجازی است.
فارس: از سال گذشته و همزمان با طوفان الاقصی روند برنامه به کل تغییر کرد و شاید یک نوسان دیگر متولد شد. تقریبا می‌شود گفت رسانه ملی از طوفان الاقصی به بعد یک تحولی را در برنامه سازی پیش گرفت که شامل نوسان هم می‌شود. مثلا برنامه‌هایی مثل به افق فلسطین، ساعت به وقت قدس و ... ساخته شد که مخاطب را هم جذب کرد.با این تغییر قطعا هدف برنامه هم تغییر کرده است. بفرمایید این تغییری که شما در هدف برنامه دادید به چه شکل رقم خورد؟
عوض بیگی: برنامه نوسان یک ویژگی خاصی که دارد تایم کم آن است. یعنی هر روز ۲۰ دقیقه مدت‌زمان است. ما از اول که قرار شد نوسان را به‌صورت زنده پخش کنیم در ذهنمان این بوده که اگر قرار است یک برنامه تخصصی با موضوع خاص و مخصوصاً مقاومت ارائه دهیم، برنامه خسته‌کننده‌ای نباشد. مخاطب را جذب و پیگیر کند. به همین دلیل فکر‌های مختلفی ارائه شد. یکی تعداد پلی بک‌ها و آیتم‌هایی که پخش می‌شود شاید به‌اندازه آیتم‌هایی است که در یک برنامه دوساعته در تلویزیون پخش می‌شود. نکته دوم منبع این پلی بک‌ها و آنجایی که آن‌ها را انتخاب می‌کنیم علاوه بر پلی بک‌های تولید خود برنامه، فضای مجازی است. شاید خیلی اوقات فکر کنیم چیزی که در فضای مجازی ما دیده‌ایم بقیه هم دیده‌اند اما همیشه این‌گونه نیست و ما سعی کردیم اتفاقات یا ویدئو‌هایی که در فضای مجازی می‌چرخد و کم شاید به آن پرداخته می‌شود را ما به آن پرداخت کنیم و آن نگاهی که ما نسبت به آن داریم را بتوانیم به مخاطب انتقال دهیم. در مورد بخش‌های مختلف برنامه عرض کردم مثلاً پخش قرآن از ویژگی‌های برنامه است. آیتم‌های تولیدی چه داخلی یا خارجی ویژگی‌های دیگر برنامه را تشکیل می‌دهد. نکته دیگر اینکه باتوجه‌به زمان کمی که داریم از صحبت و تحلیل سعی می‌کنیم به‌دور باشیم و به مخاطب محتوا‌هایی که در فضای مجازی می‌چرخد البته باتوجه‌به نظری که سردبیر برنامه دارد به مخاطب عرضه کنیم. خیلی اوقات پویش‌ها و اتفاقاتی که برای مخاطب ایجاد کردیم باعث شد مخاطب با ما همراه شود.
دیگر اینکه ما معمولاً اگر هم مهمان داشتیم نگاهمان به حضور آن مهمان نگاه متفاوتی بوده و نگاه کارشناسی نداشته‌ایم. نگاه تجربه‌ای که مهمان داشته است درواقع درباره آن موضوع با او صحبت کرده‌ایم. فکر می‌کنم همین ارتباطی که برنامه توانسته با مخاطب بگیرد همین بوده است که سعی کردیم از نگاه کارشناسانه فاصله بگیریم و بیشتر خوراک تصویری از جمله ویدئو و عکس بدهیم.فارس: ویژگی محتوا‌هایی که از فضای مجازی استفاده می‌کنید چیست؟ چون یک فضای باز با تولیدی زیاد است و به‌هرحال رسانه ملی است و به آن محتوا رسمیت می‌دهید.
عوض بیگی: تحریریه و سردبیر برنامه باتوجه‌به موضوع روزی که اتفاق افتاده است و باتوجه‌به بخش‌های برنامه تصمیم‌گیری می‌شود. مثلاً یکی از بخش‌های برنامه مخالفت‌های خارج از ایران نسبت به رژیم صهیونیستی است. یا اتفاقات هنری که در فضای مجازی در دفاع از فلسطین اتفاق می‌افتد. ما این بخش‌ها را داریم باتوجه‌به موضوعات روز تحریریه برنامه شروع به رصد فضای مجازی می‌کند و خیلی اوقات برخی از این اتفاقات به ما ارسال می‌شود و ما بررسی می‌کنیم که چقدر می‌تواند به ما کمک کند. همیشه برنامه با یک اوپنینگ شروع می‌شود که آن اتفاق و خبر روز است اما سعی شده نگاه به آن خبر نگاه سبک زندگی باشد و صرفاً سیاسی نباشد. البته که در برنامه بخش‌های نظامی و سیاسی داشته‌ایم اما نگاهمان صرفاً سیاسی نیست. اتفاقاتی که دارد خودجوش در کشور‌های مختلف از طرف مردم شکل می‌گیرد و به نفع مقاومت است.

نبض تپنده تحولات فلسطین در نوسان

فارس: ساختار برنامه هم به‌نوعی تغییر کرد. یعنی قبلاً آیتم های زیادی در برنامه نبوده است و مدت‌زمان برنامه هم کوتاه بوده است. ولی الان هم مدت‌زمان برنامه افزایش‌یافته است و هم آیتم ها تنوع پیدا کرده‌اند. این تغییر ساختاری در فرم برنامه چگونه رقم خورده است؟
محمدزاده: یک نکته‌ای وجود دارد و آن که نوسان نبض تپنده تحولات جهان با محوریت فلسطین شد. یعنی این تغییر و آیتم‌ها را منوط به این نکردیم که الزاماً در این ساختاری که ما می‌گوییم جریان‌ها پیش رود. گاهی وقت‌ها در یک نقطه‌ای از جهان نسبت به یک چیزی واکنشی نشان داده می‌شود که ما که این‌ور جهان هستیم خیلی آن را حس نکنیم و اتفاقاً رسالت برنامه نوسان هم دقیقاً همین است. یعنی واکنش‌هایی که در جهان وجود دارد به‌صورت نوسانی است. موضوعات عوض می‌شود و شرایط و تحولات شکل می‌گیرد. مثلاً در تظاهراتی که پس از زدن بیمارستان المعمدانی اتفاق افتاد و پویش اسکرین‌شات که در آمریکا رخ داد که اول اسکرین‌شاتی بود که مقامات اسرائیلی اول افتخار کرده بودند که زدند و بعد که فهمیدند اوضاع خوب نیست آن اسکرین‌شات را پاک‌کرده بودند. خب تظاهرات شروع شد اما اتفاقی که رخ داد این بود که این پویش کاملاً مثل یک ضربان قلب متناسب با اخبار تغییر می‌کرد. مثلاً اگر شما الان تظاهرات را ببینید دیگر فقط پرچم فلسطین نیست پرچم لبنان هم هست و ما خودمان عمداً این انعطاف را به‌عنوان هیئت تحریریه ایجاد کردیم که خودمان را منوط نکنیم به اینکه حتماً در این چارچوبی که می‌گوییم تحولات رخ دهد.
به همین دلیل دست گذاشتیم روی چیزی که دارد رخ می‌دهد اما بنا به دلایلی رسانه‌ها نمی‌خواهند دیده شود. کلیپ‌هایی که حداقل انتخاب می‌کردیم تقریباً اکثر کسانی که من می‌پرسیدم ندیده بودند. چون غالباً یک بلاگر گمنامی بود در انگلستان یا یک کنشگر سیاسی بود در واشنگتن یا مجارستان. خب شاید مجارستان رسانه قوی نداشته باشد یا از نظر کنش رسانه‌ای قوی نداشته باشند اما تحولات، تحولات مهمی است. نمایش این تحولات در بستر برنامه نوسان کاری بود که در این برنامه رخ داد و شاید مشابه آن جایی رخ نداده باشد. نکته دیگر اینکه ما نمی‌خواستیم بلندگو داشته باشیم در برنامه نوسان. یعنی ما هم در همین موج روایت می‌کردیم و یک‌جوری مردم مواجه می‌شدند با مردم. یک جماعتی در آن‌سوی دنیا یک کنشی نسبت به حادثه‌ای در این سو داشتند که شاید از نظر خیلی‌ها ارتباطی به ما نداشته باشد اما این کنش خیلی دیده می‌شد. فلذا در سیاست‌گذاری سعی کردیم انعطاف را در نوسان رعایت کنیم. شاید مثلاً تحولات را دقت کنید کاملاً این انعطاف را می‌بینید که سعی می‌کند به‌روز ترین حالت ممکن باشد. یعنی ما بچه‌های هیئت تحریریه در آخرین لحظاتی که وارد استودیو می‌شدیم یک چیزی را تغییر می‌دادیم. یعنی آن آخرین نبض نوسان قلب تپنده حوادث جهان را درک می‌کردیم تا بتوانیم برنامه را روی آنتن ببریم.
فارس: آیتم‌های برنامه اعم از تحلیلی اخبار لحظه‌ای، آیتم‌های سیاسی و فرهنگی، مهمانان و... بود. مثلاً این آیتم‌های اخبار لحظه‌ای را در شبکه خبر هم می‌توان دید. آن چیزی که تفاوت ایجاد می‌کند برای مخاطب تا نوسان را ببیند چیست؟
محمدزاده: تفاوت ماهوی این است که نوسان بازتاب آن خبر است و نه خود خبر. مثلاً زدن بیمارستان المعمدانی را همه می‌گویند اما رسانه‌ها باسیاست گذاری سفت‌وسخت اخبار را منتشر می‌کنند. اما نوسان بازتاب آن چیزی است که اتفاق افتاده است. بازتاب اتفاقات و کنشی است که رخ می‌دهد. تازه برنامه ما بعد از اخبار بیست و سی است و مخاطب اخبار را دیده است اما بازتاب آن را به‌راحتی ندیده است. مثلاً ما یک بازتابی از یک خواننده در آمریکا نشان داده‌ایم که او به این مسائل واکنش نشان داده است. درصورتی‌که مثلاً در ایران شما خواننده‌ای را نمی‌بینی که در کنسرتش چنین کاری کند. یک سری آدم‌هایی که ما دست بر روی آن‌ها گذاشته‌ایم نسبتی ندارند با این فضای ارمانی اما بازتاب زدن چادر‌های رفح از منظر مکلمور تفاوت ایجاد می‌کند و عمداً این کار را می‌کردیم. مثلاً بعضاً که خودم در برنامه حضور پیدا می‌کردم سعی می‌کردم نقل‌قول نگویم. شما نگاه کنید که سناتور آمریکایی دارد اینجا با شما حرف می‌زند. یعنی نوسان دارد پنجره ورود آن خبر را عوض می‌کند کاری که شاید هر برنامه‌ای انجام ندهد. آن جا است که دیگر مخاطب با ما مواجهه‌ای ندارد.
مخاطب ما نباید قشر خاصی باشد. وقتی شما پنجره بازتاب خبر را تغییر می‌دهید او دیگر خود را در مقابل شما نمی‌بیند. مثلاً اگر دانشگاه هاروارد اعتراض می‌کند آنجا دیگر رسانه ملی مطرح نیست. موضوع دانشجویی است که ۱۲۰ دلار شهریه داده است حالا به‌خاطر حمایت از فلسطین او را اخراج می‌کنند. این جا جایی است که شما نقطه می‌زنی و کنش داری و در مقابل شما نمی‌توانند گاردی بگیرند چون شمایی دیگر وجود ندارد. یک قشری است که قبولش دارد و دانشگاه برند است یا یک فیلسوف آمریکایی است که نسبتی با ما ندارد و این تغییر پنجره کار مهمی بود که در نوسان اتفاق افتاد.
فارس: در این راستا که شما دارید پنجره خبر را تغییر و هنرمندی را نشان می‌دهید که شاید نسبتی نداشته باشد اما اعتراض می‌کند درحالی‌که ممکن است یک هنرمند ایرانی چنین کنشی نداشته باشد. شما سعی کردید که برنامه را به‌نوعی پیش ببرید که مثلاً مطالبه‌ای از هنرمندانی که خنثی هستند صورت گیرد؟
محمدزاده: یکی از کا‌رهایی که سعی کردیم انجام دهیم این بود که مستقیم نگفته‌ایم که مثلاً فلان شخص آمریکایی این کار را کرده است شما انجام ندادید. ولی نا خدا گاه ذهن مخاطب آن را درک می‌کند. مثلاً اگر یک کنسرت را داخل استرالیا ببینید یا یک تجمع در انگلستان ناخودآگاه آن دانشجو یا هنرمند ما می‌فهمد که ما چه می‌گوییم. البته گاهی وقت‌ها مستقیم و با کنایه چیز‌هایی گفته‌ایم اما در عمق مسئله وجود دارد.
فارس: شما راوی اتفاقاتی که برای ما تلخ هست هم هستید. شما چگونه دریچه روایت این اتفاقات را می‌چینید چون مثلاً این عدم موضع‌گیری هنرمندان می‌تواند یک‌جهت منفی داشته باشد که چرا این‌طور هستند و یک‌جهت تلنگر داشته باشد که چرا این کار را نکردید و اینکه سعی می‌کنید موضع بگیرید یا اینکه برنامه با راوی‌هایش جلو می‌رود؟
عوض بیگی: برنامه با کلیپ‌هایش پیش می‌رود. این نکته اصلی برنامه است. اما واقعاً این‌طور نیست که از هنرمندان معروف کسی واکنشی نشان نداده باشد. شاید خیلی از هنرمندانی که خودمان داخل برنامه آوردیم مثلاً شاعر یا گرافیست بودند کسانی بودند که بر اساس این موضوع واکنش نشان داده بودند. شاید ما از آدم‌های سلبریتی و معروف انتظار داریم که واکنش‌هایی نشان دهند. نکته دوم اینکه اساس برنامه نوسان بر پلی بک و ویدئو‌هایی است که در برنامه پخش می‌شود. اینکه سعی می‌کنیم به کمک تحریریه یک روایت داستانی برای هر قسمتمان داشته باشیم. ما یک اوپنینگ داریم که اتفاقی است که در روز بلد است و دریچه‌ای است که نگاهمان را بازتاب می‌دهد.
بعضی وقت‌ها قبل از ضبط همه چیز آماده است از جمله پلی بک‌ها اما اتفاق جدیدی می‌افتد یا اوپنینگ نداریم و آن اتفاق روز اصلی هنوز نیفتاده. من با دوستان خودم که صحبت می‌کنم می‌گویند که در مجازی جست‌وجو می‌کنید و حوادث می‌آید درصورتی‌که الان آن‌قدر سرعت اتفاقات زیاد شده است که تا بخواهی به موضوعی بپردازی یک حادثه دیگر رخ‌داده است. نکته دیگر اینکه آن‌قدر با حساسیت بالا این اتفاق‌ها انتخاب می‌شود که واقعاً این برای برنامه مهم است که مثلاً پلی بک اول برنامه قرار است با چه چیزی شروع شود. این انتخاب‌ها سیر داستانی را به وجود می‌آورند و خیلی اوقات واکنش‌هایی هم داشته‌ایم به کسانی که باید کاری می‌کردند اما نکردند. نکته دیگر پویش‌های ما است. مثلاً پویش گذاشته بودیم عقیق یمن جایزه دادیم و از آدم‌های مختلف از نقاط دور بازتاب گرفته‌ایم. مخاطب برنامه دقیق است و گاهی تحسین و نقد می‌کند.
فارس: بازخوردی که برنامه‌ها می‌دهند دو چیز است. یک برنامه‌هایی این‌طور هستند که خب من از فلان چیز خوشم آمده با آن برنامه بسازم یا اینکه من امروز می‌خواهم این را بگویم چه چیزی را پیدا کنم که حرفم را بگوید.
عوض بیگی: نه اولی و نه دومی. آن چیزی که هست یعنی اتفاق روز. اتفاقی که در روز می‌افتد عنوان اصلی برنامه ما است. حالا بازتاب‌هایی بر اساس همان اتفاق داریم. ما این‌ها را روایت می‌کنیم در نخی که به هم ارتباط دارد. اگر در هاروارد اتفاقی افتاده است دلیلش چه بوده و برای آن یک سری بخش‌ها تعریف می‌شود. مثلاً ما عکس روز داریم. ممکن است کسی یک عکسی گرفته باشد که آن عکس از نظر تحریریه ما حرف داشته است. یک زمانی اصوات غزه داشته‌ایم. قصه‌های غزه داشته‌ایم. الان بخش‌های دیگر مثلاً مثلث سرخ داریم. کسی که دارد از ایران کاری به نفع مقاومت انجام می‌دهد، مثلث سرخ می‌گیرد. اکنون از نظرات مخاطبان هم خیلی بیشتر بهره می‌گیریم. یک نکته دیگر اینکه در رصد فضای مجازی گاهی ما رسانه‌های عبری را رصد می‌کنیم و مترجم داریم و این رصد ما است.
فارس: این رصد انتخاب ویدئو برای شما چالشی داشته است؟
عوض بیگی: بعضی وقت‌ها مثلاً تظاهراتی در برخی از دانشگاه‌ها صورت می‌گیرد ولی از لحاظ پوشش مناسب نیستند و این قابل‌پخش در تلویزیون نیست. البته ما خیلی از این موارد را پشت سر گذاشتیم. چون فضای مقاومت بوده است ما آن چیزی که احساس کرده‌ایم درست بوده است را انتخاب و پخش کردیم. اکثر اوقات مخالفتی هم ندیدیم. بعضی مواقع بوده است که اعلام شده مناسب تلویزیون نیست و ما هم درک کردیم.

عصر انسان-رسانه‌ها در روایت نوسان

فارس: شما به‌عنوان مجری برنامه بار اجرا و جذب مخاطب از یک سمت به عهده شما است. شما در هر بخش درگیر یک نوع از آیتم برنامه بودید. مثلاً تحلیل کارشناسان، مواجهه با مهمان... . این تجربه چطور برای شما رقم خورد؟
طادی: برنامه نوسان یک برنامه کارشناس محور و گفتگو محور نیست و ویدئو محور است. شما در یک برنامه یک‌ساعته هم دیده‌ای که نهایت چهار یا پنج بار رفت‌وبرگشت وجود دارد ولی ما در بیست دقیقه حدود ۲۰ تا رفت‌وبرگشت داریم. شاید یک برنامه دیگر باشد شما بگویید ۷۰ درصد کارشناس صحبت می‌کند و بازتاب آن هم صحبت‌های کارشناس در فضای مجازی است. اما نوسان این‌طور نیست و الان که عصر انسان -رسانه است بازتاب تولیدات انسان -رسانه‌ها در فضای مجازی است. نوسان به این گونه است. اتفاقی که افتاد استقبال خیلی خوب مردم از برنامه بود. اول فرم اجرای برنامه برای همه غریب بود و این مدل در سازمان قبلاً نبود. اینکه مجری بایستد و نه دکوری است و صحبت کند. چنین مدلی را الجزیره داشته است اما ما سابقاً نداشته‌ایم. هم حمایت مدیر شبکه و هم به دنبال آن استقبال مردم را در پی داشت. این تجربه اجرای برنامه هم برای خود من جدید بود.
فارس: چالش‌های این نوع از اجرا که در رسانه ملی جدید است برای شما چگونه بوده است؟
طادی: ما بیش از ۴۰سال است با اسرائیل درگیر جنگ هستیم و نوسان باید زودتر از این‌ها به عرصه رسانه ملی می‌رسید. مهم‌ترین قسمت نوسان پوشش و بازتاب اخبار بین‌الملل است. یعنی ما خبر نمی‌دهیم بلکه بازتاب انسان –رسانه‌ها است. خب چالشش این است که بسیاری از این اخبار با چارچوب‌های تلویزیون مقداری تفاوت دارد. هر چند شب یک‌بار این چالش را داریم که یک چیزی می‌خواهد پخش شود و می‌گویم چه چیزی درباره‌اش بگویم و این سخت می‌شود.
فارس: بازخوردهای شما از این نحوه اجرا چگونه بوده است؟
طادی: بازخورد‌ها دو مدل بوده است. یک مدل کسانی‌اند که اجرا‌های سنتی سازمان را می‌پسندند و خب این نوع را نمی‌پسندیدند. یک نوع هم اجرا‌های روز دنیا است مثل شبکه الجزیره. این مدل برنامه است که یک ویدئو وال و بدون دکور باید کار را جلو ببری و این برای من جذاب بوده است. من تحصیلاتم هم دکتری روابط بین‌الملل است و مرتبط با حوزه اجرا است. سختی کار را بخواهم بگویم همان است که این کلیپ‌ها قصه دارند و این قصه با مجری برنامه گره می‌خورد.
فارس: تجربه نوسان برای هر کدام از شما بزرگواران چگونه بوده است و در آینده چگونه می‌شود؟
محمدزاده: دو نکته درباره این بازتاب و این سبک وجود دارد. معتقدم تمام فرم‌های کاری باید متناسب با محیط شکل بگیرد. شاید اگر نوسان را به این شکل چند سال پیش می‌ساختیم کسی خوشش نمی‌آمد. اما هنر خودش را اینجا نشان می‌دهد. شاید اتفاقی رخ دهد که ساختار برنامه را تغییر دهد. الان یک پارامتر مهم در برنامه کوتاهی آن است. این سبک‌کار تناسب دارد با چیزی که ما می‌خواهیم انتقال دهیم. شما الان در برخی از برنامه‌ها گفتگو‌های کارشناس محور را می‌بیند که بعضاً حتی کارشناس‌ها هم مشترک است. این اتفاقی است که ما سعی کردیم از آن فاصله بگیریم. کار هم آن جایی سخت می‌شود که شما در لبه خبر هستید. شما در آخرین لحظه باید خبر را تأیید کنی. این سبک برای فضای الان مناسب است اما شاید در یک سال دیگر سبکی دیگر مناسب باشد. برای مخاطبان شاید در ابتدا مقداری ساعت برنامه منطقی نبود اما کم‌کم خودش را پیدا کرد و در فضای مجازی مطرح شد ولی قطعاً تا استاندارد مدنظر فاصله داریم.
عوض بیگی: ما هم اصراری نداریم که این فرم را ادامه دهیم. ما بر اساس شرایط و محتوایی که ارائه می‌کنیم تصمیم می‌گیریم چه مدل برنامه را پیش ببریم. برای این فرم برنامه به نظر می‌آید که باتوجه‌به غریب بودن آن جایگاه خود را پیدا کرده و بازخورد‌های خوبی دارد. داریم تلاش می‌کنیم اگر فرم پر رفت‌وآمدی هست در بخش‌های مختلف و ویدئو‌ها و بازتاب اخبار بتوانیم حرفمان را بزنیم. در مورد بازخورد‌ها من خدا رو شکر می‌کنم. چالش‌هایی هم داشته‌ایم اما به لطف خدا و هماهنگی دوستان سعی کردیم آن چیزی که برای مقاومت از دستمان بر می‌آید را اجرا کنیم. آماری که تلوبیون مثلاً منتشر کرده حدود ۵ میلیون را رد کرده‌ایم. پویش‌ها، نماهنگ‌ها و... پیش‌آمده که موج ایجاد کرده است. این نشان می‌دهد که مخاطب برنامه را می‌بیند.

تنوع آیتم‌ها در جهت گستردگی مخاطب

فارس: شما برنامه سندباد را هم کار می‌کنید و عمدتا مخاطبان مشترک هم دارید. چالشی برای گسترده کردن بازه مخاطبین برنامه‌های این چنینی داشته‌اید یا نه؟
عوض بیگی: مثلاً ما در مورد شهید رئیسی ویژه‌برنامه‌های مختلفی را در نوسان رفتیم و مخاطب آن موقع ویژه‌برنامه مشخص است. تنوع آیتم‌هایی که نشان می‌دهیم نشان‌دهنده تنوع مخاطبین ما است. مثلاً ما موسیقی رپ نشان دادیم که شاید همان مخاطب همیشگی نپسندد اما مخاطب خاکستری با آن ارتباط می‌گیرد. چون فکر نمی‌کرده این را از تلویزیون ببیند و دوم آن که محتوایی است که تو ذوق مخاطب نمی‌زند. سعی کردیم حرفمان را در پنجره‌های مختلف بگوییم. این باعث شده دایره مخاطبین نوسان گسترش پیدا کند.من همیشه به بچه‌ها می‌گویم همین که توانسته‌ایم در این فضا موج‌هایی ایجاد کنیم برای مخاطبینی که شاید همسو نبوده‌اند باید خدا را شکر کرد و دوم اینکه وقتی از محتوا‌های مستند کوتاه به یک فرم دیگر رسیدیم خودمان هم تصویر روشنی از آن نداشتیم. یک نکته دیگر گرافیک برنامه است. شاید اگر در یک برنامه بیست‌دقیقه‌ای ده پلی بک داریم حدود ۲۰ وال داریم برای آن طراحی می‌کنیم. این حجم بالای کار گرافیکی بسیار کمک‌کننده بوده است. کم‌کم با آزمون و خطاهایی که انجام دادیم به یک قالب رسیدیم.
محمدزاده: یک بخش مهمی از مخاطبان و برنامه را مدیون آقای طادی هستیم. آقای طادی برخلاف رویه‌های معمول شخصیت خودشان است که جلوی دوربین ظاهر می‌شود. یک‌بخشی از نوسان بار آن به دوش مجری است و یک نمای صادقانه از چیزی است که می‌گوید. نکته دیگر اینکه مهم‌ترین چیزی که در نوسان اتفاق افتاد این بود که مسئله فلسطین تنها مسئله آرمان‌های انقلاب اسلامی نیست. مثلاً خاخام یهودی آمریکایی هم نسبت به مرز‌های جعلی اعتراض می‌کند.
فارس: دوست دارید برنامه شما را به چه چیزی بشناسند؟
طادی: محور مقاومت عوض بیگی: برخی از این دوستان می‌گویند برنامه نوسان برنامه‌ای است که جذاب است ازاین‌جهت که موارد مختلف مثل تظاهرات، موسیقی و... را می‌بینیم. به نظر خودم همین تنوع را دوست دارم. در طول یک سال که نوسان را پیش بردیم برخی اوقات آدم یک چیز‌هایی می‌بیند. مثلاً یکی از تدوینگران ما در حین آماده‌کردن یک کلیپ در حال اشک ریختن بود. این حسی که بچه‌ها در تیم تولید دارند کاملاً فارغ از صرف برنامه ساختن است و حس درونی است و این نوسان را متفاوت کرده است. محمدزاده: من معتقدم صداوسیما باید حباب شیشه‌ای خود را بشکند. من دوست دارم نوسان یک برنامه رک باشد. آن جایی مخاطب را از دست دادیم که احساس کرده خودمان نیستیم. معتقدم یک حرف صریح و دقیق را بیان کنیم و از تشریفات خارج شویم و یک فضای جدید به مخاطب دهیم. دوست دارم نوسان به این رک‌بودن دیده شود. طادی: اخبار خیلی تلخ است و شاید ما در بعد رسانه‌ای خیلی بیشتر این حوادث را دیده‌ایم. امیدوارم اگر به جایی می‌رسیم حاصل این کار را ببینیم. یعنی اگر اتفاق خوبی افتاد تمام مردم ایران در این اتفاق خرسند باشند.عوض بیگی: از همه دوستانی که در تولید برنامه کمک می‌کنند تا مدیریت شبکه که تلاش می‌کنند تشکر می‌کنم. ما داریم تمام تلاش را می‌کنیم تا کار را به‌خوبی انجام دهیم. #نوسان#محور_مقاومت#لبنان#فلسطین #رسانه#طوفان_الاقصی #صدا_و_سیما#تلویزیوناخبار هنری را می‌توانید از طر‎یق صفحه ‌هنر و رسانه فارس دنبال کنید.
13:37 - 17 آبان 1403



1 پاسخ