کوله پشتی های میناب، نماد بین المللی شد!

کوله‌پشتی خونین دانش‌آموزان شهید میناب، دنیا را تکان داد. کیف‌های مدرسه‌ای که می‌تواند به پیوست همین عاطفه جریحه دار جهانی به نمادی بین‌المللی تبدیل شود. سفیر فرهنگی جنگ رمضان باشند.
گروه جامعه؛ نعیمه جاویدی: شوخی نیست ۱۶۸ دانش‌آموز صبح به مدرسه رفتند و برنگشتند. صبح که می‌رفتند بابا بامحبت برای بردنشان به مدرسه آماده بود. مادر کتاب و دفترها را بررسی می‌کرد تا چیزی جا نماد. لقمه و خوراکی زنگ‌تفریح را توی کیف فرزندش می‌گذاشت و تأکید می‌کرد با هم‌شاگردی اش باهم بخورند. مامان و بابا قرار بود بعد از مدرسه یکی از همین روزها فرزندشان را ببرند بازار و برایش رخت و لباس نوی عید نوروز بگیرند. برق تمیزی لباس مدرسه بچه‌ها و بوی خوش شوینده، صبح شنبه هنوز روی لباس‌ها بود که موشک‌ها بچه‌های میناب را کشتند. نام این حمله کثیف را هم گذاشتند «عملیات اپستین».
کوله پشتی موشکی ساعت‌ها تن نحیف و شریف بچه‌ها، معلم و نیروهای مدرسه شجره طیبه میناب زیر آوار ماند. از بچه‌ها به‌سختی نشانه‌ای پیدا می‌شد، شال‌گردنی خونین، کوله‌پشتی پاره و به خاک و خون کشیده شده و... بچه‌ها یا در دم شهید شدند یا ذره‌ذره زیر آوار حمله امریکایی-اسرائیلی عملیات اپستین با جان شیرین وداع کردند. پاک‌ترین و معصوم‌ترین بنده‌های خدا در ماه خدا به دست بدترین انسان‌ها به شهادت رسیدند. همین مظلومیت بود که خاکستر آوار را کنار زد، تصویر کوله‌پشتی های خونی و مزارهایی که برای بچه‌های شهید دبستان شجره طیبه میناب آماده شده بود، جگر هر آزاده‌ای را در جهان آتش زد. بچه‌های مظلوم به خانه برنگشتند، مأموریت جهانی‌شان آغاز شد. کمال شرف کاریکاتوریست زبده یمنی تصویری کشید که مثل آبی خنک برای جگر داغدار ما بود. موشک‌ها بچه‌ها را شهید کردند و حالا کوله خونین بچه‌ها انتقام سختی از نتانیاهو و ترامپ می‌گیرد. مجرم، تقاص جنایتش را پس می‌دهد.
دوباره صلح، دوباره شاخه زیتونبه ما گفته بودند دنیای فردا، دنیای گفتمان است نه دنیای موشک‌ها. اما در واقعیت دنیا که بی‌شباهت به جنگل نیست و خوی درنده آمریکا و اسرائیل خواب آرام را از چشم همه دزدیده، موشک‌ها هستند که حرف می‌زنند. منطق پیروز در برابر قلدرها همان منطق زور و قدرت است. ما ملت شریفی هستیم، زور نمی‌گوییم اما زیر بار زور هم نمی‌رویم. قوی و مقتدر بودن را انتخاب می‌کنیم. برای همین است که سینه‌مان برای مبارزه با دشمن سپر شده. ما همین که بینی قلدران را به خاک مالیدیم. همین فردای انتقام خون بچه‌های میناب، اسلحه‌ها را گوشه‌ای امن می‌گذاریم. آقایی اخلاق را به دنیا هدیه می‌دهیم. و کاری می‌کنیم که هنوز هم همان شاخه سبز زیتون قدس، همان شاخه محبوب پیامبران خدا، نماد سبز صلح در جهان باشد. ما پیروز می‌شویم، دعا می‌کنیم برای نصرت خدا. بچه‌های میناب از بهشت برای دعاهایمان آمین می‌گویند.
بت پرستان قاتل قرن ۲۱! این روزها جنگ رمضان و داغ کودکان پرپر و بی‌گناهان میناب، سینه دنیا را سوزانده است. بچه‌های میناب همان صبح نهم اسفند که از مدرسه به خانه نگشتند، راهی سفر دور دنیا شدند. عکس چهره‌های معصومشان روی شعارنوشته‌ها و پارچه‌نوشته ها نصب شده است. کنار جملاتی شبیه همان کلام شریف «بأی ذنبٍ قتلت؟» خودمان. همان کلمه‌ها که یقه مجرم را می‌گیرد و گلوی دشمن را فشار می‌دهد که این طفل معصوم‌ها را آینده‌سازان فردا را به کدام گناه کشتید به کدام جرم ای کثیف‌ترین رهبران دنیا؟ ای شمایی که دم از تمدن و آقایی جهان می‌زدید و هنوز هم در قرن بیست و یکم، بت‌پرست و شیطان پرستید شما خادمان اپستین، بعل و...!
هیس، کودکان میناب خوابند!اینجا ایران نیست، غرب جهان است. کوله را بچه‌های میناب، نماد شده. پشت شیشه ماشین‌ها، مغازه‌ها، خانه‌ها این برچسب‌ها را می‌توان دید. دنیادوست ندارد، این فرشته‌ها را فراموش کند. در قوانین راهنمایی رانندگی، برچسب‌هایی وجود دارد که والدین پشت شیشه ماشین می‌چسبانند تا رانندگانی از پشت سر می آیند، متوجه شوند که در صندلی عقب خودرو، کودکی نشسته تا بیشتر رعایت کنند. حالا مردم دنیا این برچسب‌ها را به شیشه عقب ماشینشان می‌چسبانند تا بگویند: آرام‌تر، هیس! فرشته‌های میناب برای همیشه خوابیده‌اند! اینجا ماشین‌ها برای خواب آرام دانش‌آموزان شهید میناب، لالایی می‌خواند تا جهان بیدار شود.
از غم مزار تا شکوه تشییعهرچه تصویر مزار شهدای کوچک، دانش‌آموزان میناب ما را خون‌جگر کرد حضور مردم در تشییع این پیکرهای کوفته و زخمی آوار و ترکش، مرهمی شد بر دل ما. مردم جوری آمده‌اند که جای سوزن انداختن نباشد. بچه‌های میناب خیلی زود، کارنامه قبولی گرفتند. پیش‌قراول شدند و تمام ایران پشت سر تابوت‌های کوچک و سبکشان، راه افتاده‌اند. بچه‌های میناب بلد راه شده‌اند و یک ملت پیروی شهیدان کوچک.
کوله قلبی صورتی در مستطیل سبزکوله‌پشتی های بچه‌های میناب نماد شد. راه پیدا کرد به مستطیل سبز استادیومی در ترکیه در بازی فوتبال ایران و نیجریه. یادآوری بچه‌های میناب، بزرگ‌ترین و تکنیکی‌ترین گل زده این رقابت بود. کوله صورتی قلبی شکل با پاپیون عزا و مشکی، شانه‌به‌شانه نواخته شدن سرود ملی ایران، سمت درست تاریخ و دروازه خروج از ظلم به بشریت را به همه نشان داد. از هوادار، داور، فوتبالیست گرفته تا تماشاچی. کوله بچه‌های میناب نماد خوبی است که در محافل رسمی و غیررسمی می‌تواند آوازه مظلومیت و اقتدار ایران باشد. می‌تواند به نماد مسابقات جهانی تبدیل شود. به تندیس و هدیه‌ای اصیل تا به دست کسانی برسد که مهمان یا حامی ایران هستند.
پیام مردم روی پلمردم که دلشان در داغ کودکان میناب آرام نگرفته به سبک خودشان عزاداری و مطالبه می کنند. وقتی شنیدند که دشمن طراح عملیات اپستین پس از هجمه جهانی خودش را به موش‌مردگی و بی‌اطلاعی زده است. یا همان موقع که حس کردند جانیان، جنایت جنگی خود را گردن نمی‌گیرند با چند کوله و چند برگ شعار پای‌کار آمدند. پل‌های شهری نمای خوبی دارند. برای همین است که بیشتر تابلوهای زیباسازی و فرهنگ‌سازی و البته تبلیغات را روی پل‌ها نصب می‌کنند. حالا یک گروه خلاق از این امکان استفاده کرده‌اند. کوله‌هایی را به یاد شهدای میناب آویزان کرده‌اند و بالای آن پاسخ و شعاری محکم نوشته‌اند. شعاری که هر گونه سازش و نرمش در برابر این جنایت جنگی را محکوم می‌کند.
جایزه بزرگ کوله پشتی مینابیخون بچه‌های میناب، قریحه لطیف هنرمندان را به درد آورده است. یک نفر با ترکیب رنگ‌ها و تلفیق عکس شهدای کوچک اثری ماندگار ترسیم کرده. خون شهدای میناب راه قدس را در این قاب هنری بازکرده است. کودکان شهید؛ شهدای کوچک مقاومت فلسطینی به استقبال شهدای میناب آمده و میعادگاه این دیدار هم بیت‌المقدس است. هنرمندی دیگر به زبان خودش خشونت علیه کودک به‌ویژه دختران معصوم را محکوم می‌کند. به نظر او کودک فقط باید هدیه بگیرد اما آمریکا و اسرائیل به دانش‌آموزان بی‌گناه میناب، موشک هدیه دادند و جان شیرینشان را دزدیدند.آن یکی هم کنایه زده به جنون ترامپ. به مردکی دیوانه که می‌خواست جایزه صلح نوبل را به‌زور دریافت کند. خون شهدای میناب زودتر از هر مدالی یقه او را خواهد گرفت. تصویر هوشمندانه‌ای که آدم را یاد شعری از شاعر افغانستانی، «الیاس علوی» می‌اندازد: «ما می‌میریم تا عکاس تایمز جایزه بگیرد!» غرب وحشی، ترامپ خون‌خوار اپستینی در این قاب شبیه شیطان است. از این به بعد جایزه بزرگ جشنواره‌های فرهنگی جهان به میزبانی ایران می‌تواند تندیس و نماد کوله دانش‌آموزان شهید میناب باشد.
22:34 - 15 فروردین 1405

0 بازدید