شهادت دانش آموزان میناب هم کار اپستین بود!
ردپای اپستین در جنگ تحمیلی دوم اسرائیل علیه ایران پیدا شد. این حرف را ما میزنیم؟نه! نماینده سابق پارلمان انگلیس میگوید.
گروه جامعه؛ نعیمه جاویدی: روز نخست آغاز دور دوم جنگ تحمیلی اسرائیل و آمریکا علیه ایران، واقعاً دلخراش بود. صداهای ممتد انفجار در تهران در بیت رهبری و سپس خبر حمله دشمن به مدرسه ابتدایی دخترانه در میناب، حال همه ما را خراب کرد. دشمن نام این جسارت وحشیانه را عملیات اپستین گذاشت. «جورج گالووی»، نماینده سابق پارلمان انگلیس: «دونالد ترامپ و نتانیاهو ۵۷ دختربچه دانشآموز را در یک مدرسه ابتدایی در نزدیکی تنگه هرمز به قتل رساندهاند. در عملیات جفری اپستین!»
غرب هم اعتراف می کنداظهارات گالووی، البته مربوط به نخستین ساعات اولیه حمله به مدرسه «شجره طیبه» میناب است. آمار، بعداً بیشتر شد. بیش از ۱۶۰ نوگل دبستانی شهید شدند. نام این منحوس، این اواخر با آن جزیره کودکآزاری و کودک کش لعنتیاش دنیا را تکان داد. چهره مرموزی که از چهرههای سرشناس دنیا در حوزههای مختلف بهخصوص، سیاست آتوی جنسی و شهوترانی گرفته بود. مردم در راهپیمایی ۲۲ بهمن نماد بت بعل که اپستین و سران شهوتران و شیطان پرست دنیا با جنایت علیه کودکان به آن خدمت میکردند تا از شیطان قدرت بگیرند را به آتش کشیدند. حالا اسرائیل برای خدمت بیشتر به شیطان دخترکان ابتدایی یک مدرسه در ایران را هدف میگیرد. در جایی حوالی خلیج همیشه فارس. صحنه آنقدر عیان است که هر نوع تردید و تخفیف در شناخت ماهیت این شیطانها به خیانت بیشباهت نیست.
فلسفه آن عکس رهبر و چادر گلدار هاهنوز خبر شهادت رهبر اعلام و تأیید نشده بود که با منتشرشدن اخبار عملیات اپستین، شانهبهشانه تصاویر دلخراشی که از میناب به مغز استخوان و عمق قلب و جان هر غیور ایرانی مخابره میشد، بازنشر تصویری کمی تسلای دلهای داغدار ما در عزای ناگهانی و مبهوتکننده دخترکان نازنین جنوب ایران شد. کدام تصویر؟ همان همنشینی رهبرمان سر سجاده با دختران چادر گلگلی نهساله که جشن تکلیفشان را در بیت رهبری گرفته بودند. چه پدر مهربانی، چه جای امنی، چه محفل شیرینی! کمکم اما خبری در سحر روز دهم آوار شد روی سرمان. پدر چادر گلگلی ها، همزمان با دخترکان مینابیاش شهید شد. گریه امان نمیداد، بهت آدم را خفه میکرد و ناباوری آدم را حیران. دوباره تصویری شد مایه آرام جان. کدام؟ همان تصویر. این بار با تلفیق دو تصویر دیگر. عکسی از کودکان میناب و کودکان شکنجه شده جزیره مخوف اپستین درست پایین همان تصویر رهبر و دختران چادر گلدار جشن تکلیفی. تصویری که اثربخشیاش را مدیون یک شرح بود، آغوش پدر در بهشت همه دختران شهید و شکنجه شده را نوازش میدهد. آغوش همیشه امن، همیشه پدرانه و ما کی فکر میکردیم تصاویر شهد و شکر، قند و عسل آن روز قرار است یک روز تلخ اسفندماه ۱۴۰۴ این همه منقلب اما آراممان کند. دیدار چادر گلیها چه برکتی داشت چه ماندگار شد. عجب مشت محکمی به دهان هرچه اپستین است.
دو موشک شلیک شدماجرای میناب، ماجرای عاشورا بود. تخته کلاس درس که قرار بود با گچ نوشته شود با خون امضا شد. بچهها با خون سرخشان مدرسه را دشت لاله کردند در آستانه سال نو. نسیم ماتم، بین صدای ضجههای پدران و مادران داغدار گم میشد. چشم همهبین آوار نیمکت، آجر و پریشانی دفتر و کتابهای آغشتهبهخون و پرتاب شده با موج انفجار به این سو و آنسو دنبال بدن نحیف دخترانی بود که صبح بابا پیشانیشان را بوسیده بود و مامان موهایشان را شانهزده بود. بچههایی که بعضیهایشان تازه یاد گرفته بودند، بنویسند:ا،مثل ایران! ماجرا درست ظهر عاشورا بود؛ اخبار خود غرب میگوید که مدرسه دوبار هدف موشک قرار گرفته است. بار اول، تعدادی از بچهها شهید شدند و عدهای دیگر همراه بعضی معلمها میخواستند از مدرسه خارج شوند و جانشان را نجات دهند که موشک دوم، عامدانه و باهدف کشتن بیشتر، شلیک شد.
الجزیره آمریکا را رسوا کردبُعد دیگر ماجرا؛ درست وقتی غرب و غربزده خودشان را نسبت به جنایت جنگی میناب به خوابزده اند، تأیید عمدی بودن جنایت میناب توسط الجزیره در گزارشی تحقیقی، بهوضوح بهانهها را منتفی میکند. الجزیره، مینویسد: «آمریکا و اسرائیل عمداً مدرسه میناب را هدف قرار دادند تا نیروهای سپاه و ارتش در این منطقه درگیر امدادرسانی شوند. این مدرسه از سال ۲۰۱۶ کاملاً از فضای مجتمعهای نظامی جدا بود و زمینبازی کودکان از ماهواره قابلتشخیص است.»آنوقت آن مقام مضحک آمریکایی درباره میناب، میگوید که خبر ندارد و اگر این اتفاق افتاده باشد اتفاق خوبی نیست! اپستین سربازان بیشرم، جانیان دروغگو و وحشتناکی تربیتکرده است.
برادرزاده علیه عمو به نفع مینابوجدان بیدار هر کجا باشد، خودش را به سپاه حق ملحق میکند. موسی از قصر فرعون به بندگی خدا شتافت. حالا در ماجرای میناب هم بهرغم همه ترامپها یک ترامپ، نتوانسته وجدانش را خفه کند و سرپوش روی جنایت آمریکا بگذارد. اما او کیست و چه میگوید؟ او کسی نیست جز برادرزاده ترامپ. متنی بلندبالا همراه با تصویر گلزار شهدای مدرسه ابتدایی میناب در جنایت جنگی آمریکا منتشر کرده و نوشته است: « من با هر کسی که بخواهد این جنایت را توجیه کند، مقابله و مخالفت خواهم کرد.» این آزادگی او را میرساند آن هم وقتی مرگ دختران خردسال، تجارت ثروت و قدرت اپستینی عموی خبیث او ترامپ است. تصویر مزار بچههای میناب، آدم را یاد کارنامههای بچهها میاندازد. همان نمرههای قبولی که بعضیهایشان برای اولینبار در عمرشان قرار بود، تجربه کنند و نشد! اما حرف از نشدن اشتباه است، بچههای معصوم میناب، قبول خرداد نشدند، قبول اسفندماه شدند. تا بوده لالهها نوید بهار را دادهاند. این بار لالههای میناب، زودتر.
11:43 - 15 اسفند 1404