روایت یک روز کامل از سنجش طرحهای پرچالش دنا
کاروان مسئولان دنا از محورهای ایمنسازی تا روستاهای پاتاوه، پیشرفت پروژههای جادهای و آسفالت را به چشم دید و همزمان کلید آغاز کارهای بزرگ در حوزه آب و تولید را چرخاند.
خبرگزاری فارس کهگیلویه و بویراحمد _ محمدصادق درفشی _ یکشنبه، سیزدهم مهرماه ۱۴۰۴، دنا در هوای آغازین پاییز، صحنه حضور کاروانی بود که از مرکز شهرستان، سیسخت، به حرکت درآمد؛ کاروانی نه برای عبور، بلکه برای دیدن، لمس کردن و سنجیدن آنچه تا امروز ساخته شده و آنچه باید ساخته شود. عباس رسولی، فرماندار دنا، در پیشاپیش این جمع ایستاده بود و همراهانش سیدفاضل پورخسرو، بخشدار مرکزی دنا، آرمان تقوایی بخشدار پاتاوه، هادی نجفی مدیر راهداری، مرتضی انصاری مدیر بنیاد مسکن، سهراب صابری شهردار پاتاوه و دیگر مدیران اجرایی با نگاههایی که جاده را میکاوید، شهر و روستا را در این روز زیر پای خود گرفتند.
ساعت ۱۱ صبح، سهراهی معصومآباد، میان روستاهای کریک و بیاره، مقصد نخست شد؛ آنجا، بر خط اتصال شهرستان دنا به شریان بزرگ یاسوج_اصفهان، پروژهای سنگین و سرنوشتساز با اعتبار ۵۸۰ میلیارد ریال در تپش بود؛ پروژهای برای ایمنسازی، تعریض، حذف نقاط حادثهخیز، ساخت دیوارههای حائل و پلهایی که جان جاده را بیمه میکردند.فرماندار، ایستاده بر خاکی که زیر چرخ ماشینآلات ترک برمیداشت، گفت: چهار دهنه پل، اصلاح پنج پیچ خطرناک و ۷۹۰ متر دیوار حائل را در همین مسیر به وجود میآوریم؛ هر پیچ که حذف میشود، هر متر دیوار که بالا میرود، یک خطر کمتر و یک زندگی بیشتر در این مسیر خواهد بود. هادی نجفی، مدیر راهداری دنا، افزود: پیچهای مرگ باید از نقشه دنا پاک شوند. ما با تعریض اصولی، اصلاح قوسها و کنترل شیبها، راهی میسازیم که حتی زمستانهای برفگیر و تابستانهای شلوغ، راننده را به آرامش برساند.این گفته را ماشینآلات راهسازی با صدای کوبیدن خاک و بوی قیر تازه، تایید میکرد.
قدم بعدی، پل ۴۵ متری بود که بر پهنه مسیر شکل میگرفت؛ کامیونها مصالح را میریختند و دلوهای زرد رنگ بیلمکانیکی خاک را جابهجا میکردند. فرماندار، پل را شریان حیاتی و نمونهای از سرعت عمل راهداری دانست و تأکید کرد که پروژهها باید در کمترین زمان به مردم تقدیم شوند.نجفی تأکید کرد: سیلاب که بیاید، تنها امید ارتباط این روستا با جهان بیرون همین پل خواهد بود. کیفیت را قربانی زمان نمیکنیم، اما سرعت را از دست هم نمیدهیم.
در بخش پاتاوه، ساعت ۱۳:۳۰، بنزرد اولیا میزبان کاروان شد؛ ماشینآلات، کوچهها را صاف میکردند؛ غلطکها پشت سر هم رد میانداختند. مردم، با صراحتی که از سالها گلایه زاده میشود، از پمپاژ آب گفتند که سالهاست وعدهاش بینتیجه مانده؛ ذوالفقار چهرهآزاد، با واژههایی که بوی خاک و کشاورزی داشت، از زمینهایی گفت که بیآب ماندهاند. غلامحسین، معلم بازنشسته، دستانش را به نشانه سپاس بالا برد و از رهانیدن روستا از گردوخاک و گل در زمستانهای سخت و تابستانهای داغ سخن گفت.
آرمان تقوایی، بخشدار پاتاوه پاسخ داد: پمپاژ آب این روستا از اولویتهای ماست. آب که بیاید، زمین جان میگیرد و زندگی برمیگردد. مرتضی انصاری، مدیر بنیاد مسکن، رو به مردم گفت: هر کوچه آسفالت شده، گامی است به سوی توسعه و هر گام، ارزشش به اندازه سالها انتظار است.فرماندار دنا این پروژه را با اعتبار ۱۱ میلیارد و ۶۰۰ میلیون تومان از محل اعتبارات دهیاری، بنیاد مسکن و شهرستان معرفی کرد و قول داد سایر روستاها نیز در سال پیشرو زیرسازی و آسفالت شوند.
بعد از بازدید از مدرسه، مسیر کاروان به شهر پاتاوه کشیده شد و سپس به شترخون رفت؛ جایی که ساعت ۱۵، پیش از دیدن آسفالتریزی، بر مزار شهدا ایستادند و سکوت میان جمع، از جنس احترام بود.دستور فرماندار برای تسریع بهرهبرداری از آسفالت این روستا، به پیمانکار و تیم اجرایی رسانده شد تا وعده بر زمین نماند.
در تمنک، ساعت ۱۵:۳۰، زمینهای شخصی آمادهسازیشده برای طرح تولیدی، چشمها را به خود گرفت؛ مالک طرح گفت هزینهها با دست خودش بوده و برای ادامه، نیاز به راه و تسهیلات دارد.فرماندار، پس از شنیدن شرح کار، دستور تهیه طرح توجیهی و پیگیری مستقیم را داد.
به گزارش فارس، غروب که بر کوههای دنا سایه انداخت، کاروان در ساعت ۱۷ به سیسخت بازگشت. پشت سرشان جادههایی بود که بخشی آسفالت شده، بخشی در انتظار زیرسازی، و مردمی که امیدشان به وعدهها بسته بود.روزی که خاک، قیر و صدای مردم درهمآمیخت و تصویر روشنی از کار و خواسته، از ساخت و نیاز، در ذهن فرمانداری و تیم همراه حک شد.
19:16 - 13 مهر 1404