ایرانی بودن این روزها چقدر زیباست
در شرایطی که تجاوز آمریکایی -صهیونی به خاک مقدس کشور، تهدیدی آشکار علیه امنیت ملی ایران محسوب میشود، مردم سراسر کشور بار دیگر جلوهای کمنظیر از همبستگی و حضور مسئولانه را رقم زدهاند؛ همبستگی خودجوش و فراگیری که فراتر از اختلافنظرها، «ایرانی بودن» را در این روزهای دشوار به نمادی از ایستادگی و انسجام ملی تبدیل کرده است.
به گزارش خبرگزاری فارس از جیرفت، در ایامی که ساکنین جزیره اپستین با تجاوز آشکار به ایران اسلامی، تمامیت ارضی ایران مقتدر را مورد هجمه قرار دادهاند، ایران عزیز صحنهای بینظیر از همبستگی، ایستادگی و عشق به خاک را به نمایش گذاشته است. این روزها، «ایرانی بودن» نهتنها یک هویت، که یک افتخار زنده و پویاست؛ افتخاری که در نگاه پر امید مادران، در عزم راسخ جوانان، در تجربه پربار سالمندان و در حضور آگاهانه همه اقشار جامعه، جان تازهای گرفته است.وحدت در عین کثرت؛ رمز ماندگاری ایرانآنچه امروز در گوشهگوشه این سرزمین کهن و اساطیری به چشم میخورد، تصویری زنده از «وحدت در عین تنوع» است.زن و مرد، جوان و پیر، باحجاب و بیحجاب، شهری و روستایی، با هر باور و سلیقهای، در یک نقطه مشترک همصدا شدهاند: حفظ ایران، حفظ تمامیت ارضی در برابر تجاوز دشمنان، و پاسداری از آیندهای روشن برای نسلهای آینده؛ این همنوایی خودجوش و فراگیر، نشان میدهد که عشق به ایران، فراتر از هر تفاوتی، قلبها را به هم پیوند زده است.ایران امروز تنها یک مرز جغرافیایی نیست؛ یک «خانه مشترک» است. خانهای که هرکس به سهم خود چراغش را روشن نگه داشته است. زیبایی این روزها و شبها را میتوان در صحنههایی دید که شاید ساده به نظر برسند، اما عمق هویت ملی و ایستادگی در برابر زورگویان را آشکار میکنند.همراهی مردم در صفهای طولانی اهدای خون برای پشتیبانی از جبهههای حق، در حضور داوطلبانه مردم در پویشهای امدادی و مردمیاری، در همراهی شهروندان با نیروهای امدادی و خدماتی، در همدلی خانوادههایی که امنیت را بزرگترین نعمت میدانند، و در سکوت نجیبانه مردمی که با وجود تفاوتها، یک حقیقت را باور دارند: ایران باید بماند.
ایران؛ میراثی مشترک، مسئولیتی همگانیتاریخ گواهی میدهد که ایران همواره در گذر از فراز و نشیبها، از جمله دفاع مقدس و امروز در برابر جنگ ترکیبی دشمنان، باتکیهبر خرد جمعی و همبستگی ملی، راه خود را بهسوی پیشرفت و سربلندی ادامه داده است. امروز نیز همین روحیه جمعی، در قالب مشارکتهای مردمی، ابتکارات جوانان، تلاشهای علمی نخبگان و حضور آگاهانه شهروندان در عرصههای مختلف، ستونهای استحکام ملی را مستحکمتر کرده است. مردم نشان دادهاند که امنیت و ثبات کشور، نه یک مفهوم اداری یا سیاسی، بلکه بخشی از غرور و هویت جمعی آنان است. در این روزها، اختلاف سلیقهها در برابر دشمنی مشترک آمریکا و صهیونیسم بینالمللی رنگ میبازد و آنچه برجسته میشود، ایستادگی آرام، بیهیاهو، اما ریشهدار است.ایران، خانه مشترک همه ماستبیاییم این همبستگی ارزشمند را بهعنوان سرمایهای ملی گرامی بداریم. ایران قوی، ایران سربلند و ایران پیشرو، نه با شعار که با عمل جمعی، با احترام متقابل و با باور به تواناییهای داخلی محقق میشود.این روزها، وقتی از پنجره همبستگی به ایران نگاه میکنیم، میبینیم که زیبایی «ایرانی بودن» در همین است: اینکه همه با هم، برای ایرانِ فردا، امروز را میسازیم و در برابر تجاوز دشمنان متحد میایستیم.ایرانی بودن این روزها زیباست، چون مردمش زیبا ایستادهاند.زیباست چون هرکس، با هر سبک زندگی، سهمی در آرامش این سرزمین دارد.زیباست چون ایران دوباره به یک «ما» تبدیل شده؛ «مایی» که از دل تاریخ آمده و در سختترین لحظات، خود را نشان میدهد.
در روزگاری که بسیاری از ملتها درگیر شکافهای عمیق اجتماعی شده و دشمنان با جنگ تحمیلی به دنبال ایجاد تفرقه هستند، ایران شاهد لحظهای کمنظیر از همصدایی است؛ لحظهای که مردم، فارغ از تفاوتها، در کنار هم ایستادهاند تا بگویند:«این سرزمین، ریشه ماست؛ و ریشه را با هیچ طوفان و تجاوزی نمیتوان کند.»ایرانی بودن این روزها چقدر زیباست، زیرا مردمش، با تمام تفاوتها، یک حقیقت را زندگی میکنند.ایران، خانهای است که همه برای روشن ماندنش در برابر تاریکی دشمنان، تلاش میکنند.#ایران #کرمان#مردم
08:56 - 2 فروردین 1405
