رسانه ملی میداندار رسانهای مذاکرات باشد
مذاکره ایران و آمریکا یک صحنه پرمخاطب ملی است که متأسفانه روایتگری و روایتسازی آن در دست شبکههای معاند مانند بیبیسی و اینترنشنال و شبکههای مجازی افتاده که با اهداف و قاب دلخواه خود، مذاکراتی که هنوز شروع نشده را روایتگر میکنند. نباید زمینبازی رسانهای به رقبایی واگذار شود که دغدغه یا تعهدی به منافع ملی ما ندارند.خلأ رسانهای، فقط یک کمبود نیست، یک تهدید است. تهدیدی که شاید از فشارهای دیپلماتیک هم خطرناکتر باشد. وقتی روایت دست ما نباشد، افکار عمومی را هم دیگران شکل میدهند. احساسات، تحلیلها و حتی امید و ناامیدی مردم، ساختهوپرداخته همان رسانههایی میشود که منافع خود را در بیاعتماد کردن مردم بهنظام میبینند.صداوسیما باید با روایتهایی دقیق به میدان بیاید و پیچیدگی این فرایند را برای مخاطب تبیین کند. خطقرمزها را روشن کند و حتی نقدهای واقعی را جایگزین شبههافکنیهای سیاسی کند تا مذاکره از واژهای خاکستری به مفهومی شفاف و قابللمس برای مردم تبدیل شود. روایت، قدرت است، و این قدرت باید دست ما باشد. این یک مطالبه رسانهای است. مردم حق دارند بدانند در پشت درهای بستهٔ مذاکرات چه میگذرد. نه اینکه فقط تیترها را از کانالهای معاند بخوانند.
10:50 - 21 فروردین 1404