نباید مذاکره موشکی مدنظر قرار داد،غلط می کنند مسئله موشکی لیست گفتگو قرار بدهند.
موشکهای ایران قابلمذاکره نیستند
توان موشکی و دفاعی ایران تنها یک ابزار و مسئله نظامی نیست بلکه بخشی از معادله امنیت و استقلال کشور است که باهدف حفظ قدرت تصمیمگیری، کاهش آسیبپذیری در برابر تهدیدات و فراهمکردن مسیر توسعه و پیشرفت ملی تعریف میشود.
به گزارش خبرگزاری فارس از یزد، در نگاه نخست، تأکید بر غیرقابلمذاکره بودن توان دفاعی و موشکهای ایران یک موضع امنیتی به نظر میرسد، اما در لایههای عمیقتر، این موضوع به آینده توسعه کشور گرهخورده است. تجربه جهان نشان میدهد کشورهایی که امنیت خود را به دیگران واگذار کردهاند و در مسائل دفاعی و امنیتی ضعیف هستند، در تصمیمگیریهای راهبردی نیز استقلال کمتری داشتهاند.تحولات اخیر منطقه یک پیام روشن دارد و آن این است که جنگها بیش از گذشته ترکیبی شدهاند. امروز فشار اقتصادی، جنگ شناختی، حملات سایبری، جنگها و تهدیدات نظامی در کنار یکدیگر عمل میکنند؛ بنابراین بازدارندگی دیگر صرفاً به معنای داشتن تجهیزات دفاعی نیست، بلکه به معنای توانایی کشور در مقاومت و تداوم عملکرد در شرایط بحران تعریف میشود.از این منظر، توان دفاعی و موشکی ایران یک هدف مستقل نیست، بلکه ابزاری برای جلوگیری از تحمیل اراده خارجی محسوب میشود. کشوری که بتواند هزینه تهدید علیه خود را افزایش دهد، فرصت بیشتری برای تمرکز بر توسعه اقتصادی، جذب سرمایه، تکمیل زیرساختها و ارتقای رفاه عمومی به دست میآورد.
توان دفاعی؛ پشتوانهای برای حفظ امنیت و صیانت از منافع ملی
بااینحال، بزرگترین خطا آن است که بازدارندگی تنها در حوزه نظامی متوقف بماند. توان دفاعی، پشتوانهای برای حفظ امنیت و صیانت از منافع ملی است و در دهه آینده کشورهایی موفقتر خواهند بود که این پشتوانه را در کنار ظرفیتهای فناورانه، اقتصادی و صنعتی توسعه دهند؛ زیرا قدرت پایدار زمانی شکل میگیرد که توان دفاعی با توان تولید ثروت، ایجاد اشتغال و رشد اقتصادی همراه شود و کشوری که در این حوزهها پیشرفت نکند، در بلندمدت با محدودیتهای جدی مواجه خواهد شد.در همین راستا، در گام اول توان دفاعی و موشکی باید بهعنوان یکی از پایههای امنیت ملی باقدرت تقویت شود و در کنار آن، باتکیهبر این ظرفیت، توسعه فناوریهای راهبردی در اولویت قرار گیرد. سرمایهگذاری و توسعه هدفمند در حوزههایی مانند صنایع دانشبنیان، هوش مصنوعی، امنیت سایبری و فناوریهای فضایی، میتواند ضمن ارتقای توان ملی، در کنار قدرت دفاعی و امنیتی، مزیتهای رقابتی جدیدی برای اقتصاد کشور ایجاد کند و مسیر توسعه پایدار را هموار سازد.
امنیت؛ نقطه آغاز توسعه
گام دوم، افزایش تابآوری اقتصادی است. کاهش وابستگی به درآمدهای ناپایدار، توسعه صادرات غیرنفتی، تکمیل زنجیرههای ارزش صنعتی و تقویت پیوند میان دانشگاه و صنعت برای پیشبرد اهداف علمی میتواند کشور را در برابر فشارهای خارجی و تهدیدات مقاومتر کند.گام سوم، تبدیل قدرت بازدارندگی به قدرت منطقهای است. این هدف از مسیر گسترش همکاریهای اقتصادی، ترانزیتی و انرژی با کشورهای همسایه محقق میشود. هرچه منافع مشترک منطقهای افزایش یابد، هزینه شکلگیری بحران نیز بیشتر خواهد شد.درنهایت، آینده متعلق به کشورهایی است که امنیت را نقطه پایان ندانند، بلکه آن را سکویپرتاب توسعه تعریف کنند. بازدارندگی زمانی به موفقیت کامل میرسد که نتیجه آن در رشد اقتصادی، پیشرفت فناوری، افزایش رفاه عمومی و ارتقای جایگاه بینالمللی کشور دیده شود.
بنابراین خیلی روشن و شفاف در پاسخ به این پرسش که چرا توان موشکی و دفاعی ایران قابلمذاکره نیست، باید گفت: این موضوع تنها به حوزه نظامی مربوط نمیشود، بلکه با امنیت، استقلال و آینده کشور پیوند خورده است. تجربه نشان داده هرجا توازن قدرت برهمخورده، زمینه برای فشار، تهدید و تحمیل خواستههای خارجی فراهم شده است. از این منظر، توان دفاعی و موشکی یک ابزار جنگی نیست، بلکه میتوان اینچنین گفت که بیمه امنیت ملی است. ابزاری که قرار است هزینه هرگونه تهدید علیه کشور را افزایش دهد، قدرت تصمیمگیری مستقل را حفظ کند و فرصت لازم برای تمرکز بر توسعه اقتصادی، پیشرفت فناوری و ارتقای جایگاه ایران در معادلات منطقهای و جهانی را فراهم سازد.
08:57 - 4 تیر 1405
2 پاسخ
@Mehdihassani3 ساعت پیشدر پاسخ بهطرز تفکر غربگرا سالها بدنبال دوستی و رفاقت با آمریکا بوده ، کسانیکه هزینه ای بابت دفاع از وطن و مملکت نپرداخته اند و به همین دلیل با تمایل و اشتیاق سعی در ایجاد ارتباط به هر طریق ممکن دارند بنابراین هیچ بعید نیست برای جوش خوردن این لحیم ارتباط ، در باب هر موضوعی مذاکره کنند
