گام دوم انقلاب و احیای مسجد به عنوان کانون گرم جوانان انقلابی

گام دوم انقلاب در حالی برداشته می شود که جوانان و نوجوانان دهه 60 و 70 و 80 نسبت به مسائل فرهنگی دغدغه دارند. اگر چه عمده جمعیت مساجد قدیمی های همیشه پا در رکاب انقلاب هستند و پایگاه های بسیج شور و شوق دائمی ندارد؛ اما اکثر جمعیت جوان و نوجوان دل در گرو دین و حاکمیت اسلام دارند که نمونه ها بسیارندمحرم و صفر ها، ماه مبارک و شبهای احیا، ایام سرور و عزا، راهپیمایی ها و ... لکن در جامعه اسلامی ما خانواده های مذهبی که همیشه و هرجا حامی نظام اسلامی اند و هرگونه ناکارآمدی و کم کاری برخی مسئولین به پای آنها نوشته می شود! از حضور در فضاهای تفریحی احساس شرم و سرخوردگی میکنند و فرزندان شان را برای دوری از آسیب های اجتماع در محیط های دور و خلوت میبرند. آیا کثرت مفاسد اجتماعی در جهان قبل از ظهور لزوما باید در تنها جامعه دینی نیز اتفاق بیفتد وآیا دستگاه های ذی ربط برای تسهیل رشد و نشاط مسلمانان قسم خورده اند یا تساهل نسبت به عیش و نوش و فساد؟ یقینا گام دوم انقلاب، که به امر رهبر حکیم و فرزانه مان، باید به سمت ایجاد زمینه ظهور خورشید عالم تاب أروحنا فداه، حرکت کند؛ با نقش آفرنی مسئولین انقلابی و دلسوز و همیاری جوانان و نوجوانان انقلابی صورت می گیرد چرا که بیشتر شهیدان جان بر کف و دلداده اسلام از همین قشر بوده اند. پیشنهاد بنده برای احیای شور و نشاط در بین جوانان و نوجوانان که حقیقتا آینده انقلاب هستند و بیشترین برنامه دشمن بر علیه ایشان است؛ این است که با همکاری قوه قضاییه و نیروی انتظامی دوره های پیشگیری از جرایم و آسیب های اجتماعی و فرهنگی در مساجد و پایگاه های بسیج برگزار شود و در پایان دوره، کارت همیار قضایی و نیز امکان ارتقا به ضابط قضایی فراهم گردد تا جوان و نوجوان مؤمن انقلابی در جامعه ای که با خون هزاران لاله رنگین است؛ احساس سرخوردگی و اقلیت نکند بلکه با آموزش و تقویت روحیه انقلابی، از موضع حق، به راحتی و در کمال آرامش، ادب و متانت از آسیب های اجتماعی در محله و شهر خود جلوگیری کند و تذکر لسانی را با دلگرمی و از موضع برتر و پیروز مطرح کند و از خطرات احتمالی نهراسد. گناهکار از انجام گناه علنی باید بترسد نه مومن از تذکر به گناهکار. جوانان مومنی که در حوزه و دانشگاه برای آینده فرهنگی کشور نگرانند را به سلاح اراده قوی و حق طلبی مجهز کنید که قرآن می فرماید: وَ لا تَهِنُوا وَ لا تَح