خداوند خیردهد کسانی راکه به حقوق ملی و تمامیت ارضی کشور که پای ان سالها جانفشانی وخونها ی جوانان ومدافعین عزیز میهن ریخته شده حساس هستند وبرخی برای خوش آمد کسانی که این معاهده را امضا کرده لیکن نهایی نشده ساکت هستند . از مجلسیان انتظار می رود از تصویب معاهده قویاممانعت نمایند.
تبعات کنوانسیون خزر؛ از دور زدن ایران در انتقال انرژی تا فعال شدن گسل‌ها
یک پژوهشگر حقوق با اشاره به ارسال لایحه الحاق ایران به کنوانسیون رژیم حقوقی دریای خزر به مجلس، نسبت به برخی مفاد این سند از جمله تعیین مرزهای آبی، عبور خط لوله و پیامدهای زمین‌شناختی آن هشدار داد.
به گزارش خبرنگار فارس، ارسال لایحه الحاق جمهوری اسلامی ایران به کنوانسیون رژیم حقوقی دریای خزر به مجلس شورای اسلامی، بار دیگر بحث درباره ابعاد حقوقی، اقتصادی، امنیتی و زیست‌محیطی این سند را به یکی از موضوعات مورد توجه تبدیل کرده است؛ لایحه‌ای که در کنار موافقان، منتقدانی نیز دارد و برخی کارشناسان نسبت به برخی مفاد آن و پیامدهای احتمالی اجرای کنوانسیون برای منافع ایران، از جمله موضوع تعیین حدود بستر و زیر بستر، مرزهای آبی، عبور خطوط لوله و مخاطرات زمین‌شناختی در جنوب دریای خزر، پرسش‌ها و نگرانی‌هایی را مطرح کرده‌اند.در همین راستا، برای بررسی دقیق‌تر مفاد کنوانسیون و ادعاهای مطرح‌شده درباره آثار آن بر حقوق و منافع ایران، با دکتر محمد بهمنی قاجار پژوهشگر تاریخ گفت‌وگو کردیم. این کارشناس ضمن تشریح برخی ایرادات و ابهامات مورد نظر خود، بر ضرورت تعیین تکلیف مرزهای آبی ایران با جمهوری آذربایجان و ترکمنستان و بررسی کارشناسی موضوع خط لوله ترنس‌خزر تأکید دارد. مشروح این گفت‌وگو را در ادامه می‌خوانید.
فارس: در ابتدا درباره کنوانسیون رژیم حقوقی دریای خزر و الحاق ایران به این کنوانسیون توضیح دهید. همچنین با توجه به اینکه درصدهای مختلفی درباره سهم ایران از دریای خزر مطرح می‌شود، این کنوانسیون چه تأثیری بر منافع ایران و میزان پهنه آبی کشورمان در دریای خزر خواهد داشت؟
بهمنی قاجار: دریای مازندران یا خزر شرایط خاصی دارد و یکی از مسائل مهمی که در رابطه با این دریا و کنوانسیون با آن روبه‌رو هستیم، موضوع گسل‌های زلزله است. بیشتر این گسل‌ها متأسفانه در منطقه ایران، یعنی در خزر جنوبی، قرار دارند.یکی از مسائلی که در این کنوانسیون و در ماده ۱۴ مطرح شده، موضوع عبور خط لوله است. مسئله خط لوله‌ای که ترکمنستان می‌خواهد از ساحل خودش، از بندر ترکمن‌باشی، به آذربایجان برساند، برای ایران یک خطر عمده محسوب می‌شود؛ چراکه گسل‌های خزر و البرز در جنوب دریای خزر و در آب‌های ما قرار دارند و این موضوع می‌تواند شهرهای ساحلی ما را در معرض خطر قرار دهد.این مهم‌ترین موضوعی است که باید به آن توجه شود. با کشیدن این خط لوله، گسل‌ها ممکن است تحریک شوند و حتی احتمال وقوع زلزله وجود دارد. شرکت نفت خزر نیز در مطالعات خود به این مسائل به‌طور مشخص اشاره و درباره آنها هشدار داده است.در کتاب‌ها و مطالعات شرکت نفت خزر نیز دقیقاً به موضوع گسل‌ها اشاره شده و باید به این مسئله توجه شود.اگر اجازه بدهید، من از ابتدا و از مواد کنوانسیون، مواردی را که درباره آنها نگرانی وجود دارد، توضیح می‌دهم.
فارس: بفرمایید.
بهمنی قاجار: مسئله اول، اگر ماده یک این کنوانسیون دریای خزر را بررسی کنیم، در آنجا درباره جلوگیری از آلودگی صحبت شده و تأکید شده که باید از فعالیت‌هایی که موجب آلودگی می‌شود جلوگیری شود. همچنین از فعالیت‌های دریایی، از جمله برداشت منابع زنده آبی از آب‌های مشترک، سخن گفته شده است.ما در دریای خزر، به‌جز آب‌های ساحلی خودمان، اساساً آب مشترکی نداریم. چرا؟ چون دریای خزر سه منطقه دارد: خزر شمالی، خزر میانی و خزر جنوبی.خزر شمالی تقریباً آبی ندارد؛ یعنی سواحل روسیه و قزاقستان حدود یک‌صدم آب را در اختیار دارند. از حدود ۸۰ هزار کیلومتر مکعب آبی که در خزر وجود دارد، یک‌صدم آن، یعنی حدود ۸۰۰ کیلومتر مکعب، در این بخش قرار دارد.دو بخش دیگر، خزر میانی و خزر جنوبی هستند. بخش میانی حدود یک‌سوم آب را دارد و بخش جنوبی حدود دو سوم آب خزر را در خود جای داده است. بنابراین در خزر جنوبی که حدود دو سوم آب خزر، یعنی حدود ۵۳ هزار کیلومتر مکعب آب قرار دارد، بخش قابل توجهی از این پهنه در سواحل ایران واقع شده است.در نتیجه، وقتی از «آب مشترک» و «منابع غذایی» صحبت می‌شود، این موضوع اساساً به آب‌های ما مربوط می‌شود که عنوان «مشترک» بر آن گذاشته شده است.در بند ۱۲ و بند ۳ نیز وقتی از اعمال موازین و قواعد مورد توافق مربوط به تنظیم استفاده از منابع آبی مشترک صحبت می‌شود، در واقع منظور همان منابع آبی ایران است که عنوان منابع مشترک به آنها داده شده است.
فارس: درباره ماده ۸ کنوانسیون چه ایرادی وجود دارد؟
بهمنی قاجار: ماده ۸ درباره تعیین حدود بستر و زیر بستر دریای خزر است و بر تعیین این حدود تأکید کرده است. در حالی که ما هنوز مرزهای خودمان را با ترکمنستان و جمهوری آذربایجان در بستر و زیر بستر دریای خزر تعیین نکرده‌ایم و آن ها حاضر نشدند با ایران مشخص کنند. البته آنها با یکدیگر مرزهایشان را تعیین کرده‌اند؛ جمهوری آذربایجان با ترکمنستان مرز تعیین کرده و قزاقستان و روسیه نیز مرزهای خود را مشخص کرده‌اند.از طرف دیگر، سازمان جغرافیایی نیروهای مسلح، پهنه آبی ایران را اعلام کرده است. پهنه آبی ما، تا آستارا، حدود ۴۷ هزار و ۷۱۷ کیلومتر مربع اعلام شده است و باید مرزهای ما با ترکمنستان و جمهوری آذربایجان نیز تنظیم و مشخص شود.حدود ۸۰ هزار کیلومتر مربع نیز مساحت آب‌های ایران می‌شود و همان‌طور که عرض کردم، حجم بیشتری از آب خزر نیز در همین محدوده قرار دارد.بنابراین، ماده ۸ نیز که آنها بر اساس آن تقسیم‌بندی‌هایی انجام داده‌اند و هنوز برای تعیین مرز با ما وارد توافق نشده‌اند، یک مشکل اساسی دیگر است.
فارس: موضوع خط لوله گاز ترنس‌خزر چه تأثیری بر منافع ایران دارد؟
بهمنی قاجار: موضوع دیگر، کشیدن خط لوله گاز ترنس‌خزر است. آنها می‌خواهند ایران را دور بزنند و اگر این کنوانسیون در مجلس تأیید شود، ما ضرر زیادی خواهیم کرد.اولاً از نظر اقتصادی، ایران را دور می‌زنند؛ در حالی که اگر چنین اتفاقی نیفتد، آنها مجبور هستند از سواحل جنوبی ایران و مسیر سواحل ایران برای انتقال خط لوله خود استفاده کنند.دوم اینکه خود شرکت نفت خزر اعلام کرده که زلزله‌خیز بودن دریای خزر مسئله‌ای است که باید مورد توجه قرار گیرد. در متن شرکت نفت خزر آمده است که زلزله‌خیز بودن دریای خزر امری است که باید مورد توجه قرار گیرد و امور مربوط به خط لوله خطری جدی برای امنیت و آرامش حاشیه‌نشینان دریای خزر، به‌خصوص در سواحل ایران، محسوب می‌شود.همان‌طور که عرض کردم، این گسل‌ها در خاک ایران قرار دارند و می‌توانند این مشکل را برای ما ایجاد کنند.
فارس: با توجه به این خطرات، چه اقدامی باید در زمان بررسی کنوانسیون انجام می‌شد؟
بهمنی قاجار: باید در ارتباط با این قرارداد و کنوانسیون، کارشناسان متخصص و ارزشمندی از سازمان زمین‌شناسی دعوت می‌کردند و نظر آنها را می‌گرفتند.وقتی قرار است چنین کنوانسیون مهمی امضا شود، باید به این نکات توجه کنیم. گسل‌هایی که در جنوب دریای خزر قرار دارند، مانند گسل خزر جنوبی و گسل البرز، بسیار خطرناک هستند.مطالعات زمین‌شناسی نشان می‌دهد که حتی پدیده سونامی نیز می‌تواند در این منطقه به وجود بیاید. مطالبی که عرض می‌کنم، بر اساس گزارش‌ها و مطالعات سازمان‌ها و انجمن‌های زمین‌شناسی و همچنین سازمان زمین‌شناسی ایران است و موضوعی واقعاً خطرناک است که می‌تواند برای ما گرفتاری ایجاد کند.
فارس: گفته می‌شود دولت و مجلس با رفت‌وبرگشت لایحه، موارد را اصلاح خواهند کرد. آیا اساساً امکان اصلاح کنوانسیون وجود دارد؟ با توجه به اینکه این کنوانسیون در مجالس کشورهای دیگر نیز به تصویب رسیده، آیا ایران می‌تواند در مفاد آن دست ببرد و آیا اصلاحات احتمالی ایران اثری خواهد داشت؟
بهمنی قاجار: در خود کنوانسیون آمده است که زمانی قابل اجراست که همه طرف‌ها و همه کشورهای ساحلی دریای خزر آن را در مجالس خود تأیید کنند.بنابراین، وقتی ما آن را تأیید نکرده‌ایم، باید آن را دقیق بررسی کنیم و این مسائل و مشکلات را مورد توجه قرار دهیم. اگر لازم است، باید اصلاح شود و اگر اصلاح نشود، نباید تصویب شود؛ چون اگر به همین شکل تصویب شود، به ضرر ایران است.مهم‌ترین و حیاتی‌ترین مسئله، حتی جدا از مسائل اقتصادی و موضوع خط لوله‌ای که ایران را دور می‌زند، مسئله‌ای است که در بند ۱۴ داریم.در این کنوانسیون آمده است که طرف‌ها متعهد به حمایت و حفاظت از سامانه زیستی دریای خزر هستند. اما موضوع خط لوله می‌تواند این مسائل را تحت‌الشعاع قرار دهد.زلزله‌خیز بودن منطقه و احتمال ایجاد سونامی موضوع بسیار مهمی است. حتی بر اساس سوابق و آمار و احتمالات تاریخی، زلزله‌هایی با بزرگی حدود ۷ تا ۸ در این منطقه رخ داده است و اگر چنین اتفاقی بیفتد، می‌تواند سونامی ایجاد کند.بنابراین، به نظر من، باید قبل از هر چیز مسئله مرزهای آبی خودمان را در بالای خط آستارا با جمهوری آذربایجان و جمهوری ترکمنستان مشخص کنیم.همچنین پیشنهاد می‌کنم بند ۱۴ مربوط به خط لوله از این کنوانسیون حذف شود تا بتوانیم با خیال راحت در سواحل خزر زندگی کنیم؛ وگرنه خطر جدی ما را تهدید می‌کند.
فارس: اساساً امکان دارد ما کنوانسیون را اصلاح کنیم و بعد در مجلس تصویب کنیم؟ مگر آن امضای اولیه‌ای که میان پنج کشور انجام شده، نباید عیناً در مجلس ما تصویب شود؟ اگر هر کشوری بخواهد در مجلس خود کنوانسیون را اصلاح کند، در نهایت چه اتفاقی می‌افتد؟
بهمنی قاجار: به هر حال باید پیشنهاد خودمان را بدهیم. اگر این کنوانسیون قابل اصلاح نبود، شرطی در ماده آخر آن قرار نمی‌دادند که اجرای کنوانسیون را منوط به تأیید مجالس کشورهای ساحلی کنند.اگر قرار بود چنین امکانی وجود نداشته باشد، همان زمان که در سال ۱۳۹۷ تصویب می‌شد، می‌گفتند کنوانسیون قابل اجراست. حالا وقتی خود کنوانسیون شرط می‌گذارد که باید به تصویب مجالس این دولت‌ها برسد، به هر حال می‌خواهد نظراتی دریافت کند و اظهارنظر دستگاه‌های مقننه این کشورها را بگیرد تا ببینند موضوع چیست و واقعاً نسبت به آن آگاهی و بررسی صورت بگیرد.من نمی‌دانم مجلس چه اقدامی می‌خواهد انجام دهد، اما فکر می‌کنم باید یک جرح و تعدیلی صورت بگیرد؛ در غیر این صورت یا باید آن را رد کنند یا اینکه به همین صورت کاملاً تصویب کنند که در این صورت کاملا به ضرر ایران است.
فارس: نکته دیگری باقی مانده که بخواهید برای تکمیل بحث مطرح کنید؟
بهمنی قاجار: نکته‌ای که می‌خواستم دوباره بر آن تأکید کنم این است که خود استان مازندران و استان گیلان نیز نسبت به این موضوع نگرانی دارند.مسئولان فنی، از جمله مدیر فنی و اجرایی راه و شهرسازی مازندران، نسبت به این مسئله اظهار نگرانی کرده‌اند. مرکز پژوهش‌های زمین‌شناسی گیلان نیز نسبت به موضوع گسل‌ها و خطرات ناشی از آن ابراز نگرانی کرده است.بنابراین واقعاً باید این مسئله حل شود. موضوع دیگری که در نهایت باید بر آن تأکید کنم، مسئله مرزبندی ایران با ترکمنستان و جمهوری آذربایجان است که باید تعیین تکلیف شود.#دریای_خزر #گسل #زلزله
15:51 - 25 شهریور 1405
18 پاسخ
@user170910039058176904226 شهریور 1405در پاسخ به @Mohadeseh_hoseiniپیرامون ضعف مقابل علیف و باکو به دولت امیدی نیست حداقل مجلس حواسش رو جمع کنه
@Gonjeshk_darandeh26 شهریور 1405در پاسخ به @Mohadeseh_hoseiniو@Alishariatzadehقوه قضائیه حواشی ونیز را بی‌پاسخ نگذاردمطالبهقوه قضائیه حواشی ونیز را بی‌پاسخ نگذارد
انتشار تصویر لاله مرزبان بر فراز کوهی از کوله‌پشتی‌های صورتی در جشنواره ونیز ۲۰۲۶، خشم و انزجار عمومی را برانگیخته است. این کوله‌پشتی‌ها یادآور پیکرهای پاک ۱۶۸ دانش‌آموز شهید میناب است که در حمله موشکی ارتش آمریکا به مدرسه «شجره طیبه» به شهادت رسیدند. اما آنچه این تصویر را به یک سند محکومیت تبدیل می‌کند، سکوت و بی‌اعتنایی این بازیگر به خون کودکان مظلوم این سرزمین در ازای دریافت جایزه‌ای از دشمنان ایران است. اکنون پرسش اصلی این است: چرا تاکنون هیچ اقدام قاطع قضایی علیه این رفتار خیانت‌آمیز صورت نگرفته است؟ ضرورت برخورد قضایی بدون اغماض این افراد مطمئن هستند که از داخل ایران و مسئولین فعلی، کسی به آنها خرده نمی‌گیرد و بازخواست نمی‌شوند. پس از اظهارات مرزبان، اگرچه انتقادات تندی از سوی چهره‌های رسانه‌ای و روزنامه هایی مطرح شد، اما نبود پیامدهای عملی و بازدارنده، این پیام خطرناک را به همراه دارد که می‌توان با خیال راحت به خون کودکان این سرزمین بی‌اعتنا بود و همچنان در سینمای ایران به فعالیت پرداخت. از سوی دیگر، شواهد نشان می‌دهد این اقدام یک عملیات سازمان‌یافته است. فیلم «مراقب» محصول مشترک ایران، آمریکا و آلمان است و محسن قرایی، کارگردان آن، پیش‌تر اعتراف کرده بود که فیلمنامه جعلی به مقامات ایران ارائه داده تا مجوز ساخت بگیرد. این یعنی فریبکاری از پیش طراحی‌شده با هدف تطمیع از خارج و فروش سابقه کاری به دشمن. حضور چهره‌هایی چون ریما رامین‌فر و فرهاد اصلانی در این پروژه، نشان می‌دهد که ما با یک جریان سازمان‌یافته و نه یک خطای فردی روبرو هستیم. خواسته‌های مشخص از دستگاه قضائیه با توجه به موارد فوق، ما امضاکنندگان این مطالبه، خواستار اقدام فوری و قاطع قوه قضائیه در قبال این خیانت هنری هستیم: ۱. برخورد قضایی با عوامل فیلم: برخورد قانونی و قاطع با لاله مرزبان، محسن قرایی و سایر عوامل فیلم «مراقب» به اتهام اقدام علیه امنیت ملی، تبلیغ علیه نظام و همکاری با رسانه‌های معاند. ۲. توقف فعالیت‌های اقتصادی و هنری: توقیف اموال و دارایی‌های این افراد در داخل کشور و ممانعت از هرگونه فعالیت هنری و اقتصادی آنها در ایران. ۳. بررسی پرونده مجوز ساخت فیلم: بررسی دقیق چگونگی صدور مجوز ساخت فیلم «مراقب» با فیلمنامه جعلی و برخورد با مقصران این فریب بزرگ. ۴. ممانعت از بازگشت بدون محاکمه: جلوگیری از ورود این افراد به کشور مگر پس از محاکمه قانونی و پاسخگویی به افکار عمومی. سخن پایانی خون کودکان میناب، بهای دریافت جایزه از دشمنان این سرزمین نیست. کسانی که بر فراز کوله‌پشتی‌های کودکان مظلوم می‌ایستند و جایزه می‌گیرند، شایسته عنوان «هنرمند» نیستند. قوه قضائیه باید نشان دهد که هیچ‌کس فراتر از قانون نیست و خیانت به وطن و بی‌حرمتی به خون شهدا، بی‌پاسخ نخواهد ماند. ما از دستگاه قضائیه مطالبه می‌کنیم: هرچه سریع‌تر، قاطعانه و بدون ملاحظه، با خائنان به این سرزمین برخورد کنید.
ریاست محترم قوه قضائیه جهت استحضار و صدور اوامر مقتضی
1000پیگیری از مسئول مربوطه10٬000پیگیری از عالی ترین مسئول
@user17832895871826 شهریور 1405در پاسخ به @Mohadeseh_hoseiniمطالبهپیادهروها را به مردم بازگردانید؛ ایمنی شهروندان را تضمین کنید
گسترش ساخت‌وساز در شهر، پیاده‌روهای بسیاری را به محل استقرار کارگاه‌های ساختمانی تبدیل کرده است. در برخی پروژه‌ها پیاده‌رو کاملاً مسدود شده و در برخی دیگر، مسیر عبور عابران بسیار باریک، ناهموار و ناایمن است و مردم ناچارند برای عبور وارد خیابان شوند. این مشکل فقط مربوط به خیابان‌های پرتردد نیست و در بسیاری از محله‌های شهر نیز دیده می‌شود؛ در حالی که کودکان، سالمندان، افراد دارای معلولیت، استفاده‌کنندگان از ویلچر و والدین همراه کالسکه، بیش از دیگران در معرض خطر قرار دارند. پیاده‌رو متعلق به مردم است و ساخت‌وساز نباید حق عبور ایمن شهروندان را از بین ببرد. اگر پروژه‌ای ناچار به اشغال پیاده‌رو است، باید پیش از آن مسیر جایگزین ایمن، هموار، پیوسته و قابل دسترس ایجاد شود و حداقل عرض مفید آن طبق ضوابط فنی مشخص و در تمام طول مسیر حفظ شود. از سوی دیگر، صرف نصب یک گونی یا پوشش ظاهری در اطراف ساختمان، ایمنی ایجاد نمی‌کند. پروژه‌ها باید متناسب با میزان خطر، به حصار و تجهیزات حفاظتی استاندارد و مقاوم، توری ایمنی و سایر تجهیزات لازم برای جلوگیری از سقوط مصالح و ابزار مجهز شوند و سلامت این تجهیزات در طول پروژه نیز کنترل شود. مسیر عبور عابران و محدوده خطر باید در ساعات تاریکی نیز روشنایی و علامت‌گذاری مناسب داشته باشد. شهرداری نباید فقط هنگام صدور مجوز نظارت کند؛ بلکه باید بازرسی‌های دوره‌ای و سرزده داشته باشد و در صورت وجود خطر جدی، پروژه را تا رفع خطر متوقف کند. همچنین شهروندان باید بتوانند پروژه‌های ساختمانی ناایمن را به‌سادگی گزارش کنند و نتیجه رسیدگی به گزارش خود را پیگیری کنند. مطالبه ما از شهرداری می‌خواهیم: * اشغال پیاده‌رو را مشروط به تأمین مسیر جایگزین ایمن و استاندارد کند. * استفاده از گونی و پوشش‌های غیرمقاوم را به‌عنوان حفاظ ایمنی کافی نپذیرد. * استفاده از حفاظ، توری و تجهیزات استاندارد برای جلوگیری از سقوط مصالح را الزامی کند. * حداقل عرض مسیر عبور و الزامات مناسب‌سازی برای افراد دارای معلولیت را رعایت و کنترل کند. * روشنایی و علامت‌گذاری شبانه مسیرهای موقت را الزامی کند. * بازرسی مستمر از پروژه‌ها داشته باشد و پروژه‌های خطرناک را تا رفع نقص متوقف کند. * سامانه‌ای مؤثر برای گزارش پروژه‌های ساختمانی ناایمن و پیگیری نتیجه آن ایجاد کند. ساخت‌وساز برای توسعه شهر ضروری است؛ اما امنیت شهروندان نباید هزینه آن باشد. پیاده‌روها را به مردم بازگردانید و ساخت‌وساز ایمن را تضمین کنید.
100گزارش از مطالبه1000پیگیری از مسئول مربوطه
@user17090157214026 شهریور 1405در پاسخ به @Mohadeseh_hoseiniدولت پانترکمجلس تعطیللایحه تصویب میشه احتمالا که الهام خانم خوشش بیاد
@user17124772794226 شهریور 1405در پاسخ به @Mohadeseh_hoseiniمن نمیدونم چه کسانی از این دفاع می کنند حتما خائن اند
@user1781380745626 شهریور 1405در پاسخ به @Mohadeseh_hoseiniبباید کار را دادش به رندان که پیگیری کند باچنگ ودندان دراین ره کوتهی ،هرگز نباید پشیمانی دگر سودی ندارد
@user17730438529626 شهریور 1405در پاسخ به @Mohadeseh_hoseiniهر کسی بخواد این کنوانسیون رو تایید کنه بدون تردید خودش رو زیر خروارها خاک ببینهاین تو بمیر دیگه اون تو بمیرهای قبلی نیستجان خودتون رو به آتش نکشید
@user170910062212218693226 شهریور 1405در پاسخ به @Mohadeseh_hoseiniخبرنگار محترم، لااقل اسم دریا را درست نگارش کنید!!! دریای کاسپین (خزر نام قوم خونخوار یهودی ساکن شمال شرق این دریا بوده است که با نادانی عده ای در کتاب های درسی هم وارد شده متاسفانه)
@user17082410763026 شهریور 1405در پاسخ به @Mohadeseh_hoseiniسلام بر ملت اهل فکریعنی یک نهاد یا انسان میهن پرست پیدا نمی شود جلوی تصویب کنوانسیون خسارت بار خزر را بگیرد؟از نامش تا جزئیاتش خسارت محض است.حالا دوستان دولت دستشون بنده مشغول مقابله با بدحجابی هستند باقی اجزا یک حرکتی بکنند.
@FarzandIrann26 شهریور 1405در پاسخ به @Mohadeseh_hoseiniدیگه وقتی هر کی به فکر شخص خودش نهایتا اهل ایال وآینده بچه های خودشه
@Iranchampion26 شهریور 1405در پاسخ به @Mohadeseh_hoseiniچه عجب یک نفر به لوله انتقالی از ترکمنستان به آذربایجان اشاره کرد؛ کلا روسیه و قزاقستان از شمال خزر ؛ این دوتا هم در وسط خزر؛ سهم ما چی؟
@ommateemam26 شهریور 1405در پاسخ به @Mohadeseh_hoseiniچرا ملت همیشه باید نگران خیانت مسئولان باشند؟! ....
@Mohammad_126 شهریور 1405در پاسخ به @Mohadeseh_hoseiniفیلد مارشال محسن رضایی : حماسه سازی مردم در این شب ها در تاریخ ماندگار خواهد شد.
@user17104277657926 شهریور 1405در پاسخ به @Mohadeseh_hoseiniسازمان اتکا در بهار و تابستان ۱۴۰۵
شش ماه نخست سال ۱۴۰۵ برای سازمان اتکا، فقط گذر شش ماه از تقویم نبود؛ شش ماه کار بی‌وقفه، تصمیم‌های بزرگ، تولید بیشتر و حرکت جهادی برای ساختن آینده‌ای مطمئن‌تر بود.نمایش گزارش
@user17268957346726 شهریور 1405در پاسخ به @Mohadeseh_hoseiniهمچین سر ایران کلاه گذاشته‌اند که تاریخ از آن با عنوان ننگ روزگار یاد خواهد کرد. روحانی و ظریف خائن را محاکمه کنید.