تروریسم زیستمحیطی آمریکا و اسرائیل در قلب جنوب ایران
حمله آمریکا و رژیم صهیونیستی به تأسیسات پتروشیمی ایران، تنها یک اقدام نظامی نیست، بلکه تروریسم زیستمحیطی است که سلامت نسلهای آینده را تهدید میکند. اقدامی که بیپاسخ نمانده.
علیرضا مراونی وکیل پایه یک دادگستری در گفتگو با خبرنگار قضایی خبرگزاری فارس گفت: در حالی که جهان در بهت یک جنگ تمام عیار تحمیلی دشمن صهیونیستی آمریکایی علیه ملت ایران به سر میبرد، از شمال تا سواحل نیلگون جنوب ایران شاهد فاجعهای است که تاریخ حقوق بینالملل مشابه آن را به ندرت دیده است. حمله به تأسیسات پتروشیمی ایران توسط آمریکا و رژیم صهیونیستی، تنها یک حمله نظامی نیست؛ این یک تروریسم زیستمحیطی و جنگ شیمیایی علیه مردمی است که دهههاست پاسدار امنیت انرژی جهان بودهاند.
وی افزود: وقتی مخازن پتروشیمی در آتش کینه متجاوز میسوزند، آنچه آزاد میشود تنها دود سیاه نیست، بلکه سموم کشندهای است که ریههای کودکان تبریز، عسلویه، نخلتقی و خوزستان را نشانه گرفته است. مراونی بیان کرد: متجاوزین با آگاهی کامل از بمب شیمیایی پنهان در این تأسیسات، محیط زیست را به سلاحی علیه غیرنظامیان تبدیل کردهاند. این یعنی بومکشی؛ یعنی نابودی اکوسیستم خلیج فارس که میراث مشترک بشریت است.این حقوقدان گفت: ما امروز نه فقط از تخریب سازههای بتنی و فلزی و مخازن، بلکه از نقض حق نفس کشیدن یک ملت صحبت میکنیم. از نظر حقوقی، آمریکا و شریک صهیونیستیاش نه تنها باید هزینه هر قطره نفت و هر کیلوگرم محصول پتروشیمی صادر نشده را بدهند، بلکه باید بابت سرطانها و بیماریهای نسلهای آتی این سرزمین در پیشگاه تاریخ و دادگاههای بینالمللی پاسخگو باشند.
وی افزود: ایران با عملیات وعده صادق ۴ نشان داد که در دفاع از حاکمیت خود لرزه بر اندام متجاوز میاندازد، اما نبرد حقوقی برای ثبت این جنایات و اخذ غرامت، وظیفهای است که نباید از آن غافل شد. جهان باید بداند جنوب ایران نمیسوزد، بلکه در حال ثبت سندی است که سقوط اخلاقی و حقوقی مدعیان نظم جهانی را بیش از پیش آشکار میکند.
این وکیل پایه یک دادگستری در ادامه بیان کرد: حمله به تأسیسات نفتی پارس جنوبی، آبادان و... یا تأسیسات هستهای، صرفاً یک اقدام نظامی نیست، بلکه آلودگیهای ناشی از آن مانند لکههای نفتی در خلیج فارس یا نشت احتمالی مواد رادیواکتیو مصداق نسلکشی خاموش از طریق تخریب زیستبوم است. وی با اشاره به اینکه در مکاتبات مسئولین ذی صلاح مربوط به حملات اسفند ۱۴۰۴، به صراحت ذکر شده که اصابت به نیروگاه بوشهر یا تأسیسات نطنز میتواند منجر به انتشار وسیع مواد رادیواکتیو در منطقه شود، تصریح کرد: این موضوع نه تنها ایران، بلکه کشورهای همسایه را نیز با بحران سلامت عمومی مواجه میکند. مراونی گفت: از نگاه حقوقی حمله به مجتمعهای پتروشیمی عسلویه و ماهشهر، به دلیل ماهیت خطرناک مواد شیمیایی ذخیره شده، نقض صریح اصل تمایز ماده ۵۲ پروتکل اول ژنو است. این اصل اشعار داشته که حملات باید منحصراً به اهداف نظامی محدود شوند. این حقوقدان اظهار کرد: از نظر اشیا، اهداف نظامی فقط به اشیایی محدود میشوند که بهسبب ماهیت، موقعیت، مقصود یا کاربرد خود، مشارکت مؤثری در اقدام نظامی دارند و انهدام کامل یا جزئی، تصرف یا از کار انداختن آنها، در اوضاع و احوال حاکم در آن زمان، مزیت نظامی مشخصی به همراه داشته باشد.این تأسیسات به دلیل کاربرد دوگانه و تأمین نیازهای حیاتی غیرنظامیان از قبیل انرژی و دارو، شی غیرنظامی محسوب میشوند.مراونی بیان کرد: آزادسازی عمدی مواد سمی مانند VCM و آمونیاک در اتمسفر و نشت به خلیج فارس، نقض کنوانسیون ENMOD و ماده ۵۵ پروتکل اول ژنو است که آسیب گسترده و بلندمدت به محیط زیست را منع میکند.
به گفته وی، با توجه به ایجاد بیماریهای حاد تنفسی و جهشهای ژنتیکی در ساکنان بومی مناطق جنوبی، این عمل تحت بند ۱ ماده ۷ اساسنامه رم، ایجاد عمدی شرایط نابودی بخشی از جمعیت قابل تعقیب کیفری است.مراونی با اشاره به ماده ۳۱ و ۳۶ طرح مسئولیت دولتها، تصریح کرد: متجاوز ملزم به جبران خسارت کامل شامل خسارت فیزیکی، عدمالنفع تولید و هزینه احیای اکوسیستم است. از اینرو ذمه ایالات متحده و رژیم صهیونیستی به دلیل مسئولیت تضامنی، به پرداخت میلیاردها دلار غرامت و مسئولیت کیفری فرماندهان نظامی بابت جنایت جنگی محیطزیستی مشغول است.
12:59 - 14 فروردین 1405