خط لوله ایلات–عسقلان که در سال ۱۳۴۷ با سرمایهگذاری ایران احداث شد، امروز بهعنوان یکی از مسیرهای کلیدی برای انتقال نفت و دور زدن تنگه هرمز دوباره مورد توجه قرار گرفته است.
اگر مصدق ها و دیگران نبودند، پهلوی بی عرضه یک قطره نفت هم نداشت!هرچند بی غیرت همان را هم که با تلاش مصدق میگرفت، اکثرش را به اسم سرمایه گذاری های فلان و بهمان دوباره به استعمارگران هدیه میداد.سرمایه گذاری برای ایران؟ کو سودش؟ کو منافع استراتژیکش؟ کجاست منافع ملی این سرمایه گذاری ها؟