وقتی «زن،زندگی،آزادی» به تجزیه،کشتار مردم و قحطی در سودان رسید

اگر رویدادهای سودان را کنار هم قرار دهیم می بینیم که بی‌عملی و انفعال در مقابل تحریم‌های آمریکا در کنار اختلاف افکنی داخلی و تربیت مزدوران شبه نظامی، در نهایت به کودتا و ناامنی تبدیل شد. در ادامه، کلیدزدن اعتراضات به بهانه حقوق زنان، مسیر را برای دخالت خارجی و قدرت گرفتن مزدوران داخلی هموار کرد.
گروه فارس پلاس: سودان به‌دلیل موقعیت جغرافیایی استراتژیک و منابع طبیعی غنی‌اش، همواره در کانون توجهات جهانی و منطقه‌ای قرار داشته است. این کشور در شرق آفریقا واقع شده و با هفت کشور هم‌مرز است، از جمله مصر، لیبی، اتیوپی و چاد. موقعیت جغرافیایی سودان، آن را به پلی میان غرب آسیا و آفریقا تبدیل کرده است.سودان با مساحتی بالغ بر ۱.۸۶ میلیون کیلومتر مربع، یکی از بزرگ‌ترین کشورهای آفریقا به شمار می‌رود. جغرافیای متنوع این کشور شامل بیابان‌های خشک، دشت‌های حاصلخیز و کوهستان‌های غربی است. رود نیل که به دو شاخه آبی و سفید تقسیم می‌شود، به‌عنوان ستون فقرات زندگی در این کشور عمل می‌کند. سودان، که روزی به‌عنوان «سبد غذایی آفریقا» شناخته می‌شد، اکنون به صحنه‌ای از گرسنگی، کشتار مردم، آوارگی و ویرانی تبدیل شده است.
در ۹ ژوئیه ۲۰۱۱، سودان به دو کشور «سودان» و «سودان جنوبی» تقسیم شد. این جدایی، به‌دلیل منابع غنی نفت و معادن در سودان جنوبی، رخ داد. از آن زمان، سودان با چالش‌های جدی مواجه شده است و درگیری‌های داخلی به‌ویژه پس از برکناری عمر البشیر در ۱۱ آوریل ۲۰۱۹، به شدت افزایش یافته است. پس از این کودتا، شورای نظامی موقتی تشکیل شد و در اوت ۲۰۱۹ توافق تقسیم قدرت امضا گردید.نیروهای واکنش سریع (RSF) تحت رهبری محمد حمدان دقلو (حمیدتی) از سال ۲۰۱۳ به‌عنوان یک نیروی شبه‌نظامی در سودان فعالیت می‌کنند. این گروه که ریشه در شبه‌نظامیان جنجوید دارفور دارد، پس از کودتای ۲۰۲۱ به یکی از طرف‌های اصلی جنگ داخلی تبدیل شد. درگیری‌ها میان ارتش سودان (SAF) و RSF از آوریل ۲۰۲۳ آغاز شد و منجر به بحران آوارگی بزرگ‌تری شد که بیش از ۱۲ میلیون نفر را تحت تأثیر قرار داد.
سودان به‌دلیل موقعیت استراتژیک در کانون رقابت‌های بین‌المللی قرار دارد. آمریکا، رژیم صهیونیستی و امارات متحده عربی از جمله بازیگرانی هستند که در تحولات سودان نقش دارند.آمریکا سودان را به‌عنوان نقطه‌ای کلیدی برای کنترل دریای سرخ و مهار نفوذ چین و روسیه و ایران می‌بیند. دولت آمریکا با تابلوی دروغین حمایت از دموکراسی و حقوق بشر عملا از تجزیه این کشور و کشتار زنان و کودکان سودانی حمایت می کند. رژیم صهیونیستی نیز به‌دلیل اهمیت استراتژیک سودان در کنترل مسیرهای دریایی و جلوگیری از گسترش محور مقاومت، به‌دنبال نفوذ در این کشور است. بر همین اساس حمایت‌های رژیم صهیونیستی از RSF به‌عنوان ابزاری برای تحقق اهداف خود در منطقه تلقی می‌شود. در این راستا، توافق‌های ابراهیم در سال ۲۰۲۰ که به عادی‌سازی روابط اسرائیل با چند کشور عربی منجر شد، تأثیرات مهمی بر تحولات سودان داشت.
همچنین امارات با استفاده از مزدوران سودانی، نفوذ خود را گسترش می‌دهد. این کشور از یکسو به دنبال غارت منابع غنی سودان و از جمله طلا و از سوی دیگر به‌دنبال جلوگیری از قدرت‌گرفتن اخوان‌المسلمین در سودان است. امارات در سال‌های اخیر به‌عنوان بازیگری کلیدی در تحولات سودان شناخته می‌شود و در زمینه‌های نظامی و اقتصادی به حمایت از RSF پرداخته است.اعتراضات مردمی در سودان به‌ویژه در سال ۲۰۱۸ که منجر به سرنگونی عمر البشیر شد، نقش مهمی در اتفاقات امروز ایفا کرده است. زنان به‌عنوان بخش اصلی این اعتراضات، با پیوند دادن مطالبات اقتصادی و عدالت اجتماعی، به نماد مبارزه برای آزادی تبدیل شدند. «آلاء صلاح» یکی از چهره‌های برجسته این اعتراضات، از سوی رسانه های غربی به‌عنوان «بانوی آزادی سودان» معرفی شد.
با این حال، در شرایط کنونی، زنان سودانی تحت فشار شدید قرار دارند و بسیاری از آن‌ها قربانیان جنایات تروریست های واکنش سریع شده‌اند و همان رسانه ها و دولت های خارجی که از اعتراضات حول محور زنان در سودان حمایت می کردند، امروز در مقابل کشتار زنان و آوارگی و قحطی در سودان سکوت کرده اند. این وضعیت نشان می‌دهد که چگونه شعارهای مربوط به حقوق زنان در واقع به‌عنوان ابزاری برای ایجاد ناآرامی و فشار به حکومت‌ها و در نهایت کشتار مردم و از جمله زنان و کودکان و تجزیه کشورها مورد استفاده قرار می‌گیرند.نکته قابل توجه اینجاست که دولت های غربی تلاش کردند از الگوی اعتراضات زنان در سودان برای بازنمایی اعتراضات ایران در سال ۱۴۰۱ استفاده کنند. با این حال، تفاوت‌های بنیادی میان این دو وجود دارد.
در مقایسه اعتراضات مرتبط با حقوق زنان در سودان و اعتراضات سال 1401 در ایران باید گفت که از نظر مسائل داخلی، شباهتی میان مردم و حاکمیت دو کشور وجود ندارد اما نکته اینجاست که بازیگران خارجی و کلان پروژه طراحی شده برای دو کشور، کاملا یکسان و مشابه است. سودان دارای منابع غنی از جمله نفت، الماس، طلا، مس و سنگ آهن است.در حال حاضر بیش از ۱۲ میلیون نفر از مردم سودان به‌دلیل درگیری‌ها آواره شده‌اند، که بزرگ‌ترین بحران آوارگی در جهان به شمار می‌رود. درگیری‌ها میان ارتش سودان (SAF) و نیروهای واکنش سریع (RSF) تاکنون بیش از ۱۵۰ هزار کشته در پی داشته است.
آمریکا، رژیم صهیونیستی و امارات متحده عربی به‌دلیل منافع ژئوپلیتیک و اقتصادی خود در تحولات سودان فعال هستند. نکته قابل توجه اینجاست که در سال ۲۰۲۱، سودان به توافق‌های عادی‌سازی روابط با اسرائیل پیوست و از فهرست کشورهای حامی تروریسم حذف شد.در حال حاضر صادرات نفت سودان به شدت کاهش یافته و این کشور با قحطی و بحران اقتصادی مواجه است. همچنین آوارگی و قحطی به‌طور مستقیم بر زندگی روزمره مردم تأثیر گذاشته و بسیاری از زیرساخت‌های اقتصادی و اجتماعی را تخریب کرده است.اگر رویدادهای سودان را کنار هم قرار دهیم می بینیم که بی عملی و انفعال در مقابل تحریم های آمریکا در کنار اختلاف افکنی داخلی و تربیت مزدوران شبه نظامی، در نهایت به کودتا و ناامنی تبدیل شد. در ادامه، کلیدزدن اعتراضات به بهانه حقوق زنان، مسیر را برای دخالت خارجی و قدرت گرفتن مزدوران داخلی هموار کرد.
در نهایت این مسیر به کشتار زنان و کودکان، قحطی، آوارگی، غارت منابع و تجزیه سودان منجر شد. سودان در شرایطی به این وضعیت رسید که رژیم صهیونیستی را به رسمیت شناخته بود، با آمریکا درگیر نشد و تلاش کرد مسیر تعامل با واشنگتن و دولت های غربی را در پی بگیرد. در نهایت باید گفت که شعار «زن،زندگی،آزادی» در ظاهر شعاری فریبنده است اما در باطن، حامل یک ایدئولوژی خاص غرب‌محور است؛ ایدئولوژی‌ای که می‌کوشد استاندارد مدنظر نظام سرمایه داری را بر آداب و رسوم ملت ها و باورهای دینی مردم جهان غلبه دهد و در ادامه پروژه اصلی ذیل تجزیه، کشتار مردم و غارت منابع را کلید بزند. با دنبال کردن صفحه فارس پلاس، از به‌روزترین تحلیل‌ها در حوزه سیاست داخلی و خارجی باخبر شوید.#سودان#غرب_آسیا#قحطی#حقوق_زنان#آمریکا#رژیم_صهیونیستی#امارات#غارت_منابع#نیروهای_واکنش_سریع#عمر_البشیر
13:31 - 25 آبان 1404

0 بازدید