سیاست خودتحققی دشمن» (self-fulfilling enemy agenda)
بازی در زمین دشمن
این مفهوم به وضعیتی اشاره دارد که در آن بازیگر سیاسی داخلی (بخشی از حاکمیت یا گروه ) آگاهانه سیاستها یا رفتارهایی را اتخاذ میکند که مستقیماً به نفع اهداف امنیتی، اقتصادی یا اطلاعاتی دشمن خارجی بوده و شرایط مطلوب او را محقق میسازد. در ادبیات روابط بین الملل و امنیت ملی، گاهی از آن با عنوان
«خیانت استراتژیک» یا «نفوذ از طریق همسوسازی با دشمن» نیز یاد میشود. این روش به طور کلاسیک در چارچوب «جنگ نیابتی معکوس» (reverse proxy warfare) تحلیل میگردد، یعنی جایی که قدرت خارجی نیازی به اقدام مستقیم ندارد، بلکه نخبگان داخلی به صورت خودخواسته یا ناخواسته مسیر تحقق منافع آن قدرت را هموار میسازند.
14:25 - 6 خرداد 1405
106 بازدید
