چرا شمسآذر در خانه خودش هم تنهاست؟
سکوهای خالی ورزشگاه سردار آزادگان در دو بازی خانگی شمسآذر، تصویری نگرانکننده از رابطه این تیم با هواداران قزوینی ارائه میدهد. تیمی که قرار است نماینده فوتبال این شهر باشد، با فاصله گرفتن بخش مهمی از هوادارانش روبهرو شده است.
به گزارش خبرگزاری فارس از قزوین، فوتبال فقط آن ۹۰ دقیقهای نیست که ۲۲ بازیکن در زمین برای سه امتیاز میجنگند؛ بخش مهمی از فوتبال روی سکوها رقم میخورد؛ همان جایی که هوادار با تشویق و حمایت خود به تیمش انرژی میدهد و به بازیکن نشان میدهد که در این مسیر تنها نیست.به همین دلیل، وضعیت سکوهای ورزشگاه سردار آزادگان در دو بازی خانگی ابتدایی شمسآذر موضوعی نیست که بتوان به سادگی از کنار آن عبور کرد.در هفته نخست لیگ برتر، شمسآذر در قزوین میزبان پرسپولیس تهران بود؛ مسابقهای که به دلیل آغاز فصل جدید، رویارویی با یکی از بزرگترین و پرهوادارترین تیمهای فوتبال ایران و حساسیتهای خاص خود، انتظار میرفت با استقبال گسترده مردم همراه شود. با این حال، بخش قابل توجهی از ظرفیت ورزشگاه خالی ماند.نقش هواداران در موفقیت یک تیمدر آن مقطع میشد گفت برای قضاوت هنوز زود است. شاید هفته نخست، شرایط مسابقه یا حتی حریف باعث شده بود استقبال آنطور که انتظار میرفت نباشد. به همین دلیل، باید منتظر دومین بازی خانگی میماندیم.شمسآذر در هفته سوم مقابل آلومینیوم اراک قرار گرفت و برای کسب نخستین پیروزی فصل به حمایت هوادارانش نیاز داشت، اما باز هم ورزشگاه سردار آزادگان تقریباً خالی بود و نماینده قزوین در خانه شکست خورد.
اینجا دیگر نمیتوان موضوع را فقط به یک بازی یا یک اتفاق مقطعی نسبت داد. وقتی در دو بازی خانگی متوالی بخش قابل توجهی از سکوها خالی میماند، باید پرسید چه اتفاقی افتاده که رابطه میان شمسآذر و بخشی از هواداران قزوینی اینقدر کمرنگ شده است؟زنگ خطر برای شمسآذربدون شک حضور تماشاگران یکی از عوامل مهم در ایجاد انگیزه برای بازیکنان است. صدای سکوها، تشویق هواداران و احساس اینکه یک تیم پشتوانهای در شهر خود دارد، میتواند در شرایط سخت مسابقه به بازیکنان روحیه بدهد.بنابراین، سکوهای خالی سردار آزادگان باید برای مسئولان شمسآذر یک زنگ خطر باشد؛ نه برای سرزنش هوادار، بلکه برای پیدا کردن دلیل این فاصله.یکی از مهمترین نکاتی که در این میان نباید از آن عبور کرد، موضوع بازیکنان و کادر فنی بومی است. شاید بخشی از استقبال کم از بازیهای شمسآذر به همین موضوع برگردد؛ اینکه مردم قزوین تا چه اندازه خودشان را در این تیم میبینند.نگاهی به عملکرد تیم در فصلهای اخیر نشان میدهد این موضوع چندان هم بیاهمیت نیست. در دورهای که سعید دقیقی هدایت شمسآذر را بر عهده داشت و تیم نتایج خوبی میگرفت، استقبال مردم از بازیهای شمسآذر نیز شرایط متفاوتی داشت. حضور چهرههای آشناتر، بازیکنان و اعضای کادر فنی که ارتباط بیشتری با فوتبال قزوین داشتند و البته نتایج خوب تیم، باعث شده بود هوادار احساس کند این تیم بیشتر از یک باشگاه لیگ برتری، نماینده شهر خودش است.
اهمیت حفظ هویت بومی تیمهوادار وقتی یک بازیکن قزوینی را در زمین میبیند یا مربیای را روی نیمکت مشاهده میکند که برای فوتبال این شهر شناخته شده است، ارتباط متفاوتی با تیم برقرار میکند. آن بازیکن برای او فقط یک بازیکن نیست؛ نمایندهای از شهر خودش است.امروز اما این ارتباط کمرنگتر شده است. شمسآذر با ترکیبی جوان و با محدودیتهای مالی وارد لیگ شده و طبیعی است که نمیتواند مثل تیمهای بزرگ برای جذب بازیکن هزینه کند. اما همین محدودیت مالی شاید اتفاقاً دلیل بیشتری باشد که باشگاه سراغ فوتبال استان و استعدادهای قزوینی برود.قرار نیست با چند بازیکن بومی ناگهان ورزشگاه پر شود، اما ساختن یک هویت بومی میتواند قدم اول برای بازگرداندن هوادار باشد.موضوع دیگر، نبود چهرههای شناختهشده در ترکیب تیم است. فوتبال بدون ستاره هم میتواند موفق باشد، اما نمیشود نقش بازیکنان شناختهشده در جذب تماشاگر را نادیده گرفت. یک بازیکن محبوب یا شناختهشده میتواند خودش دلیل حضور یک هوادار در ورزشگاه باشد.شمسآذر این فصل چنین چهرههایی را کمتر در اختیار دارد و دلیل اصلی آن نیز محدودیت بودجه است. بنابراین، شاید انتظار جذب چند ستاره گرانقیمت منطقی نباشد، اما میتوان انتظار داشت باشگاه با همین امکانات محدود برای جذابتر شدن تیم و ارتباط بیشتر با هواداران برنامه داشته باشد.قزوین حالوهوای یک شهر لیگبرتری را ندارد!از سوی دیگر، به نظر میرسد مسابقات شمسآذر آنطور که باید در فضای شهری قزوین دیده نمیشود. وقتی قرار است یک بازی لیگ برتری در شهر برگزار شود، چرا نباید چند روز قبل فضای شهر رنگ و بوی آن مسابقه را بگیرد؟
تبلیغات محیطی، اطلاعرسانی و فضاسازی شهری میتواند مردم را به ورزشگاه بکشاند. در این بخش، شهرداری و دستگاههای فرهنگی نیز میتوانند کمک کنند. قرار نیست شهرداری وارد کار فنی فوتبال شود، اما میتواند برای ایجاد شور و نشاط شهری و شکل گرفتن فرهنگ هواداری در کنار تیم شهر باشد.آسیبهای نادیده گرفتن نقش رسانههایک موضوع دیگر که نباید فراموش شود، ارتباط باشگاه با رسانههای محلی است.رسانههای قزوین فقط برای انتشار نتیجه بازی یا خبر نقلوانتقالات نیستند. رسانه میتواند به معرفی بازیکنان، برنامههای باشگاه، ایجاد فضای هواداری و حتی انتقال حرف مردم به باشگاه کمک کند. اما این اتفاق زمانی میافتد که ارتباط میان باشگاه و رسانه، دوطرفه و مستمر باشد.در سالهای اخیر، ارتباط شمسآذر با رسانههای محلی و استانی کمرنگتر شده و آن ارتباط دوسویه و قدرتمندی که میتوانست میان باشگاه، رسانه و هوادار شکل بگیرد، آنطور که باید ایجاد نشده است.شمسآذر برای پر کردن ورزشگاه لزوماً به پول بیشتر نیاز ندارد. بخشی از این مسئله به ارتباط با مردم برمیگردد. مردم باید احساس کنند این تیم متعلق به آنهاست؛ تیم شهرشان است و موفقیت و شکستش برای آنها اهمیت دارد.برای رسیدن به این نقطه، چند اتفاق باید کنار هم بیفتد؛ توجه بیشتر به استعدادهای بومی، ارتباط بهتر با رسانهها، تبلیغات و فضاسازی شهری و البته توجه جدیتر به هواداران.سکوهای خالی سردار آزادگان شاید امروز فقط یک تصویر ناخوشایند از بازیهای شمسآذر باشد، اما اگر مسئولان باشگاه کمی دقیقتر به آن نگاه کنند، میتواند یک پیام روشن داشته باشد: بخشی از مردم قزوین از شمسآذر فاصله گرفتهاند و وقت آن رسیده که دلیل این فاصله پیدا شود.
شاید مهمترین سؤال همین باشد؛ چرا تیمی که قرار است نماینده فوتبال قزوین باشد، در خانه خودش احساس تنهایی میکند؟پاسخ این سؤال را باید مسئولان باشگاه، رسانهها، دستگاههای فرهنگی و البته خود هواداران پیدا کنند؛ پیش از آنکه فاصله میان شمسآذر و مردم قزوین بیشتر از این شود.#ورزش_استانی #لیگ_برتر #شمس_آذر
11:12 - 2 شهریور 1405