تجربه بازیگری با زنی که حرف نمیزند
محمدمهدی بزرگزاده فهادان، بازیگر نقش «عماد» در نمایش «انفارکتوس» از تجربه همکاری متفاوت با سعیده کوه، نخستین بازیگر زن ناشنوا در یزد تعریف میکند.
خبرگزاری فارس-کرمان: محمدمهدی بزرگزاده فهادان، بازیگر نقش «عماد» در نمایش «انفارکتوس»، با بیان تجربه همکاری با نخستین بازیگر زن ناشنوا در شهر یزد اظهار داشت: این تجربه نه تنها تواناییهای بازیگریام را ارتقا داد بلکه نگاهم به زندگی و توانمندیهای افراد دارای معلولیت را تغییر داد و اهمیت تئاتر را به عنوان جزئی جداییناپذیر از زندگی شخصی خود تثبیت کرد.نمایش «انفارکتوس» به کارگردانی رضا آقایی که پیشتر با ۲۵ شب اجرا در یزد مورد توجه تماشاگران و منتقدان قرار گرفته بود، امسال در هفتمین دوره جشنواره معلولین کویر کرمان نیز حضور دارد. این اثر که با محوریت مسائل اخلاقی، خانوادگی و چالشهای زیست افراد دارای معلولیت تولید شده، به دلیل حضور سعیده کوه، نخستین بازیگر زن ناشنوای تئاتر یزد در نقش اصلی، نگاههای بسیاری را به خود جلب کرده است.
تجربه همکاری با ناشنوایان چشمانداز تازهای به تئاتر من دادمحمدمهدی بزرگزادهفهادان، بازیگر این اثر نمایشی با اشاره به انگیزه خود برای ورود به عرصه تئاتر بیان کرد: من همیشه معتقد بودم بازی در نقشهای متفاوت به انسانها کمک میکند تا زندگی و جایگاه دیگران را بهتر درک کنند و درک عمیقتری از زیست اجتماعی پیدا کنند، تئاتر به من امکان داد نقشهای متنوعی از یک دکتر گرفته تا یک پلیس، دزد، خلبان یا حتی کاراگاه را تجربه کنم و این تجربهها دیدگاه من نسبت به انسانها و محیط اطرافم را تغییر داد.
وی با بیان این که بازی در کنار خانم سعید کوه، بازیگر ناشنوا، تجربهای بینظیر بود، افزود: اولین چالش ما، عدم آشنایی من با زبان و حرکات ناشنوایان و عدم تجربه او در تئاتر بود و برای برقراری ارتباط، مجبور شدم زبان اشاره و حرکاتش را بر اساس دیالوگهای متن یاد بگیرم. این آموزشها را خانم کوه به من ارائه داد و همزمان ما هم تکنیکهای بازیگری و اجرای صحنهای را به او آموزش میدادیم. مسیر کار سخت و چالشبرانگیز بود اما با کمک دوستان و تمرینهای مداوم توانستیم زبان و حرکات همدیگر را درک کنیم و اجرای نقشها به شکلی هماهنگ صورت گرفت.بزرگزاده فهادان با تأکید بر ارزش این تجربه ادامه داد: این فرصت باعث شد روش جدیدی برای ارتباط با افراد ناشنوا یاد بگیرم و هرچند این آموزش کامل نبود، توانستم بخشهایی از مکالمات و حرکات را به شکل موثر اجرا کنم و این برای من بسیار ارزشمند بود، زیرا دریافتم افراد دارای معلولیت با وجود محدودیتها، زندگی خود را با امید و انگیزه پیش میبرند و در اجتماع، فعال هستند.تئاتر برایم زندگیستوی با بیان این که تئاتر فراتر از یک فعالیت هنری ساده است، اظهار داشت: تئاتر برای من، زندگی است، حتی بیش از آن که بتوانم به سایر نیازهای خود اهمیت دهم، ممکن است از بسیاری چیزها چشمپوشی کنم، اما نمیتوانم تئاتر را کنار بگذارم، زیرا این هنر مانند آب، زندگی و روح مرا سیراب میکند و نبود آن باعث میشود احساس کنم زندگی بیمعنی است.
این بازیگر تئاتر با اشاره به تأثیرات عمیق تئاتر در زندگی شخصی و اجتماعی خود عنوان کرد: تئاتر به من آموخت که چگونه با دیگران ارتباط برقرار کنم، همذاتپنداری کنم و نقش آدمها در جامعه را درک کنم، این هنر، بخش جداییناپذیر از روابط اجتماعی و فرهنگم شده و بدون آن، زندگیام ناقص است.تئاتر معلولان میتواند اعتماد به نفس و انگیزه ایجاد کندبزرگزاده فهادان با تأکید بر اثرگذاری بازیگران معلول بر تماشاگران بیان کرد: وقتی افراد دارای معلولیت، نقش خود را با مهارت و دقت اجرا میکنند، تماشاگران به وجد میآیند و انرژی مثبت به آنها منتقل میشود و این باعث رشد اعتماد بهنفس و روحیه هنرمندان معلول میشود، تا جایی که آنها میتوانند به طور کامل روی صحنه حضور داشته باشند و از تجربه هنری خود لذت ببرند.وی با اشاره به کمبود حمایت رسانهای از هنرمندان معلول ادامه داد: رسانهها به اندازه ورزش معلولین به هنرمندان معلول توجه نکردهاند و کمتر مصاحبه، گزارش یا پوشش خبری درباره فعالیتهای آنها دیده میشود، در حالی که این هنرمندان توان بالایی دارند تا مردم را با تئاتر معلولان آشنا کنند و سطح آگاهی اجتماعی را بالا ببرند.پیشرفت و یادگیری در جشنوارهها، معیار ارزیابی مهارتهای هنریبزرگزاده فهادان با بیان اهمیت حضور در جشنوارهها اظهار داشت: شرکت در جشنوارههای مختلف داخلی، استانی و کشوری تجربههای جدیدی برایم به همراه داشته و هر جشنواره، فرصت محک زدن مهارتها و دیدن نقاط قوت و ضعف در بازیگری را فراهم میکند. اگرچه داوریها بیشتر بر اساس سلیقه است، اما میتواند معیار مهمی برای سنجش پیشرفت هنری و برنامهریزی برای رشد آینده باشد.
وی افزود: دوست دارم مخاطبان پس از دیدن نمایش، با همذاتپنداری با نقشها درگیر شوند و به فکر فرو روند، همچنین امیدوارم متوجه شوند که افراد معلول هیچ محدودیتی ندارند و مانند دیگر انسانها توانمند هستند و این باور میتواند، سطح آگاهی و فرهنگ اجتماعی مردم را ارتقا دهد.تئاتر معلولان فرصتی برای ایجاد تحول و آموزش اجتماعی استبزرگزادهفهادان با بیان این که هدفش از بازیگری ایجاد تأثیر مثبت در زندگی مردم است، بیان کرد: میخواهم با بازی خود تلنگری در زندگی افراد ایجاد کنم و بتوانم گرهای از مشکلات آنها باز کنم یا نکتهای آموزشی منتقل کنم، امیدوارم یک فرد با دیدن نقش و یا نمایشی که اجرا میکنم، تغییر و تحولی در زندگی خود تجربه کند.وی با اشاره به نوآوری و تازگی همیشگی در تئاتر اظهار داشت: تئاتر هیچگاه کهنه نمیشود و همیشه متنهای جدید، داستانهای تازه، ماجراهای متفاوت و شخصیتهای متنوع دارد و هر کدام میتوانند تلنگری به تماشاگر بزنند و کمک کنند که زندگی بهتری تجربه کنند و دیدگاهشان نسبت به زیست اجتماعی وسیعتر شود.این بازیگر تئاتر با بیان تجربه شخصی خود از همکاری با افراد دارای معلولیت ادامه داد: تا پیش از این، تجربه کار با افرادی که معلولیت دارند را نداشتم، اما خانم سعیده کوه، فردی باهوش و توانمند است و معلولیتش مانع از درک سریع و همراهی با تیم نشد، او به خوبی مطالبی را که ما منتقل میکردیم، دریافت کرد و همکاری او باعث شد، بتوانم زبان ناشنوایان را یاد بگیرم و ارتباط موثری با وی برقرار کنم، که برای پیشبرد نمایش بسیار ارزشمند بود.
بزرگزادهفهادان ابراز داشت: این تجربه برایم جذاب و افتخارآمیز بود که در جشنواره تئاتر معلولین حضور داشته باشم و در کنار بازیگرانی از این جامعه کار کنم. مشاهده حرفهای بودن و انگیزه بالای آنها تجربهای جدید و ارزشمند برایم بود و از آن لذت بردم.وی اضافه کرد: تجربه سالهای گذشته نشان داده که جمع شدن گروههای تئاتری معلولین در جشنوارهها بسیار جذاب و ارزشمند است و آثار خود را در معرض دید عموم میگذارند. امیدوارم مردم نیز به تماشای این آثار بیایند و از هنرمندان معلول حمایت کنند، زیرا تولید یک اثر تئاتر حتی در شرایط عادی سخت است و کار با دوستان دارای معلولیت چالشهای بیشتری دارد، از جمله مشکلات حرکتی، بینایی و شنوایی که هدایت آنها توسط کارگردان نیازمند تلاش ویژه است.وی با گلایه از کمتوجهی رسانهها و مسئولان به تئاتر معلولان بیان داشت: تئاتر معلولان به اندازه کافی مورد توجه قرار نگرفته است و اغلب فقط در ایام جشنواره دیده میشود. ارگانهایی مانند بهزیستی و اداره ارشاد میتوانند همکاری کنند تا این هنرمندان بتوانند در طول سال نیز آثار خود را به نمایش بگذارند، اما به دلیل محدودیت در استفاده از این افراد در نمایشنامهها، بسیاری از استعدادهای ناب هنرمندان معلول کمتر دیده میشوند و در نهایت فراموش میشوند.بزرگزادهفهادان ادامه داد: با این حال، من شاهد هستم که بازیگران معلول میتوانند به خوبی و بدون محدودیت در کنار سایر بازیگران فعالیت کنند. تنها مانع موجود، محدود بودن نمایشنامههایی است که نقش مناسب برای این افراد داشته باشد و به همین دلیل از تواناییهای آنها به اندازه کافی استفاده نمیشود.
وقتی این هنرمندان اثر خود را ارائه میدهند و تماشاگر میبیند که با وجود معلولیت، چقدر حرفهای و هنرمندانه نقش را اجرا میکنند، تأثیرگذاری بسیار عمیقی ایجاد میشود و این موضوع میتواند به تغییر نگاه جامعه نسبت به توانمندیهای افراد معلول کمک کند.#تئاتر_معلولان#جشنواره_تئاتر_افراد_دارای_معلولیت #هنرمندان
13:27 - 2 دی 1404
