تصویر سربرگ نمایه‌ی ‌مرتضی قربانی‌
تصویر نمایه‌ی ‌مرتضی قربانی‌

مرتضی قربانی

@M_ghorbani20
خبرنگار/نویسنده
تهران
iri
تاریخ پیوستن: اسفند 1401
تصویر نمایه‌ی ‌مرتضی قربانی‌
@M_ghorbani2028 اردیبهشت 1405

لانچری وسط چهارراه ولیعصر!

یکم. از دور نگاه می‌کردم، بلااستثنا هرکسی که از پله‌ها بالا می‌رفت حس غرور را از تمام اجزای صورتش می‌شد فهمید. نه این غرورهای کاذب نه، مثل غرور قهرمان‌ها روی سکوی قهرمانی. مثل حس تک‌تیراندازی که از دور زده‌ است وسط پیشانی دشمن. مثل غرور پرچم‌دار کاروان المپیکی. مثل حس برنو به دست لرستان که پهپادها …نمایش بیشتر

تصویر نمایه‌ی ‌مرتضی قربانی‌
@M_ghorbani2026 اسفند 1404

تاریخ یادمان داده چطور به خودمان بیاییم

یکمحرف ما نیست، بزرگانمان گفتند که چای روضه اباعبدالله هم اکسیر است. آنچنان فرومیریزد و دوباره می سازد که فکرش را هم نمی توانی بکنی. حالا ببین ملتی که پای روضه های کربلا بزرگ شده، ملتی که با نوای مرحوم کوثری آنجا که صدای محزونش قلب اجدادمان را مچاله می کرد و میخواند « آه از آن ساعتی که با تن چاک چ…نمایش بیشتر

تصویر نمایه‌ی ‌مرتضی قربانی‌
@M_ghorbani2016 اسفند 1404

حماسه‌ای به نام مردم ایران

در تاریخ ملت‌ها، لحظه‌هایی هست که زمان در برابرشان مکث می‌کند؛ لحظه‌هایی که نه فقط در حافظه نسل‌ها، بلکه در روح یک سرزمین حک می‌شوند. ایران، سرزمینی که قرن‌ها بر تندباد حوادث ایستاده، بارها چنین لحظه‌هایی را تجربه کرده است؛ لحظه‌هایی که مردم، با دستان خالی اما دل‌هایی سرشار از ایمان و اراده، در براب…نمایش بیشتر

مرتضی قربانی بازنشر داد

تصویر نمایه‌ی ‌مرتضی قربانی‌
@M_ghorbani201 دی 1404

حذف زاکانی یا دغدغه اصلاح قانون؟

شکل جدید قدرت طلبی/ تغییر قواعد بازی در میانه‌ی بازی

مرتضی قربانی بازنشر داد

تصویر نمایه‌ی ‌محمدمهدی حاجی پروانه‌
@hajiparvaneh1 شهریور 1404

فرشچیان رفت؛ نامش بر روی ضریح امام رضا(ع) ماند

این‌بار موقع زیارت امام هشتم، کافی است سرتان را بالا بگیرید و با دقت در این گوشه از ضریح مطهر امام رضا(ع) نام استاد فرشچیان و قلم‌زن ضریح مطهر را پیدا کنید.

تصویر نمایه‌ی ‌مرتضی قربانی‌
@M_ghorbani2014 تیر 1404

ببین قمر بنی هاشم نامت هم مایه دلگرمی است


تصویر نمایه‌ی ‌مرتضی قربانی‌
@M_ghorbani2029 خرداد 1404

ما چهل ساله‌های چهارصد‌ساله

هایلایت اولانگار یکی دستش را گذاشته روی دکمه تغییر دغدغه هامان، جوری به سرعت این دکمه را فشار می‌دهد که حتی فرصت نمی کنیم اتفاق قبلی را در مغزمان هضم کنیم. جمله آخری که میخواستم بنویسیم را همین‌جا در همین سطر می نویسم؛ چون می ترسم تا پایان نوشتن این متن، دغدغه ام عوض شود و مجبور شوم جور دیگری پایان…نمایش بیشتر