زیارت امامزاده چوبی هم فال است و هم تماشا

وسط شلوغی‌های کار و زندگی، استرس جنگ و وضعیت اقتصادی، به دنبال لقمه‌ای آرامش اگر باشی، شاید گوشه دنج یک امامزاده وسط چنارهای بلند در یک روستای تاریخی بتواند هدیه‌ات کند. امامزاده چوبی کرج در روستای ورده را باید بروی که هم فال است و هم تماشا. هم زیارت است و هم گردش.
به گزارش خبرگزاری فارس_ البرز؛ وسط شلوغی‌های کار و زندگی، استرس جنگ و وضعیت اقتصادی، به دنبال لقمه‌ای آرامش اگر باشی، شاید گوشه دنج یک امامزاده وسط چنارهای بلند در یک روستای تاریخی بتواند هدیه‌ات کند. آواز باد، رقص برگ‌ها و زمزمه رود هم اگر باشد که دیگر باید کوله غم و غصه‌ها را زمین بگذاری، چشم‌هایت را ببندی، دست آرامش را بگیری و بروی به سرزمین رویاهایت. شاید هم بخواهی با خودت خلوت کنی، دو خط قرآن بخوانی، دستت را بگذاری روی ضریح و به دعای توسلی، دلی متوسل کنی و دست نیافتنی‌ها را از صاحب زمین و آسمان طلب کنی.

بهشت وَرده

همه این‌ها را می توانی در امامزاده عبدالقهار وَرده در یک قدمی کرج، پیدا کنی. برای رفتن به ورده باید وارد جاده کرج قزوین بشوی، به بلوار شهدای کردان که رسیدی، جاده کردان را بگیری و بروی به سمت وَرده، بیخ گوش برغانِ معروف در دل ساوجبلاغ. روستای تاریخی با خانه‌های گِلی و سنگفرش‌های سنگی‌ در دل کوهستان؛ طبیعت زیبا، درختان سبز و چنارهای بلند، رود هزاربَند که از دل یک دره می گذرد و با یک پل ، روستا را به مسیر امامزاده عبدالقهار متصل می‌کند
پایت را که روی سنگفرش کوچه‌ها بگذاری و از پیچ و خمشان که بگذری، دستت را بکشی به دیوارهای کاهگلی و بوی کاهگل را حس کنی، می‌روی به دل تاریخ عهد صفوی، شاید زمان شاه طهماسب که بنای امامزاده را ساخت تا در دهه هفتاد برود جزو آثار ملی و در تاریخ ایران بماند به یادگار.
ورده طبیعت بکر دارد و آثاری مثل حمام تاریخی، کاروانسرای ورده و امامزاده بی‌بی سکینه که در کنار امامزاده عبدالقهار، یک مجموعه می‌شود برای دیدن و لذت بردن و کَنده‌ شدن از زندگی پرهیاهوی این روزها.

امامزاده عبدالقهار

امامزاده عبدالقهار بر دامنه کوه آن طرف رودخانه جاگرفته و برای رسیدن به آنجا باید از یک پل فلزی رد بشوی و خودت را برسانی آن طرف دره رودخانه و پای کوه. صفه یا سکوی امامزاده را از همین پایین می‌بینی. باید از راه‌های شیب دار و پله‌کان‌های سنگی و سکوهای مختلف رد بشوی و خودت را برسانی به سکوی امامزاده عبدالقهار و از محوطه پر درختش، دره، رود و روستا را به تماشا بنشینی.در حیاط امام زاده، چنار مسنی همچنان باشکوه قدعلم کرده که محیطش به 6 متر می رسد. اهالی می‌گویند؛ این درخت چنار، شاخه‌ای از درختی قدیمی هزارساله اینجاست.
امامزاده چوبیامامزاده چوبی کرج را می‌شناسی؟! امامزاده عبدالقهار از نوادگان امام موسی‌کاظم(ع) و برادرزاده امام رضا(ع)، امامزاده ابوالحسن محلی‌ها و همان امامزاده چوبی معروف کرج است که در بنای بقعه‌اش چوب کار شده. یک امامزاده کوچک در دامنه کوه با گنبد مخروطی شکل که نمای غربی آن در خارج، سه طاق‌نما با درهای اُرسی چوبی مشبک با طرح و نقش زیباست. در وسط دیوار غربی حرم دو پنجره چوبی مشبک بر روی هم در دیوار جاسازی شده بوده‌ که حالا یکی به در تبدیل شده‌. دو لنگه در ورودی امامزاده و ضریح چوبی آن را در سال ۱۳۴۲ دزدان آثار تاریخی می‌ربایند که درِ چوبی حالا در موزه ملی ایران (موزه ایران باستان) است.
ضریح 300 ساله، منبر قدیمی و یا سنگ های قدیمی قبرستانِ محوطه امامزاده، هر کدامشان از دل تاریخ آمده‌اند و دیدنشان لطفی دارد.

معدن آرامش

وارد حرم که می‌شوی کنار آن ضریح ساده که قرار می‌گیری، وقتی نور از پنجره‌های مشبک روی صورتت نقش می‌نشاند و ذرات غبار در پرتوهایش می‌رقصند، همان وقتی است که می توانی چشم‌هایت را ببندی و دلت را به خدا بسپاری. وقتی دست بر ضریح می‌گذاری و خنکای آهن و گرمای چوب‌های کهن، اضطراب را از تنت بیرون می‌کشد، از زمین کنده می‌شوی و پا در رکاب دلت به افلاک می‌رسی.
اینجا همان جایی است که تاریخ، طبیعت و باورهایت گره می‌خورد. اینجا همان جغرافیای معنویت و معدن آرامش است. همینجا در دل امامزاده چوبی کرج، خستگی‌هایت را جا بگذار و زندگی را دوباره از ته دل نفس بکش.#امامزاده_چوبی#روستای_ورده#ساوجبلاغ
15:14 - 2 خرداد 1405

0 بازدید