اجرای قانون جوانی جمعیت به تنهایی فرزند آوری را زیاد نمی کند
عضو کارگروه جمعیت فرهنگستان علوم پزشکی با تأکید بر اینکه اجرای قانون جوانی جمعیت بهتنهایی برای افزایش نرخ فرزندآوری کافی نیست، گفت: اثربخشی سیاستهای جمعیتی به میزان زیادی به ثبات اقتصادی و اجتماعی و بهبود وضعیت اشتغال، درآمد وابسته است.
گروه سلامت: ایران در دهههای اخیر دگرگونی جمعیتی مهمی را تجربه کرده است. پس از رشد سریع جمعیت در دهههای ۱۳۶۰ و ۱۳۷۰، نرخ باروری به تدریج کاهش یافت و اکنون جمعیت کشور به سمت سالمندتر شدن حرکت میکند. در طول سال 1404 حدود 892 هزار ولادت نوزاد ایرانی در کشور ثبت شد، در حالی که حدود 450 هزار فوت داشتیم.این تغییر به معنای کاهش سهم کودکان و نوجوانان و افزایش سهم سالمندان در ساختار سنی است. همچنین تمرکز جمعیت در شهرها، مهاجرت داخلی به کلانشهرها، و کاهش بعد خانوار از ویژگیهای اصلی وضعیت جمعیتی امروز ایران به شمار میآید. این روند میتواند در آینده بر بازار کار، نظام بازنشستگی، خدمات درمانی و سیاستگذاری اجتماعی اثر جدی بگذارد. این کاهش بیشتر تحت تأثیر عواملی مانند بالا رفتن سن ازدواج، افزایش هزینههای زندگی، بیکاری یا نااطمینانی اقتصادی، تغییر سبک زندگی، گسترش تحصیلات، و کاهش تمایل خانوادهها به داشتن فرزندان بیشتر رخ داده است.
محمود مشفق، دکترای جمعیتشناسی و عضو کارگروه جمعیت فرهنگستان علوم پزشکی کشور، با تأکید بر اینکه اجرای قانون جوانی جمعیت بهتنهایی برای افزایش نرخ فرزندآوری کافی نیست، گفت: اثربخشی سیاستهای جمعیتی به میزان زیادی به ثبات اقتصادی و اجتماعی، بهبود وضعیت اشتغال، درآمد و ایجاد امید به آینده وابسته است.مشفق با اشاره به ادامه اجرای سیاستهای پیشبینیشده در قانون جوانی جمعیت و تعالی خانواده در دولت مسعود پزشکیان اظهار کرد: قانون جوانی جمعیت تنها بخشی از راهکارهای افزایش جمعیت را در بر میگیرد و عوامل کلان اقتصادی و اجتماعی نقش تعیینکنندهای در موفقیت این سیاستها دارند.این عضو کارگروه جمعیت فرهنگستان علوم پزشکی کنترل تورم، کاهش رکود، بهبود درآمد سرانه و ایجاد فرصتهای شغلی را از مهمترین زمینههای موفقیت سیاستهای جمعیتی برشمرد و گفت: در کنار این عوامل، باید ارزشها و نگرشهای خانوادهمحور نیز تقویت شود و سیاستهای فرهنگی در مسیر حمایت از خانواده و تحکیم بنیان آن حرکت کنند.
وی با بیان اینکه امروز دغدغه بسیاری از زوجهای جوان تنها فرزندآوری نیست، بلکه آینده فرزندان و شرایط فرزندپروری است، تصریح کرد: خانوادهها نیاز دارند نسبت به آینده فرزندان خود احساس امنیت و اطمینان داشته باشند و مطمئن شوند که میتوانند آنان را در محیطی باثبات و قابل پیشبینی پرورش دهند.مشفق تأکید کرد: مشوقهای جمعیتی باید به سمت کاهش هزینههای اقتصادی، اجتماعی، روانی و ذهنی فرزندپروری هدایت شوند تا خانوادهها با اطمینان بیشتری برای فرزندآوری تصمیم بگیرند.وی همچنین با اشاره به تأثیر شرایط امنیتی و تنشهای منطقهای بر فضای روانی جامعه گفت: کاهش احساس امنیت و افزایش نگرانی نسبت به آینده میتواند بر تصمیم افراد برای ازدواج و همچنین تمایل زوجهای جوان به فرزندآوری اثر منفی بگذارد.این استاد جمعیت شناسی در پایان خاطرنشان کرد: مهمترین سیاست در شرایط کنونی، ایجاد امید به آینده و تقویت اعتماد عمومی نسبت به بهبود شرایط کشور است؛ زیرا افزایش امید اجتماعی و امنیت روانی، دو پیشران مهم برای رشد ازدواج، تحکیم خانواده و افزایش تمایل به فرزندآوری به شمار میروند.
15:11 - 20 تیر 1405