۱۷ راهکار برای تقویت جبهه داخلی در شرایط جنگی

عضو هیئت علمی دانشگاه علامه طباطبائی در یادداشتی با اشاره به ضرورت هوشیاری در برابر جنگ ترکیبی و پرهیز از غفلت در شرایط جنگی، ۱۷ راهکار برای تقویت جبهه داخلی، افزایش تاب‌آوری مردم، بهره‌گیری از ظرفیت‌های دانشگاه‌ها و مردمی‌سازی دفاع پیشنهاد کرد.
به گزارش خبرنگار گروه حوزه و دانشگاه خبرگزاری فارس، عبدالله معتمدی عضو هیئت علمی دانشگاه علامه طباطبائی در یادداشتی با عنوان «نشانگان تنگه احد است؟ یا ...؟» با اشاره به شرایط جنگی کشور، نسبت به غفلت از الزامات میدان، درگیر شدن با مباحث حاشیه‌ای و بی‌توجهی به ضرورت تقویت تاب‌آوری اجتماعی هشدار داد و بر لزوم استفاده از ظرفیت‌های مردمی، علمی و اجرایی کشور تأکید کرد.« بیشتر آنچه این روزها در رسانه‌ها و شبکه‌های اجتماعی منتشر می‌شود، به گونه‌ای است که رها کردن عقبه‌ جنگ در نبرد احد را به یاد می‌آورد. گویی از پیروزی نظامی در آن جنگ چهل‌روزه(جنگ رمضان)، دلخوش شده‌ایم و مطمئن هستیم که دشمن را شکست داده‌ایم؛ از این رو، به تسویه‌حساب‌های سیاسی و بگو و مگوهایی روی آورده‌ایم که هیچ تناسبی با شرایط جنگی ندارد. فراموش کرده‌ایم که دشمن چقدر برای نابودی ما مصمم است و از هر روشی برای شکست ما بهره می‌گیرد. آن‌قدر در دوقطبیِ جنگ و مذاکره و موضوعات مشابه سخن می‌گوییم و می‌نویسیم که از رصد برنامه‌های دشمن برای ضربه زدن به ما، نحوه بسیج ظرفیت‌های خود در مقابل دشمن و از ضرورت تقویت تاب‌آوری و استقامت مردم در برابر جنگ تمام‌عیاری که در ابعاد نظامی، اقتصادی، شناختی، حقوقی و سیاسی شکل گرفته، غافل می‌مانیم. تا جایی که برخی اساساً نسخه‌ صلح می‌پیچند و چه آگاهانه و چه ناآگاهانه، ملت را به سمت مسلخ و اسارت سوق می‌دهند. انگار که ما آغازگر جنگ بوده‌ایم و اگر اکنون اعلام کنیم که قصد ادامه نداریم، همه چیز درست می‌شود (زهی خیال باطل). گاهی موضوعاتی که در شرایط جنگی هیچ اولویتی ندارند، مورد توجه قرار می‌گیرند و زمینه‌ساز گفت‌وگوهای مفصلی با رویکردهای سیاسی گوناگون می‌شوند.
امروز اصلی‌ترین مسائلی که باید به آنها توجه کنیم کدامند؟ شرایط کنونی جامعه‌ ما چیست؟ درگیری‌های نظامی آمریکا و دیگر قدرت‌ها و کشورهایی که به طور مستقیم یا غیرمستقیم علیه ما وارد کارزار شده‌اند، ما را به کدام سو می‌برند؟ راهبردهای دفاعی و تهاجمی ما در این میدان چیست؟ چه نقاط ضعف و قوتی داریم که باید دور از چشم دشمنان به آنها بپردازیم؟ چه فرصت‌ها و تهدیدهایی پیش روی ما قرار دارد؟ برنامه‌های ما برای عبور از تهدیدها و بهره‌گیری هرچه بیشتر از فرصت‌ها کدامند؟ برنامه های دشمنان برای به ضعف کشاندن نقاط قوت ما و برجسته کردن نقاط صعف ما و افزایش تهدیدها و کاهش فرصتها کدامند؟ هر اندازه که بر پایه‌ شواهد از برنامه‌های دشمن آگاه‌تر باشیم، بهتر می‌توانیم مقابله کنیم. اگر مردمی‌سازی جنگ و استفاده از قدرت مردم برای مبارزه با دشمنان بسیار حائز اهمیت است، چه اقدامات و ابتکاراتی باید برای گسترش حضور مردم و بهره‌گیری معنادار از آن داشته باشیم؟ حضور مؤثر، معنادار و مستمر مردم در خیابان‌ها و میادین را چگونه باید بررسی کنیم تا نقاط ضعف آن را کاهش دهیم و شاهد رونق و عمق‌بخشی هرچه بیشتر به آن باشیم؟ چه برنامه‌هایی برای مردمی‌سازی جنگ و تعریف نقش برای همه‌ مردم، با هر سلیقه و نگرش سیاسی و اجتماعی داریم؟ چگونه مردم می توانند کمک های موثرتری به رزمندگان و نظامیان داشته باشند؟چه عواملی استقامت و اراده‌ مردم را برای ادامه‌ دفاع تا رسیدن به پیروزی نهایی شکل می‌دهند؟ چه تدابیری باید برای معیشت مردم در شرایط جنگی اندیشید؟ چه تدابیری باید برای مقابله با جنگ بی امان شناختی دشمنان داشت ؟ چه تدابیری برای فعالیت‌های اجرایی دولت در حوزه‌های آموزش، بهداشت و درمان، رونق کسب‌وکار و ... باید اتخاذ شود؟
با توجه به فرموده‌ رهبر شهید که دشمنان به دنبال بلعیدن و نابودی ما هستند، رفتار فردی، اجتماعی و حکمرانی ما تا چه اندازه با این تهدیدهای وجودی همخوانی دارد؟ آنچه در اینجا می‌توان گفت این است که انتظار می‌رود: ۱- هر یک از ما با آگاهی و بصیرت کافی تلاش کنیم که به هیچ وجه گفت‌وگوهای حاشیه‌ای را که سودی برای مقابله‌ امروز ما با جنگ‌افروزان ندارند، برجسته نکنیم. 2- راه خود را از مسیر مردم مبعوث جدا نکنیم و با حضور مستمر در تجمعات با مطالبات و انتظارات مردم همراه شویم.۳- با هر زبان و با تکرار، بیان کنیم که چرا برای دفاع از خود باید هزینه کنیم، و اگر هزینه نکنیم، پیامد تسلیم به دشمنان چیست و تا کجا باید عقب‌نشینی کنیم. ۴- با هر زبان و با تکرار، بیان کنیم که در این جنگ چگونه می‌توانیم تحریم‌های ظالمانه‌ای را که سال‌ها آمریکا و دیگر اذنابش علیه ما داشته‌اند، از میان برداریم، بر حق هسته‌ای خود بایستیم و مسیر آزموده‌ای را که تاکنون بارها از طریق دیپلماسی پیش برده‌ایم و به نتیجه نرسیده‌ایم، از این راه به نتیجه برسانیم. 5- با هر زبان و با تکرار بیان کنیم که در هنگامه جنگ سخن از ضعف ها و کاستی ها، برجسته سازی آسیبهایی که دشمن زده است، انتشار مطالبی که اعتماد مردم را به جمهوری اسلامی کم می کند، بیان اطلاعات غیرموثق حتی بیان چنین اطلاعاتی به نفع جبهه خودی و بیان تمام آنچه بتواند از سوی دشمنان مورد بهره برداری قرار گیرد خلاف عقل و مصلحت است.6- با هر زبان و با تکرار بیان کنیم که وحدت، همدلی و انسجام حول محور ولایت فقیه رمز پیروزی حق و جبهه مقاومت است.
7- در مورد روش‌های افزایش اراده، تاب‌آوری و مقاومت مردم، پیوسته اندیشه‌ورزی کنیم و با بهره‌گیری از ظرفیت‌های علمی و اجرایی، و متناسب با سطح توان و دسترسی خود، برنامه‌ها و اقداماتی را در سطوح فردی، خانوادگی، اجتماعی، سیاست‌گذاری و ... عملیاتی نماییم. 8- در هر حدی که می‌توانیم، حضور میدانی مردم را در تجمعات عمق ببخشیم و از فرصت‌های موجود برای تعمیق اطلاعات و باورهای دینی و سیاسی مردم حداکثر استفاده را ببریم. 9- وظیفه داریم در راستای مردمی‌سازی جنگ، برای جلب مشارکت آن دسته از مردمی که در تجمعات خیابانی حضور ندارند یا حضور کمرنگی دارند، برنامه‌ریزی کنیم و زمینه‌ گسترده‌تر حضور آنان را در تجمعات یا با روش‌های ابتکاری دیگر فراهم آوریم. 10- از ظرفیت‌های مردمی و تدابیر دولت برای کمک به مردمی که در این شرایط اقتصادی و اجتماعی تحت فشار هستند، بیش از پیش استفاده کنیم. 11- جایگاه روشنی برای مشارکت و بهره‌گیری از حضور دانش‌آموزان و دانشجویان، که سرمایه‌های اصلی جامعه و خدمتگزاران و مدیران فردای کشور هستند، تعریف کنیم. ۱2- برای محتوای آموزشی و شیوه‌ آموزش در مدارس و دانشگاه‌ها به گونه‌ای برنامه‌ریزی کنیم که این آموزش‌ها، بیش از پیش، در جهت تقویت مسئولیت‌پذیری، وفاداری به کشور و نظام جمهوری اسلامی، آگاهی از واقعیت مناسبات بین‌المللی در جهان امروز، افزایش انگیزه‌های علمی و تحصیلی، و ارتقای اعتمادبه‌نفس شخصی و ملی آنان باشد. (اگر اینها برنامه هائی بلند مدت است در کوتاه مدت چه می توان کرد)؟
۱3- ظرفیت‌های علمی، اعتقادی و اجرایی ملت بزرگ ایران، هنگامی که زمینه‌ ظهور و بروز بیابد، هیچ قدرتی نمی‌تواند با آن مقابله کند. هنر ما این است که اسباب استفاده از این ظرفیت‌های عظیم را فراهم کنیم تا در هر کوچه و برزن، شاهد نقش‌آفرینی آحاد مردم برای دفاع از حیثیت و ناموس ملی و مذهبی خود باشیم. ۱4- ظرفیت‌های قوه‌ قضائیه برای برخورد قاطع با کسانی که در تضعیف روحیه‌ مردم و هم‌سویی با دشمن نقش‌آفرینی می‌کنند، باید با صراحت و شفافیت به کار گرفته شود و دستورالعمل‌های دقیقی برای شرایط جنگ تدوین و اجرا گردد. ۱5- دولت محترم باید امکان ایجاد ساختار معاونت جنگ را در وزارتخانه‌ها و دستگاه‌های اجرایی بزرگ فراهم آورد تا هر دستگاه، به سرعت و با جدیت، تمام ظرفیت‌های مرتبط خود را برای کمک به جنگ به کار گیرد. ۱6- در این میان، نقش دانشگاه‌ها به دلیل حضور استادان صاحب‌نظر و متخصص و نیز دانشجویان مستعد و توانمند، بسیار مهم است. وزارت علوم باید بتواند با همکاری دانشگاه‌ها، مرکزیت کمک‌های تخصصی مورد نیاز در شرایط جنگ را در دانشگاه‌ها تدارک ببیند و این ظرفیت را در اختیار کشور قرار دهد.
۱7- گسترش کارگاه‌های فنی کوچک در محله‌های شهری و روستایی برای تولید و مونتاژ تجهیزات مورد نیاز نیروهای مسلح، افزون بر جلب مشارکت فعال مردم، به پدافند غیرعامل یاری می‌رساند و زنجیره‌ تأمین و خدمات‌رسانی به جبهه‌ها را به طور چشمگیری شتاب می‌بخشد.»
10:47 - 27 تیر 1405
حوزه و دانشگاه
دانشگاه

2 بازنشر
628 بازدید