27 مرداد 1404

هدف پنهان آمریکایی-عبری از رؤیای اسرائیل بزرگ

طرح «اسرائیل بزرگ» که هفته گذشته از سوی بنیامین نتانیاهو مطرح شد، تنها یک ایده توسعه‌طلبانه سرزمینی نیست؛ بلکه نقشه‌ای استراتژیک برای تسلط بر شاهراه‌های انرژی و مسیرهای حیاتی تجارت جهانی مانند کانال سوئز و خطوط لوله نفتی منطقه است.
🔹 طرح «اسرائیل بزرگ» که اخیراً توسط نتانیاهو دوباره مطرح شد، در واقع نه یک ایده موهوم عبری بلکه بخشی از سناریوی عمیق و طراحی‌شده آمریکاست. پشت پرده این پروژه، بازطراحی ژئوپلیتیک انرژی و تجارت جهانی قرار دارد؛ موضوعی که می‌تواند نقشه قدرت در جهان را به‌شدت دگرگون کند. نخستین بُعد ماجرا، انرژی است. رژیم صهیونیستی با تصرف منابع کشورهای همسایه می‌تواند به حدود ۵۰۰ میلیارد بشکه نفت و بخش قابل توجهی از ذخایر گاز جهان دست یابد. چنین ظرفیتی به معنای شکل‌گیری یک هاب انرژی مصنوعی است که واشنگتن آن را هدایت خواهد کرد. این تسلط می‌تواند ایران را از موقعیت ترانزیتی استراتژیک خود کنار بزند و جایگاه روسیه را نیز در صادرات نفت و گاز به چالش بکشد. بُعد دوم، ژئوپلیتیک مسیرهاست. کانال سوئز، خط لوله سومد و پروژه‌های موازی همچون کریدور آیمک، در صورت قرار گرفتن تحت نفوذ صهیونیست‌ها، اروپا و حتی شرق آسیا را به‌طور کامل به تصمیمات تل‌آویو و واشنگتن وابسته می‌سازند. تنها کانال سوئز بیش از ۱۲ درصد تجارت دریایی نفت جهان را در خود جای داده و کنترل آن، یعنی دست آمریکا بر گلوی اقتصاد اروپا. بُعد سوم، مهندسی نظم نوین جهانی است. رهبر انقلاب سال گذشته با صراحت فرمودند که هدف آمریکایی-عبری، تبدیل رژیم صهیونیستی به «دروازه انرژی و کالا»ی جهان است. اگر این نقشه تحقق یابد، اقتصاد جهانی در گرو سیاست‌های محور غربی خواهد بود و استقلال کشورها به‌شدت خدشه‌دار می‌شود.🔻 واقعیت آن است که «اسرائیل بزرگ» ابزار آمریکا برای تغییر توازن قدرت جهانی است. اما همان‌گونه که تجربه مقاومت در لبنان، غزه، عراق و یمن نشان داده، این طرح‌ها روی کاغذ باقی می‌ماند و در میدان با سد مستحکم ملت‌های منطقه مواجه خواهد شد.
08:26 - 27 مرداد 1404