نقدی بر مطلب روزنامه نئولیبرال دنیای اقتصاد پادوی رسانه ای غرب در مورد مضرات بستن تنگه هرمز
این گزارش روزنامه دنیای اقتصاد با رویکردی شبهاقتصادی و غافل از اصول راهبردی مقاومت، دچار سادهانگاری، تناقضگویی و غفلت از مؤلفههای قدرت ملی است نقد آن در چند محور قابل بررسی است:۱. فرض اشتباه «بازیگر عقلایی اقتصادی بودن همه طرفها»گزارش مدعی است بستن تنگه «همه را متضرر میکند»، اما این فرض را
نادیده میگیرد که هزینههای طرف مقابل (بهویژه دشمنان ایران) میتواند بهمراتب بالاتر از هزینه برای ایران باشد. در محاسبات بازدارندگی، زیان نسبی معیار است نه زیان مطلق. اگر دشمن بداند تداوم فشار حداکثری هزینهای برای او دارد که تحملناپذیر است، از تشدید اقدامات علیه ایران بازمیماند.
۲. نادیده گرفتن کارکرد بازدارندگی تنگه هرمزتنگه هرمز برای ایران نه یک ابزار درآمدی که ابزار امنیتبخش و بازدارنده است. تحلیل هزینه-فایده بدون در نظر گرفتن «ارزش بقای نظام» و «کاهش هزینههای جنگ نیابتی و تحریم» کاملاً ناقص است. این گزارش بهوضوح تفاوت «اقتصاد مقاومتی» با «اقتصاد رانتی مبتنی بر باز
بودن بیقیدوشرط مرزها» را نمیفهمد.۳. تناقض در مواجهه با آمریکا و چینگزارش میگوید آمریکا از بسته شدن تنگه «ضرر میکند» اما چین نیز «خواهان باز بودن آن است». استنتاج ضمنی آن این است که ایران نباید کاری کند که چین ناراحت شود. این التهابزدگی راهبردی است.
15:18 - 4 اردیبهشت 1405