پلاک‌هایی که با مهمانان گمنام درخشان‌تر شدند

با حضور تابوت شهید گمنام در مراسم دانش‌آموزان روستای وناجم، فضای سرشار از ایثار و وحدت، پرچم‌ها آرام‌تر در باد تکان خوردند و سرود نوجوانان رنگی نو از ایمان و عهد دوباره یافت، لحظه‌ای که هم یادآور گذشته و هم چراغ راه آینده نسل امروز بود.
خبرگزاری فارس مازندران|‌ صبح امروز در روستای وناجم، امروز طلوع آفتاب برای دانش‌آموزان متفاوت است.حال هوایی مدرسه بوی ایثارگری و شهادت گرفته از هوای بوی خاک نم‌خورده خبری نیست اما برگ‌های زرد که بر شانه‌های آرام بر شانه‌های روستا می‌نشیند.نسیم خنک، پرچم‌های سرخ را به رقص درمی‌آورد و پلاک‌های شهدا همچون ستاره‌هایی لرزان در نور کم‌رنگ خورشید می‌درخشند. در حیاط مدرسه‌ کوچک وناجم، دانش‌آموزان گرد آمده‌اند؛ سربندهای «یا فاطمه» بر پیشانی، چفیه‌ها بر دوش، و دل‌هایی سرشار از عطوفت نوجوانانه. صدای سرودشان، ساده و بی‌ریا، اما پر از معناست؛ صدایی که از دل پاییز برمی‌خیزد و به آسمان می‌رود، گویی عهدی دوباره با شهیدان بسته می‌شود.
این صبح پاییزی، تنها یک روز نیست؛ آیینه‌ای است که در آن تصویر ۱۷ شهید دانش‌آموز چهاردانگه و چهار معلم شهید بازتاب می‌یابد.هر برگ زردی که بر زمین می‌افتد، یادآور دفتری است که نیمه‌تمام مانده؛ هر نسیم خنکی که می‌وزد، یادآور نفس‌های نوجوانانی است که در دفاع مقدس، جان بر کف نهاده‌اند. قرارگاه پیشرفت و آبادانی مسئولیت هماهنگی برنامه را برعهده دارد اما همکاری و همنوایی و در عین حال همراهی دانش‌آموزان ستودنی است.در گوشه‌ حیاط، قاب عکس‌ها آرام بر میزهای ساده چیده شده‌اند؛ چهره‌هایی جوان، چشم‌هایی پر از امید، لبخندهایی که در قاب زمان جاودانه شده‌اند. کنارشان چفیه‌های خاکی و پرچم‌های سرخ، همچون پرچم‌های برافراشته در جبهه‌ها، یادآور عهدی هستند که نسل‌ها را به هم پیوند می‌زند؛ عهدی بر پایه ایمان، غیرت و عشق به وطن.
همه‌چیز ساده است؛ اما همین سادگی، عظمت یادواره را می‌سازد. هیچ تشریفات پرزرق‌وبرقی در کار نیست؛ تنها دست‌های کوچک دانش‌آموزان که با همدلی و عشق، هر گوشه‌ی مراسم را برپا کرده‌اند. این همکاری، خود روایتی است از ایثار؛ بازآفرینی روزهای دفاع مقدس، روزهایی که نوجوانان و جوانان با همدلی و ایمان، بار سنگین دفاع را به دوش کشیدند.
صدای معلمی که نام شهیدان را می‌خواند، در فضا می‌پیچد؛ هر نام، همچون ناقوسی است که دل‌ها را به لرزه درمی‌آورد. دانش‌آموزان با چشمانی خیس، گوش می‌سپارند؛ گویی هر نام، بخشی از وجودشان را روشن می‌کند. در کنار پیکر نمادین شهید مفقودالاثر، شناسنامه‌های نمادین حاج قاسم سلیمانی، شهید محسن حججی و شهید محمدابراهیم همت قرار گرفته‌اند. این نمادها، نه فقط یادآور قهرمانان دیروز، بلکه چراغی برای راه فردای نوجوانان‌اند؛ چراغی که مسیر ایثار را روشن می‌کند.
۱۵ MB
و ناگهان، سکوتی کوتاه بر فضا می‌نشیند؛ صدای نوجوانی که با بسم‌الله الرحمن رحیم به صورت رسمی مراسم یادواره را آغاز می‌کند. و رقص پرچمی که نوید نواختن سرود جمهوری اسلامی ایران را میدهد، همه ایستاده‌اند بی تکلف و بی‌ریا تا در دل روستای محروم و با وجود برخی بی‌مهری‌های مسئولان اعلام کنند که حساب احترام به پرچم جمهوری اسلامی و حفظ انقلاب اسلامی با کم کاری مسئولان جدا است و حفظ نظام از اوجب واحبات است.دانش آموزان روستای وناجم یک پیام ارزشمندی دیگری داشتند، اعلام انزجار از رژیم اشغالگر قدس با مشت‌های کرده خویش یک صدای فریاد مرگ بر اسرائیل در جنگل اطراف منطقه پیچید.
۷ MB
روایت این یادواره با برگزاری سرود داشت به لحظات قشنگ‌تر نزدیک می‌شد، حیاط مدرسه‌ی کوچک پر شد از صدای نوجوانان. آنان بی‌آنکه تمرین‌های مداوم داشته باشند، سرودی در رثای انقلاب اسلامی سرودند؛ صدایی ساده، اما پر از ایمان. هماهنگی میانشان شگفت‌انگیز بود؛ نه از جنس مهارت موسیقایی، بلکه از جنس وحدت دل‌ها. هر واژه‌ای که بر زبان می‌آوردند، انعکاسی بود از باور مشترکشان به جمهوری اسلامی؛ باوری که در نگاه‌هایشان می‌درخشید و در ضرباهنگ صدایشان جاری بود. آن سرود، بیش از یک اجرا بود؛ پیمانی دوباره، عهدی نوجوانانه با آرمان‌های انقلاب. گویی هر نت، هر هم‌خوانی، تکه‌ای از ایمان جمعی بود که در فضای روستا پیچید و به آسمان رفت.
۹ MB
در ادامه این یادواره حجت‌الاسلام جباری‌زاده امام جمعه منطقه چهاردانگه با تسلیت ایام فاطمیه، اظهار کرد: این حضرت بنده بسیار خوبی برای خداوند بود و به همین دلیل در دنیا و آخرت به دلیل به رستگاری رسیده و امروز در جهان به عنوان الگو است.وی با اشاره به رشادت‌های رزمندگان اسلام،تصریح کرد: شهدای ما در عین حال که صادقانه و خالصانه ب ای انقلاب اسلامی تلاش کردند اما بسیار نخبه بودند و از چهره‌های علمی نیز بودند.امام جمعه منطقه چهاردانگه یاداور شد: شهد ار خود گذشتگی داشتند تا امروز ما در کمال آرامش و امنیت زندگی کنیم.
دیگر از صبح خبری نبود؛ دم دمای ظهر رسیده بودیم در این میان، تابوت شهید گمنام را آوردند؛ آرام، بی‌صدا، اما پر از معنا. دانش‌آموزان با چشمانی خیس و دل‌هایی لرزان، گرد تابوت حلقه زدند. سکوتی سنگین بر فضا نشست، سکوتی که از هر سرود بلندتر بود و از هر شعار رساتر. حضور شهید گمنام، حال و هوای مراسم را دگرگون کرد. پرچم‌ها آرام‌تر در باد تکان می‌خوردند، پلاک‌ها روشن‌تر می‌درخشیدند، و سرود نوجوانان رنگی تازه گرفت؛ رنگی از ایمان، وحدت و عهد دوباره با جمهوری اسلامی. این تابوت، نه فقط یادآور گذشته، که چراغی برای فردای نسل امروز شد.#یادواره_شهدای_وناجم #دانش‌آموزان_ایثارگر #چهاردانگه۱۷شهید #معلمان_شهید #پلاکوپرچم_سرخ #سرود_نوجوانی #چفیه_عطوفت #فرهنگ_ایثارو_شهادت
11:19 - 2 آذر 1404

0 بازدید