نمی دانم چقدر میشود اینجا بحث کرد چون دردهایی وجود دارد ولی درمان ها اشتباه طرح میشود. اولا مگر این دولت، در دی ماه، طرح ارزی زا خوب اجرا کرد که حالا بشه به طرح بنزینیشون اعتماد کرد؟ ما رهبر عزیزمون بچه های میناب رو از دست دادیم. دوما آقایان رسانه شما دردها رو درست بیان می کنید ولی آیا کارشناسان درست رو هم دعوت کردید؟ راهکارهای علی مروی، صادق حسینی و مجید شاکری و خیلی های دیگه مثل علی سرزعیم، ایرانو بیچاره کرده. تو موضوع بنزین می دونید تو آشوب آبان ۹۷ بیشتر مردم حاشیه نشین شهرهای بزرگ بودند؟ چرا چون این بندگان خدا باید هرروز از حاشیه شهر می اومدن سمت مرکز برای چندرغاز و گرون شدن بنزین همون چندغاز رو هم ازشون می گرفت. حرف زیاده ولی ۲ نکته دیگهمیگم و وقتتون رو نمی گیرم. اول اینکه در شرایط جنگی حاضر، تنها راه کاهش مصرف بنزین، از راه تشویقه مثلا یه سالی مثل پارسال رو مرجع قرار بدیذ و هر خانواده کهکمتر از مصرفش تو پارسال مصرف کرده، یارانه اش روبیشتر کنید. دوم اینکه موضوع بنزین با توهم طرح وان و بازارسازی بنزین و غیره حل نمیشه بلکه باید گره جغرافیای متمرکز مالی در چند شهر محدود مثل تهرانرو باز کنید تا مسافرت های روزانه از حاشیه به مرکز و نیز اتلاف بنزین در ترافیک و مانند آنکمبشه. در ضمن، علت اصلی کمبودن نسبی قیمت سوخت هم، تورم زمین و اجاره روی همه کالاها وخدماته که باز نتیجه تمرکزگرایی جغرافیایی پوله. مطلب بسیار قابل تفصیله و اثرات اون تا کم بودن نرخ فرزند آوری و فرهنگ قابل بحث. با آرزوی توفیق.