قمار سیاسی پرخطر رئیس جمهور با 47 سال استقامت مردم
دیدار احتمالی پزشکیان و ترامپ در نیویورک، در شرایط کنونی یک «قمار سیاسی پرخطر» است. ایران شروط هفتگانه خود را از طریق قطر به آمریکا منتقل کرده، اما ترامپ در همان حال که چراغ سبز دیدار را روشن میکند، «محو کامل ایران» را هم روی میز میگذارد.این یعنی هر دیداری، زیر سایه تهدید شکل میگیرد، نه در فضای مذاکره برابر.ترامپ در ۲۹ شهریور به فاکس نیوز گفت در «حالت تصمیمگیری» است و سه گزینه روی میز دارد:محو ایرانفروپاشی اقتصادی ایرانیا توافقاو همزمان گفت «بهتر است آنها مراقب باشند». این یعنی او دیدار را بهعنوان ابزار فشار میخواهد، نه بهعنوان آغاز دیپلماسی برابر.پزشکیان در همان روز گفت «صلحی که دشمن دعوت میکند نباید رد کرد» اما بلافاصله افزود «از مکر دشمن نباید غافل شد، ممکن است صلح حربهای برای ضربه باشد». او تأکید کرد «هرگز به زور و قلدری تسلیم نمیشویم».پیش از این، ایران شروط خود را از طریق قطر به آمریکا منتقل کرده بود: پایان جنگ در همه جبههها، آزادسازی داراییها، رفع محاصره دریایی، و تضمین عدم تکرار تجاوز. محسن رضایی صراحتاً گفت «منتظر عمل هستیم، نه حرف».این یعنی ایران متقاضی دیدار نیست، تعیینکننده شرط است.این نشانه انشقاق داخلی است.
اول، دیدار قطعی نیست. ترامپ گفته «احتمالاً» و پزشکیان گفته «نباید رد کرد» — هر دو فضا را باز گذاشتهاند، اما هیچکدام تعهد ندادهاند.دوم، «گزینه محو» مانع ساختاری دیدار است. وقتی رئیسجمهور آمریکا در همان مصاحبهای که از دیدار حرف میزند، «نابودی کامل ایران» را روی میز میگذارد، هر دیداری زیر سایه تهدید قرار میگیرد.سوم، معنای واقعی دیدار به «چه کسی دستور کار را تعیین میکند» بستگی دارد. اگر ترامپ دستور کار را تعیین کند، دیدار فقط شکل دیگری از فشار است. اگر شروط ایران مبنا باشد، آنگاه مذاکره واقعی آغاز میشود. دیدار ممکن است برگزار شود، اما احتمالاً یک تماس اکتشافی زیر سایه تهدید خواهد بود — دو طرف در حال آزمودن یکدیگرند، و مذاکره واقعی هنوز آغاز نشده است.دیدار با ترامپ — که ایران را تهدید به «محو کامل» میکند و در همان حال چراغ سبز دیدار نشان میدهد — با اصول انقلاب که بر «نه شرقی، نه غربی» و «عدم تسلیم در برابر زور» بنا شده، در تضاد است. مذاکره زیر سایه تهدید، نه دیپلماسی، که به رسمیت شناختن زبان زور است.رئیسجمهور، وظیفهاش در وضعیت جنگی، تقویت جبهه داخلی و ایجاد اطمینان برای مردم است اما رفتار و سخنان او، پرسشی جدی درباره اولویتهای راهبردی و درک واقعی از شرایط جنگی ایجاد میکند. مردمی که دویست شبانهروز در خیابانها و در برابر تهدیدها ایستادند، انتظار دارند رئیسجمهورشان صدای اطمینان و مقاومت باشد، نه منبع نگرانی و تردید.این پرسش، در واقع مطالبه پاسخگویی از مقامی است که در حساسترین مقطع تاریخی، باید سپر اعتماد ملی باشد، نه کانال انتقال وحشت.#نفاق#نفوذ#دشمن_مردم#ایران#ترامپ#ایران_قوی#تاوان_خون#پزشکیان#اعتماد#دولت#نیویورک#باید_برخواست#دیدر#میناب