دوقلوهای افسانهای کاراته ایران؛ وقتی آسیا در برابر دو قلب همتپش تعظیم کرد
گاهی تاریخ، برای جاودانه شدن به ساعتها و روزها نیاز ندارد؛ گاهی فقط چند دقیقه کافی است تا نامی برای همیشه در ذهنها حک شود. در آخرین روز رقابتهای قهرمانی کاراته آسیا در بالی، این نام «نعمتی» بود که دوبار از بلندترین سکوی قاره کهن طنینانداز شد؛ یک بار با مرتضی و چند دقیقه بعد با محمود.
ابتدا مرتضی نعمتی با اقتدار حریف قزاقستانی خود را از پیش رو برداشت و نخستین طلای ایران را به گردن آویخت. هنوز اشک شوق و فریاد شادی همتیمیهایش فروکش نکرده بود که محمود نعمتی قدم روی تاتامی گذاشت؛ آرام، مصمم و با همان روحیهای که انگار سالها در کنار برادرش پرورش یافته بود. او نیز نماینده عربستان را شکست داد و دومین طلای ایران را به ارمغان آورد.چه کسی باور میکرد دو برادر، در یک روز، در یک مسابقه و تنها با فاصله چند دقیقه، روی بلندترین سکوی آسیا بایستند و پرچم ایران را دوبار به اهتزاز درآورند؟ این فقط دو مدال طلا نبود؛ این روایت عشق، رفاقت، سالها تمرین، شکستها و دوباره برخاستن بود. روایت دو نفری که از یک خانه، یک رؤیا و یک مسیر، به قلهای مشترک رسیدند.
شاید سالها بعد آمار مسابقات تغییر کند و رکوردها جابهجا شوند، اما تصویر آن روز از حافظه ورزش ایران پاک نخواهد شد؛ روزی که دو برادر با دو مدال طلا ثابت کردند بزرگترین افتخارها زمانی رقم میخورند که موفقیت، رنگ خانواده و همدلی به خود بگیرد.و چه عنوانی برازندهتر از «دوقلوهای افسانهای کاراته ایران» برای قهرمانانی که در فاصله چند دقیقه، قلب یک ملت را دوبار به تپش درآوردند و نشان دادند گاهی افسانهها نه در کتابها، بلکه روی تاتامی و با عرق، اراده و غیرت نوشته میشوند.
دو طلا، دو لبخند و یک قاب فراموشنشدنی؛ روایتی که سالها در حافظه کاراته ایران باقی خواهد ماند.
20:51 - 31 خرداد 1405