روز خبرنگار؛ یک سالِ پرتلاطم و یک قلمِ خسته اما ایستاده
حسین ابوترابی خبرنگار خبرگزاری فارس در یادداشتی به مناسبت روز خبرنگار، از افزایش تخلفات ساختوساز در شمیرانات و سکوت رسانههای سراسری در برابر برخی تخلفات نوشت.
هفدهم مرداد ۱۴۰۵، یک سال از روز خبرنگارِ پیشین میگذرد؛ سالی که شاید بتوان گفت یکی از پرحادثهترین سالهایِ اخیرِ این سرزمین بود، سالی که در آن شهادتِ رهبرِ انقلاب را در غمبارترین روزهایِ پاییز تجربه کردیم و جنگ، سایهاش را بر کرانههایِ ایران انداخت و اغتشاشاتِ پاییز نیز خیابانهایِ تهران را به میدانِ التهاب تبدیل کرد.در میانِ این همه رویدادِ بزرگ، من اما راویِ شمیراناتی که در این سالِ پرتلاطم، تخلفاتِ ساختوساز و زمینخواری در آن، نه تنها کم نشد که گویی در سایهیِ حوادثِ بزرگ، با سرعتِ بیشتری پیش رفت هستم.فکر میکردم یک قلم، میتواند جلویِ یک بولدوزر را بگیرد اما بعد از هفت سال، آمار را که نگاه میکنم، دلم میگیرد، آمارِ تخلفاتِ ساختوسازِ غیرمجاز در شمیرانات، سال به سال افزایشی بوده؛ نه کاهشی، گویی بعضی از مسئولان، با هر رنگی که بر تن کنند، چه اصلاحات و چه اصولگرا، باز هم همان روشِ همیشگی را پیش میگیرند؛ همان استخدامِ اقوام که نمایندهٔ مجلس فریاد زد، همان بیپاسخگذاشتنِ سؤالِ عضوِ کمیسیونِ اقتصادی که پرسید «فرزندانِ مسئولان در اوج تحریم در اروپا چه میکنند؟»، همان گمانِ باطل که با تغییرِ دولت یا با پنهان شدنِ تخلفات در پشتِ اخبارِ بزرگ، تاریخِ آنها پاک میشود.خسته از اینکه در هفتهای که خبرِ شهادتِ رهبر، دلها را به درد آورد، یا در روزهایی که جنگ، ذهنها را مشغولِ مرزها کرد، همچنان پایِ پروندههایِ تخلفِ ساختوساز در شمالِ تهران نشستهام، خسته از اینکه در پاییزِ گذشته، وقتی خیابانها در آتشِ اغتشاشات میسوخت، بعضی از همین آقازادهها، بیدغدغه داشتند برجهایِ جدیدِ لواسان را کلنگزنی میکردند.
اما میدانم که اگر من ننویسم، اگر ما ننویسیم، حافظهٔ تاریخیِ این سرزمین، تنها به اخبارِ بزرگِ روز خلاصه میشود و تخلفاتِ ریزودرشت، در لابهلایِ رویدادهایِ بزرگ، گم میشوند.اینجا شمیرانات است؛ روزگاری با ۳۳ پارچه آبادی و امروز با دهها پروندهٔ تخلف، اما کدام رسانه غیر از معدود خبرنگارانِ بیادعا، پایش را به این منطقه باز کرده؟ کدام شبکه، کدام روزنامهٔ سراسری، کدام خبرگزاریِ پرمخاطب، به جز فارس، پایِ این داستان نشسته است؟در منطقهای که هر روز یک سازه غیرمجاز قد میکشد و یک باغِ کهنسال نابود میشود، جای خالیِ چشمهایِ بیدارِ رسانهای، بیش از هر چیز به چشم میآید.فارس اما در این میان، با پیگیریِ شبانهروزیِ پروندهٔ تخلفِ کلانِ لواسان، جایی که ساختمانِ ۱۳ هزار متری به جای ۶۷۷۸ متر ساخته شد توانست رأیِ کمیسیونِ بدوی را به تأییدِ دیوانِ عالی برساند و یک پیروزیِ کوچک در برابرِ کوهی از تخلفاتِ گزارشنشده.تأمل در اینکه چرا در سالی که این همه رویدادِ بزرگِ ملی رخ داد، تخلفاتِ محلی با این شدت ادامه یافت، تأمل در اینکه چرا رسانههایِ بزرگ، تخلفاتِ شمالِ تهران را کمتر از تخلفاتِ نقاط دیگر میبینند، تأمل در اینکه آیا روزی خواهد رسید که یک خبرنگار، بدونِ خستگی و بدونِ نگرانی از فردایِ قلمش، بتواند فقط و فقط حقیقت را بنویسد؛ چه در روزهایِ جنگ، چه در روزهایِ صلح؟اما میدانم که هنوز، صبحِ هفدهم مرداد، قلم را برمیدارم و مینویسم. شاید روزی، این گزارشها، نه در بایگانیِ ادارات، که در تاریخِ این سرزمین سندِ ماندگاری باشند؛ سندی بر اینکه بعضیها، در میانِ همهٔ این آشفتگیها، ایستادند.
روز خبرنگار بر همهٔ ایستادگان، گرامی باد.✍🏻 به قلم حسین ابوترابی ۱۷ مرداد ۱۴۰۴ – روز خبرنگار#شمیرانات #لواسانات #رودبارقصران #خبرنگار#آقازادهها#روز_خبرنگار #رانت
13:08 - 8 اوت 2026
3 واکنش
4645 بازدید