دفاع مقدس؛ دانشگاهی برای تربیت انسان‌های بزرگ

۳۱ شهریور ۱۳۵۹ بود که آسمان مهرآباد سیاه شد. شروع محکی دیگر برای مردمی که به‌تازگی انقلاب کرده و هنوز گرد خستگی از گرده نتکانده بودند. شروعی که پایانش را فقط خدا می‌دانست و بس.

گروه زندگی: دفاع مقدس تنها یک رویداد تاریخی نیست؛ بلکه دانشگاهی بزرگ است که در آن انسان‌ها درس‌های ارزشمندی آموختند. درس‌هایی که فراتر از مرزهای جغرافیایی و زمان، برای همه نسل‌ها آموزنده است.

۱. ایمان و اعتقاد، زیربنای تربیت

تازه‌داماد بود و نوعروسش هم دل توی دلش نبود. اما همه حرف‌ها را زده و سنگ‌ها را واکنده بودند. مو، لای درز قول و قرارشان نمی‌رفت. اصلاً آقا داماد به‌شرط رزمنده ماندن و عشقبازی در میدان نبرد پای سفره عقد نشسته بود. عروس خانم هم باید بعد از گل چیدن و گلاب آوردن با اجازه از بزرگ‌ترها بله می‌گفت تا پای همه چیز مردانه بایستد! پای جانبازی، اسارت یا شهادت. دفاع مقدس، عرصه تجلی عشق و ایمان بود. دانشگاهی که در آن «ایمان به خدا و ارزش‌های دینی»، به‌صورت عملی و عینی به نمایش گذاشته شد و دانشجویان سرافرازش رزمندگانی بودند که با ایمانی راسخ‌ قدم در میدان نبرد می‌گذاشتند، نمونه‌هایی آشکار از انسان‌های بزرگ.

2. ایثار و فداکاری، درس انسانیت

سن و سالی نداشت. شوخ‌طبعی‌اش زبانزد بود. بذله‌گو بود و خنده از روی لبش نمی‌افتاد. طرف حسابش که میدان مین شد خم به ابرو نیاورد. درجا دو رکعت نماز خواند. سربند را بویید و بوسید. روی پیشانی بست. تمام‌قد پیش روی میدان ایستاد و دل را به دریای عاشقی زد...در دانشگاه دفاع مقدس، «ایثار و فداکاری» از والاترین ارزش‌های انسانی است. چه بسیار رزمندگانی که بهترین، بزرگ‌ترین و دوست‌داشتنی‌ترین دارایی خود یعنی جانشان را فدای وطن کردند. مردان با غیرتی که معنای واقعی مردانگی و درس انسانیت را به جهان معرفی کردند. درسی بزرگ برای همه نسل‌ها.

3. مقاومت و پایداری، رمز پیروزی

چند سالی از شروع جنگ گذشته بود. مادر همچنان پای تلویزیون سیاه‌وسفید کوچکش چشم می‌چرخاند تا بلکه سرسوزنی از حال و احوال پسر خبردار شود. نه تلفنی، نه پیغام و پسغامی. محض رضای خدا یک برگ نامه هم نمی‌فرستاد. سروکله‌اش هم که پیدا می‌شد مثل مرغ پرکنده بی‌قرار برگشتن به منطقه بود...آری! دفاع مقدس دانشگاه بود؛ دانشگاهی که در آن «مقاومت و پایداری» رمز پیروزی بود برای رزمندگانی که تمام آن سال‌ها با مقاومت در سخت‌ترین احوال، نشان دادند بااراده قوی می‌توان در هر شرایطی پیروز میدان شد و حتی بر دشمنی غلبه کرد که دستش در دست یک‌دنیا بود و البته با این اوصاف چه جای نگرانی برای مردم امروز ایران اسلامی که باایمان، تلاش، آینده‌ای روشن پیش‌رو دارند.

4. وحدت و همدلی، نیرویی عظیم

جنگ را که شروع کردند دفاعمان آغاز شد. نه مرد و زن می‌شناخت، نه پیر و جوان. نه کرد و لر و ترک و بلوچ و نه هیچ قومیت دیگری... مسلمان و مسیحی، کلیمی و زرتشتی و... هم نداشت. دفاع، دفاع بود. یک غیرت ایرانی مقابل خصمی که بدخواه ایران بود. دفاع مقدس، دانشگاهی بود که در آن «وحدت و همدلی»، به‌عنوان نیرویی عظیم برای مقابله با دشمن مطرح شد. همه‌وهمه در برابر دشمن تا پیروزی ایستادند تا با این درس، به دنیا نشان دهند که با اتحاد و همبستگی می‌توان بر هر مشکلی غلبه کرد.

5. خودسازی و رشد معنوی

گوش کن! صدای زمزمه‌های رزمندگان در تاریکی شب‌های پرسکوت جبهه را می‌شنوی؟در خلوتی میان دل و معبود. از نماز شب‌های پر سوز و نیاز گرفته تا شستن لباس‌های رزمندگان و واکس‌زدن پوتین‌هایشان.و باز هم دفاع‌مقدس، دانشگاهی بود که در آن رزمندگان، فرصت خودسازی و رشد معنوی پیدا کردند و در شرایط سخت جنگ، به خودشناسی و ارزش‌های انسانی دست یافتند. چه زیباست که مثل آن سال‌ها، همواره و تا همیشه در مسیر رشد و کمال باشیم.

*پای مکتب جهاد و شهادت

دفاع مقدس، دانشگاهی بود که در آن انسان‌های بزرگ تربیت شدند. درس‌های این دانشگاه، برای همه نسل‌ها آموزنده است و می‌تواند راهنمای ما در زندگی باشد. با الگوگیری از رزمندگان دفاع مقدس، می‌توانیم جامعه‌ای بهتر و انسان‌هایی بزرگ‌تر بسازیم.پایان پیام/#دفاع_مقدس #دانشگاه #تربیت_انسان #ایمان #ایثار #مقاومت #وحدت #خودسازی

17:01 - 1 مهر 1403

2 بازنشر 5 واکنش

305٫4k بازدید

1 پاسخ