وقتی قلم به بیراهه میرود: پاسخی به تیتر توهینآمیز روزنامه شرق درباره کشاورزان اصفهان
در روزگاری که خشکسالی به جان زمین افتاده و سفره کشاورز اصفهانی زیر سنگ بیتدبیریها له شده، جای تعجب نیست اگر برخی بهجای واکاوی ریشه بحرانها، منطق را در بیل کشاورز جستوجو میکنند.روزنامه شرق در یکی از تازهترین تیترهای خود با لحنی توهینآمیز و غیرمسئولانه، اعتراض کشاورزان مظلوم اصفهان را چنین توصیف کرده است: «همه منطقتان بیلی است که بالای سر میچرخانید؟»پاسخ ما روشن است:آری، اگر «بیل» نماد تلاش، رنج، و استقامت نسلهای خاکنشین و نانآور باشد، ما به چنین منطقی افتخار میکنیم. اما شما با چه منطقی، در میانه بحران، قلم را به سوی کشاورزی نشانه میگیرید که سالهاست قربانی سیاستهای آبمحور ناکارآمد و وعدههای بیسرانجام شده است؟شما از چرخیدن بیل شکایت میکنید، اما کلامی از چرخ نخوردن چرخ چاههای خشکیده نمیگویید. به جای آنکه چرایی خشم کشاورز را بجویید، به ظاهر اعتراض چسبیدهاید. جای بررسی ریشهها، مشغول تمسخر شاخهاید.کسی که بیل را به عنوان نماد اعتراض برمیدارد، بر خلاف آنکه تصور کردهاید، نیامده که بکوبد؛ آمده که نشان دهد کوبیده شده است. آمده بگوید نه آب دارد، نه حقابه، نه گوش شنوایی برای دردهایش.ایکاش به جای طعنهزدن به دستان پینهبسته، نگاهتان را به دستهایی میدوختید که دریچههای آب را نه با منطق که با مصلحتهای پشتپرده بستهاند و زاینده رود را فصلی کرده اند. ایکاش همانقدر که از چرخیدن بیل ناراحت میشوید، از چرخیدن امضاهای بیبرنامه در پشتدرهای سیاست نگران میشدید.بیل اگر در هوا میچرخد، نه برای تهدید که برای دیدهشدن است. صدای خشکی رودخانهایست که سالهاست جز وعده، جرعهای ندیده.
اگر قرار است از «منطق» بگوییم، منطق واقعی در خاک است، نه در کاغذهای صیقلی روزنامههایی که آینه مسئولیت اجتماعیشان، فقط وقتی غبار میگیرد که پای مطالبهگر به میدان میآید.ما امروز از بیلی میگوییم که سالهاست در زمین خشک، دنبال قطرهای آب میگردد؛ شما از قلمی بگویید که در زمین رسانه، دنبال چه میگردد؟
17:08 - 17 فروردین 1404