بانوی دهیار به روستای در حال احتضار جان دوباره بخشید
در روزهای بهاری به همراه خوانندگان عزیز همسفر می شویم به روستایی با صفا در شهرستان ملایر . روستایی که در یک بازه زمانی به خاطر مشکلات و نبود امکانات رفاهی تقریباً خالی از سکنه می شود. به طوری که در زمان کوتاهی نه تنها منازل و باغات بلکه خاطرات یک عمر زندگی مردم در زیر گردوغبار کم توجهی تیره می شود. تا اینکه بانویی دغدغه مند و پرتلاش با پشتکاری مثال زدنی با تفکری جهادی از راه می رسد تا روستای در حال احتضار را احیا کند. با تلاش و فعالیت های خستگی ناپذیر این بانو زنگ زندگی در روستا به صدا در می آید . تا نجات بخش خاطرات از یاد رفته اهالی شود.
با افتخار در خدمت سرکار خانم اکرم ترکمن دهیار محترم روستای پیرمیشان هستیم و از ایشان می خواهیم سرگذشت روستا و فعالیت هایی که انجام گرفته است را بیان کنند. بسم الله الرحمن الرحیم. عرض سلام و ادب و احترام دارم خدمت مردم عزیز ایران و همه همراهان این رسانه. بنده اکرم ترکمن، دهیار یا بهتر بگویم خدمتگزار کوچک مردم شریف پیرمیشان هستم. معرفی:پیرمیشان، روستایی از توابع بخش جوکار شهرستان ملایر است.این روستای در دهستان جوکار قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۹۵، جمعیت آن ۶۷ نفر (۲۱ خانوار) بوده‌است.قابل ذکر است تااواخر دهه 70 روستای پیرمیشان دارای 700 نفر جمعیت بوده که به دلیل نبود امکانات و مهاجرت به 21 خانوار رسیده بود. اما کم‌کم روستا با خدمات دولت امکانات لازم را به خود دید و جمعیت آن رو به فزونی رفت.این روستا در 15 کیلومتری شهرستان ملایر و در کنار جاده اصلی همدان به ملایر واقع شده است .یکی از مهمترین آسیب هایی که در یک برهه از زمان به روستا وارد شد مهاجرت اکثریت مردم بود. به هر حال حضور انسان است که منجربه آبادی می شود و لازمه آبادی هم وجود امکانات اولیه است. پس برای اینکه بتوانیم روستا را مجدداً احیا کنیم لازم بود امکاناتی را فراهم کنیم. از سال 98 به این‌طرف بحمدالله با کمک بنیاد مسکن و وام‌هایی که در اختیار قرار می داد بخشی از مشکلات رفاهی حل شد. اما خب این همه راه نبود. چرا کهبرای موفقیت در بحث مهاجرت معکوس به روستا، معضل جدیتری وجود داشت که آن هم بحث فرهنگی بود ؛ بدین صورت که چون جمعیت روستا به شدت کاهش یافته بود و ۲۱ خانواده ای که در سال ۱۳۹۵ در روستا ساکن بوده اند شامل دو گروه بوده اند:
۱_ کسانی که دامدار بودند و امکان زندگی در شهر را نداشتند ۲_ کسانی که به لحاظ مالی ضعیف بودند ( چه برای خرید منزل و چه برای اجاره)بنابراین کسی که ساکن شهر بود و قصد مهاجرت به روستا را داشت ، در نظر مردم و اقوام اصلا وجهه خوبی نداشت و گویا زندگی در روستا آخرین تصمیم و گزینه بود.از سال ۹۸ که ما به طور چشمگیر به روستا رفت و آمد میکردیم(خودمان هم ساکن ملایر بودیم)، گاهی زمزمه هایی می‌شنیدیم که گویا ما به لحاظ مالی با مشکلاتی مواجه شده ایم و می‌خواهیم به روستایمان برویم و ساکن شویم!(خلاصه که بازگشت به روستا اصلا خبر خوبی محسوب نمی شددر این زمان ما یک زمین در روستایمان خریدیم و از بنیاد مسکن هم وام گرفتیم و شروع به ساخت کردیم و منزلی که ساختیم تمام امکانات یک آپارتمان امروزی را داشت ( حتی به ما می‌گفتند که آبگرمکن دیواری در روستا جواب نمیدهد، پکیج که اصلا)در مرحله بعد تصمیم گرفتیم منزلی که در ملایر داشتیم را خالی کنیم و اجاره دهیم و برای زندگی دائم به روستا مهاجرت کنیم.یکی از اهالی میگفت که برای دخترم که قصد مهاجرت به روستا را دارد و از این بابت قدری ناراحت است، شما را مثال زده ام و گفته ام اگر خانه خوب و زیبایی بسازید ، شهر با روستا فرقی ندارد .در واقع بازگشت ما به روستا توانست بخشی از تفکرات متوهمانه را که اجازه نمی داد یک خانواده تصمیم قاطعی برای زندگی بگیرد را به نوعی شکست.بعد از اینکه در روستا ساکن شدیم باید تصمیم می گرفتیم که امکانات دیگری را برای آسایش مردم فراهم کنیم از سال 98 به طور غیر رسمی شروع به فعالیت کردیم، که اولین اقدام ارائه وام‌های بنیاد مسکن بود که به ساخت و ساز در روستا رونق داد. حدود 40 خانه نوساز در روستا ساخته شد. با
امکاناتی نظیر گازشهری، تلفن، کوچه های استاندارد جدول‌کشی خیابان اصلی و.. انجام گرفت. اما از سال 1400 فعالیتمان به طور رسمی و در مقام دهیار شروع شد. اولین حرکت برای شروع استفاده از یک حمام عمومی قدیمی بود که سالها بلا استفاده مانده بود. ما آنجا را به ٣ قسمت تقسیم کردیم. قسمتی برای ساختمان دهیاری، قسمتی برای کتابخانه و بخشی هم به خانه ورزش اختصاص پیدا کرد. که بخش سوم به تازگی توسط آقای آزادیخواه نماینده مردم شهرستان ملایر مجهز به میز تنیس، فوتبال دستی، دارت و شطرنج شده و مورد استفاده اهالی قرار می‌گیرد.امروزه شغل مردم این روستا کشاورزی و دامداری است. ساکنان قدیمی روستا کار و شغل‌شان با ماشین الات راه سازی بود که کاملا تغییر کرده و حال کشاورزی و دامداری را پیشه کردند. در زمینه تأمین آب شرب 2 سال پیش که تحت پوشش آبفا نبودیم خود گردان بودیم اما 2 سال پیش چاه زدیم و آبرسانی را به شبکه آبفا سپردیم.۱میلیارد و ۵۰۰ میلیون بودجه از بنیاد برکت با راهنمایی آقای دکتر بیگی نژاد نماینده وقت شهرستان ملایر در مجلس گرفتیم و شبکه آبرسانی روستا به طور کامل تعویض شد و اکنون پیگیر ساخت منبع آب جدید توسط آبفا همدان و ملایر هستیم.از اقدامات دیگر اینکه با پیگیریهای دهیاری اداره برق کارهای زیادی در روستا کرده است تمام تیرهای چوبی با سیمانی و کابل مسی با خود نگه‌دار تعویض شده است.تعویض و جابجایی ترانس برق که داخل معبر قرار داشت،انجام شده است. اداره برق فوق العاده همکاری کردند که جای تقدیر دارد. اداره بنیاد مسکن وام های خوبی برای نوسازی منازل در اختیار اهالی قرار داد و پیگیر اجرای بهسازی و آسفالت روستا توسط بنیاد مسکن و نماینده های شهرستان و آقای دکتر آریایی نژاد هستیم.
با توجه به اینکه روستا کنار جاده است. ایستگاه صلواتی برای اعیاد 13 رجب، نیمه شعبان و اربعین گرفتیم که با کمک دهیاری و شورا و خیرین خدمات لازم در آن انجام می‌شود.روستای ما مهاجرت داشت و به نوعی رها شده بود اما طی 3 سال با برخی اقدامات تحول خوبی در ان انجام شد تا ماندگاری روستائیان تثبیت شود مثلاً با جمع‌آوری پسماند و زباله‌ها با ساخت و نصب سطل زباله بهداشت روستا را ارتقا دادیم و در زیبایی آن تأثیر گذاشتیم. جمع آوری سگ‌های ولگرد هم در ستور کار است. البته اقدامات دیگر که شرح دادیم هم باعث برگشت مهاجران شد.خانه بهداشت روستا غیرفعال بود اما با پیگیریهای انجام شده بازگشایی و بهورزان در خانه بهداشت فعالیت می‌کنند و به نیازهای بهداشتی مردم پاسخ می‌دهند.در زمینه جدول‌گذاری 2 سال گذشته 178 متر تسطیح و زیرسازی معابر 800 متر انجام شده است.نصب دوربین مداربسته 5 مورد داخل دهیاری و خیابان‌های مجاور انجام دادیم و در حال اجرای دوربین برای ورودی اصلی روستا برای ارتقای امنیت هستیم. تعمیر بازسازی دبستان روستا با کمک آموزش و پرورش جوکار و خیرین انجام شد. کاشت 1500 بذر بادام در قالب هر خانه یک نهالستان توسط منابع طبیعی انجام شده است.آغاز پروژه سرویس بهداشتی گلزار شهدا و همین طور حصار کشی آرامستان و گلزار شهدا را داشتیم که هنوز تکمیل و بهره برداری نشده است.
ساخت پارک کودک و نصب وسایل لازم و کاشت تحویل نهال و آبیاری قطره ای نهال ها اجرا کرده ایم.تحویل نهال و کاشت در معابر و گلزار شهدا را هر ساله داریم. (6 شهید عزیز از روستا داریم که 4 مورد در گلزار شهدا و 2 شهید گرانقدر در کرج و تهران هستند) لایه روبی جداول به صورت دوره‌ای، آبیاری قطره‌ای درختان گلزار شهدا و پارک کودک از دیگر اقدامات است.اداره برق ،اکثریت تیرهای برق را مجهز به لامپ ال ای دی برای دید در شب نموده است که برای معابر روستا با همکاری دهیاری نصب کرده که برای تامین روشنایی شب عالی هست.در پایان لازم است که از همکاری، همراهی و پشتیبانی بزرگوارانی یاد کنیم که اگر دغدغه و تلاش شبانه روزی آنها نبود قطعا چنین اقدامی صورت نمی گرفت که از بزرگوارانی چون : مهندس خلیلی، مهندس طاهرنیا و مهندس شمس) و بخشدار محترم آقای دکتر فارسی تشکر کنیم. و همچنین قدردان اهالی محترم روستای پیرمیشان هستیم که در این مدت خالصانه همکاری کردند. ضمن تشکر از سرکار خانم ترکمن که با غیرت و ایثار مثال زدنی روستای در حال فراموشی را نجات داد لازم است اشاره کنیم همسرگرانقدر ایشان جناب ترکمن که از اعضای شورای اسلامی روستا هستند در تمام این سالها همراه و همدل ایشان بودند که جای دارد به طور ویژه از ایشان هم تشکر کنیم.گفتگو : جلیل آقامحمدی همدانی #خبرگزاری_فارس #دهیار#مهاجرت_معکوس #پیرمیشان
18:07 - 21 اردیبهشت 1404
3 واکنش
52٫4 هزار بازدید