پاسخ «هل من ناصر» امروز به خیابانها رسید
اگر قرنها پیش صدای «هل من ناصر ینصرنی» در کربلا بیجواب ماند، این روزها داستان متفاوت است. در این ۱۱۵ شب، حتی وقتی در آسمان، صدای پدافندها و موشک به گوش میرسید، خیابانها خالی نشد؛ این مردم نمیخواهند دوباره آن تجربه تاریخی تکرار شود.
به گزارش خبرگزاری فارس از اصفهان، غروب تاسوعا بود و فرصتِ مذاکره تمام شده بود. دورتادور خیمههای امام حسین (ع) را لشکری مجهز بسته بودند. آن شب، شبِ تصمیمگیری بود؛ مرزِ میانِ ماندن و رفتن.در یک سمت، صدایِ همهمه لشکر دشمن میآمد و در سمتِ دیگر، جمعیتی کمتر از صد نفر بودند که راهی برای خروج نداشتند. شرایط دشت بهگونهای بود که امکان هرگونه عقبنشینی نظامی غیرممکن به نظر میرسید؛ تنها راهِ رفتن، این بود که کسی در تاریکی شب، امام را ترک کند و از جمع جدا شود.شب عاشورا، لحظهای تعیینکننده برای یاران امام بود. امام حسین (ع) در میانِ یارانِ خود نشستند؛ نه وعدهای از پیروزی دادند و نه از غنائمِ جنگی سخنی به میان آوردند. ایشان با صراحت فرمودند: «من اصحابی باوفاتر از شما نمیشناسم اما لشکرِ مقابل تنها با من کار دارد؛ بنابراین بیعت را از گردنِ شما برداشتم. از تاریکیِ شب استفاده کنید و بروید.» با خاموششدن چراغها، فشار نگاهها و قضاوتهای دیگران از بین رفت و هر فرد در خلوت خود، با واقعیتِ ماندن یا رفتن روبهرو شد. این تاریکی، فرصتی بود تا یارانِ امام فارغ از هرگونه اجبار، تصمیم نهایی خود را بگیرند. در آن لحظات، انتخاب میانِ ماندن و خطرکردن، یا بازگشتن و زندهماندن، برای تکتک آنها به یک مسئله شخصی تبدیل شد که تنها خودشان باید پاسخگوی آن میبودند.»
معاملهگری، جایی در این مکتب ندارد
در همان شب، دشمن با فرستادنِ اماننامه برای حضرت عباس (ع) و برادرانشان، تلاش کرد آنان را از جمعِ یارانِ امام جدا کند. در ظاهر، این یک پیشنهاد برای فرار از جنگ و حفظِ جان بود اما در واقع، تلاشی برای شکستنِ صفِ یاران و ایجاد تردید در اردوگاهِ امام بود. ردکردن آن پیشنهاد، نشان داد که برای علمدار کربلا، حفظِ ایمان مهمتر از حفظِ جان است.امروز هم در فضای رسانهای، پیامهایی مشابه به گوش میرسد که برخی را به کنار کشیدن و بیتفاوتی دعوت میکند. رسانههای معاند سعی دارند با تزریق ناامیدی، جوانان و نخبگان را به عافیتطلبی و جداشدن از مسیرِ ایستادگی تشویق کند. اما اتفاقاتِ سالهای اخیر نشان داد که این راهبُرد، همان نقشه قدیمی است که در برابرِ کسانی که به هدفِ خود باور دارند، به بنبست میرسد.
انتخابِ یاران امام الگویِ ایستادگیِ امروز شد
وقتی چراغها روشن شد، برخلاف تصورِ دشمن، بدنه اصلیِ یاران امام در خیمه مانده بودند. در آن لحظات، عباس بن علی (ع) نخستین کسی بود که وفاداریِ خود را به امام اعلام کرد. پس از او، دیگران نیز بهنوبت برخاستند و بر ماندن در کنار امام تأکید کردند.مسلم بن عوسجه در سخنانی اعلام کرد که حتی اگر هفتاد بار کشته شود و او را بسوزانند، باز هم دست از یاری امام برنمیدارد. قاسم بن حسن (ع) نیز مرگ در این مسیر را برای خود بسیار گوارا توصیف کرد. این نشاندهنده این بود که اصحاب امام، پیش از مواجهه با میدانِ جنگ در روز بعد، در همان شبِ عاشورا و با اختیاری کامل، تکلیفِ خود را روشن کرده بودند.تجربهٔ این روزها در تجمعاتِ شبانه مستمرِ ۱۱۵ روزه، یادآورِ همان الگویِ انتخابِ آگاهانه است. وقتی مردم در سرما و گرما، با پرچمها در خیابانها حاضر میشوند و بر ایستادگیِ بر سرِ اصولِ کشور و تبعیت از تصمیماتِ ولیفقیه پافشاری میکنند، در واقع در حالِ تکرارِ همان گزارهٔ شبِ عاشورا هستند.
این آغوش همیشه باز است
شب عاشورا برای برخی در جبهه مقابل نیز لحظه آزمون بود؛ حُر بن یزید ریاحی در آن ساعات در برزخِ تردید بود اما سرانجام با بازگشت به سمت حق، فرصتی برای جبران یافت. حوادث اخیر کشور نیز باعث شد برخی تحتتأثیر رسانهها دچار تردید یا موضعگیری اشتباه شوند؛ اما تجربه تاریخی حُر نشان میدهد که در فضای این سرزمین، همواره برای کسانی که حقیقت را درمییابند و به صف مدافعان وطن بازمیگردند، آغوشِ جامعه باز است.
عهدِ عاشورایی در خیابانهایِ امروز تجلی یافت
حضورِ مداوم در ۱۱۵ شبِ گذشته، فراتر از یک آمار، نشاندهنده یک تغییرِ کیفی در رفتارهای اجتماعیِ جامعه ایران است. در شرایطی که اتاقهای فکرِ غربی باتکیهبر مدلهایِ جامعهشناختیِ خود، بر فروپاشیِ انسجامِ اجتماعی و دوریِ نسلِ جوان از آرمانهایِ ملی شرطبندی کرده بودند، واقعیتِ میدان، نتیجهای متفاوت را رقم زد.این حضور، در واقع یک سد دفاعی در برابر تروریسمِ روانیِ دشمن بود. درست در لحظاتی که فضایِ رسانهای دشمن سعی داشت با بزرگنماییِ تهدیدات و ناامنیها، مردم را به پناهگاههایِ انزوا و سکوت هدایت کند، جامعه با استمرارِ حضورِ خود، محاسبات آنها را به چالش کشید.این نسل نشان داد که وقتی پایِ عزتِ کشور و امنیتِ خاک در میان باشد، منطقِ «هیهات منالذله» را از یک مفهومِ انتزاعیِ تاریخی، به یک «موضعِ سیاسیِ مستحکم» در خیابان تبدیل میکند.در واقع، این ۱۱۵ شب ثابت کرد که برخلافِ پیشبینیهایِ دشمن، پیوندِ میانِ مردم و آرمانهایِ کشور، با تهدیداتِ بیرونی گسستنی نیست. خیابانهایِ این روزها، گواهی میدهند که این جامعه، به جایِ عقبنشینی در برابرِ فشارها، در حالِ ساختنِ الگویی از مقاومت است که در آن، حضور در میدان، نخستین و آخرین سنگرِ حفاظت از عزتِ ملی محسوب میشود.
غربتِ «هل من ناصر» در تاریخ تکرار نخواهد شد
شب عاشورا، یک کهنالگوست که هر روز در پیادهروهای همین شهر تکرار میشود. هرگاه انسان در بزنگاه انتخاب میان مسئولیت اجتماعی و راحتطلبی قرار میگیرد، چراغ خیمه برای او خاموش میشود.پاسخ عملی نسلِ امروز ایران، از سنگرهای دفاعی پدافند تا حضور ۱۱۵ شبِ مردم در میدانهای اجتماعی، نشان میدهد که ندای استغاثه امام حق دیگر در کویر بییاور نمیماند؛ این ملت در روزهای غبارآلود، لبیک گفتن در قلب خیابان را بر فرار و سکوت ترجیح میدهد.#تاسوعا #عاشورا #شب_عاشورا #وفاداری #ایران #ایران_قوی #مقاومت #جنگ #امنیت #تجمعات #محرم #هیهات_من_الذله
21:12 - 3 تیر 1405
