زوجی که ۲ هزار نهال بلوط را جایگزین جشن عروسی کردند
زوج جوان قزوینی که بهجای برگزاری مراسم عروسی اقدام به کاشت نهال و بذر بلوط کردهاند، اعلام کردند این اقدام را پس از عقد و با هدف احیای بخشی از جنگلهای هیرکانی انجام دادهاند.
به گزارش خبرگزاری فارس از قزوین، در روزگاری که بسیاری از زوجهای جوان آغاز زندگی مشترک خود را با جشنهای پرهزینه و تشریفات معمول رقم میزنند، یک زوج قزوینی از دهههای هفتاد و هشتاد، مسیر متفاوتی را انتخاب کردهاند؛ مسیری که بهجای تالار و آتلیه، به دل طبیعت ختم میشود و بهجای خاطرهای چندساعته، ردپایی ماندگار در جنگلهای هیرکانی بر جای میگذارد. تصمیم این زوج برای صرف هزینه عروسی در کاشت نهال و بذر بلوط، روایتی متفاوت از عشق، مسئولیتپذیری و دغدغهمندی برای آینده ایران است.محمدرضا محرمپور در گفتوگو با خبرنگار فارس اظهار کرد: ۲۸ ساله هستم و با تصمیم مشترک خود و همسرم، بهجای برگزاری مراسم عروسی، برای کاشت ۲ هزار اصله نهال بلوط در جنگلهای هیرکانی اقدام کردیم.وی با بیان اینکه این نهالها از گونه بومی «بلندمازو» هستند، افزود: این درختان در بخشهایی از جنگل که بر اثر آتشسوزی آسیب دیده یا در معرض خطر قرار گرفتهاند، کاشته میشوند.
عمر بلوط تا ۲ هزار سال است
محرمپور ادامه داد: درخت بلوط از گونههای بسیار مهم اکوسیستم کشور و جنگلهای هیرکانی است که در سالهای گذشته آسیب زیادی دیده و بخش قابل توجهی از پوشش جنگلی آن از بین رفته است. به همین دلیل تصمیم گرفتیم بهجای برگزاری عروسی، این اقدام را انجام دهیم و تاکنون حدود ۵۰ تا ۶۰ میلیون تومان برای تهیه نهال و اجرای این طرح هزینه کردهایم.وی با اشاره به روند اجرای طرح گفت: هنوز فرایند کاشت و انتقال نهالها بهطور کامل به پایان نرسیده و این کار در مراحل نهایی قرار دارد.محرمپور درباره اهمیت درخت بلوط اظهار کرد: بلوط از درختان بسیار مهم و بلندقد اقلیم ایران است که عمر آن بین ۷۰۰ تا ۲ هزار سال میرسد. این درخت غذای بسیاری از گونههای حیاتوحش از جمله آهو، گراز، سنجاب و خرگوش را تأمین میکند و نقش مهمی در جلوگیری از فرسایش خاک دارد.وی افزود: بلوط، برخلاف برخی گونهها، درختی مهاجم نیست و بهعنوان یک گونه بومی، امکان رشد سایر گونههای جنگلی را نیز فراهم میکند. اگر در اقلیمی مانند جنگلهای هیرکانی، در کنار بلوط، گونههایی مانند سرخدار، انجیر و صنوبر کاشته شود، اکوسیستم بهتدریج میتواند خود را احیا کند.
جمعآوری بذر از جنگلهای مازیچال
به گفته محرمپور، ۲ هزار بذر بلوط از جنگلهای شمال کشور جمعآوری و به قزوین منتقل شده است تا در شرایط مناسب پرورش یابد. برای این منظور، خاک مورد نیاز از نوع هوموس با انجام بررسیها و تحقیقات لازم آماده و گلدانهای مناسب نیز تهیه شده است. این بذرها حدود یک سال و نیم است که تحت مراقبت قرار دارند و قرار است پس از رسیدن به سن مناسب، به منطقه اصلی منتقل شوند.وی در اینباره گفت: بر اساس مذاکره با آبخیزداری مازندران، نهالهای بلوط زمانی به طبیعت منتقل میشوند که حدود دو ساله شده باشند؛ به همین دلیل نگهداری آنها تا این مرحله ضروری بوده است.این جوان دهه هفتادی با اشاره به محل جمعآوری بذرها افزود: این بذرها از جنگلهای مازیچال مازندران تهیه شدهاند که یکی از بانکهای ژنتیکی مهم و معتبر برای بلوط بهشمار میرود.محرمپور درباره واکنش خانوادهها نیز گفت: در ابتدا مخالفتهایی وجود داشت، اما با گفتوگو و همراهی متقابل، توانستیم خانوادهها را راضی کنیم.
سفر ماه عسل را میرویم
به گفته وی، پس از عقد، جشنی برگزار شد و بهجای برگزاری مراسم عروسی، کاشت نهال بلوط را بهعنوان یک اقدام ماندگار انتخاب کردیم؛ اما سفر ماه عسل را خواهیم رفت.محرمپور با اشاره به انگیزه اصلی این اقدام تأکید کرد: دغدغههای محیطزیستی و آتشسوزیهای اخیر در جنگلهای زاگرس و هیرکانی، از مهمترین دلایل این تصمیم بود.به گفته او، در اکوسیستم کشور، درختان سرخدار، انجیری، بلوط و صنوبر از گونههای مهم محسوب میشوند و بلوط نقش کلیدیتری دارد؛ زیرا برخی گونههای دیگر زیر سایه آن رشد میکنند و حذف بلوط میتواند به تضعیف کل اکوسیستم منجر شود.وی در پایان گفت: هرچند وسعت این طرح حدود ۲ هکتار است و بهتنهایی نمیتواند حجم زیادی از جنگل را احیا کند، اما هدف اصلی آن، انتقال یک پیام مهم و جلب توجه بیشتر به ضرورت حفاظت از جنگلهاست.
تصمیمی که ۲ سال پیش گرفتیم
زهرا گرجی دانشجوی ۲۵ ساله رشته علوم تربیتی که حدود یک سال و نیم از ازدواجش میگذرد، در گفتوگو با خبرنگار فارس در قزوین درباره تصمیم مشترک خود و همسرش برای صرف هزینه عروسی در کاشت نهال اظهار کرد: ما از اسفند سال ۱۴۰۳ تصمیم گرفتیم بهجای برگزاری مراسم عروسی، هزینه آن را صرف کاشت بلوط در جنگلهای هیرکانی کنیم.وی افزود: خانوادهها در ابتدا ترجیح میدادند مانند بسیاری از خانوادهها مراسم عروسی برگزار شود، اما ما با همفکری و همدلی توانستیم آنان را متقاعد کنیم. تصمیم ما این بود که بهجای یک شب جشن که فقط چند عکس و فیلم از آن باقی میماند، کاری ماندگار و مفید برای طبیعت انجام دهیم.گرجی با اشاره به انگیزه اصلی این تصمیم گفت: یکی از دلایل اصلی ما، آتشسوزیهای اخیر و قاچاق چوب در جنگلهای هیرکانی بود. ما خواستیم این اقدام تنها یک کاشت ساده نباشد، بلکه تلاشی نمادین برای ترمیم بخشی از آسیبهای واردشده به جنگل و بر جای گذاشتن میراثی ماندگار برای آیندگان باشد.این دانشجوی علوم تربیتی ادامه داد: من مخالف برگزاری عروسی نیستم و اتفاقاً برای زوجهایی که چنین مراسمی را برگزار میکنند احترام قائلم، اما برای ما این اقدام ارزشمندتر بود و احساس کردیم شادی و رضایت بیشتری برایمان به همراه دارد.
به خاک کشورم علاقه دارم
وی درباره نگاه زیستمحیطی خود نیز گفت: همسرم دغدغههای محیطزیستی زیادی داشت و من هم به دلیل علاقه به کشور و خاکم با این تصمیم همراه شدم. هر اقدامی که به پیشرفت کشور کمک کند، چه در حوزه محیط زیست و چه در زمینههای اجتماعی و فرهنگی، برای من قابل احترام و ارزشمند است.گرجی با اشاره به واکنش اطرافیان افزود: برخی از اقوام در ابتدا میگفتند شاید بعدها پشیمان شوید یا دلتان برای لباس عروس و مراسم عروسی تنگ شود، اما من و همسرم با گفتوگو و همراهی به این نتیجه رسیدیم که این کار ماندگارتر و باارزشتر از یک مراسم چندساعته است.وی در پایان گفت: ۲ هزار نهالی که کاشتهایم، در واقع پیامی برای دیگر زوجهاست. اگر هر زوج تنها ۱۰ نهال در سال بکارد، میتوانیم میلیونها درخت به ریههای ایران اضافه کنیم.اقدام این زوج جوان نشان میدهد که میتوان آغاز یک زندگی مشترک را نه فقط با شادی و جشن، بلکه با یک حرکت ارزشمند و اثرگذار نیز معنا کرد. کاشت هزاران بذر بلوط در دل جنگلهای هیرکانی، تنها یک انتخاب شخصی نبود، بلکه پیامی روشن برای جامعه دارد؛ اینکه عشق، اگر با تعهد به طبیعت و آینده همراه شود، میتواند فراتر از یک مراسم، به میراثی ماندگار برای نسلهای بعد تبدیل شود.#درخت #جنگل #درخت_بلوط 18:30 - 27 خرداد 1405