اختراعی که از قطع عضو دیابتیها جلوگیری میکند
مخترع جوان اهل قشلاق آبیک با ساخت پمادی نوآورانه برای ترمیم زخم و کنترل جای زخم، به ویژه زخم پای دیابتی، توانسته راهکاری عملی برای پیشگیری از قطع عضو ارائه دهد.
به گزارش خبرگزاری فارس از آبیک، در شرایطی که ایران درگیر جنگ با رژیم صهیونیستی بود و حملات هوایی و موشکی دو طرف به آتشبس رسیده اما تنشها همچنان پابرجاست، دستاوردهای علمی و فناوری جوانان ایرانی بهعنوان نمادی از پیشرفت و اقتدار کشور در عرصههای مختلف خودنمایی میکند.در همین راستا، علیرضا سلمانی مخترع جوان، پرتلاش و بااخلاق شهر قشلاق شهرستان آبیک، موفق شد با اختراعی خلاقانه در حوزه سلامت، مدال طلای پنجمین دوره مسابقات بینالمللی اختراعات ویژه اعضای فدراسیون بینالمللی مخترعان ژنو سوئیس را از آن خود کند.این مسابقات که با حضور ۱۱۰۰ اختراع از ۲۷ کشور جهان برگزار شد، صحنه رقابت داغی میان مخترعان برجسته بود. سلمانی با ارائه اختراع خود در حوزه سلامت، نهتنها توانمندیهای علمی ایران را به نمایش گذاشت، بلکه بالاتر از حریفان بینالمللی، مدال طلا را به گردن آویخت.به همین بهانه با این مخترع آبیکی گفتوگویی ترتیب دادیم که از نظر میگذرد.شما تاکنون چند اختراع داشتهاید؟
ایده اختراع در حوزه سلامت از سال ۹۶، زمانی که دانشجو بودم و در فضای بالینی دانشگاه قرار گرفتم و مشکلات بالینی را مشاهده کردم، به ذهنم رسید. سپس با تیمهای مختلف در دانشگاه ایدهها را مطرح، بررسی و به مرحله اختراع و ثبت میرساندم. اولین اختراع من هم در زمینه پایش مادر و جنین بود.تاکنون ۱۳ ثبت اختراع در حوزه سلامت داشتهام و ۹ عنوان جهانی اختراعات کسب کردهام که آخرین عنوان، کسب مدال طلای جهانی در پنجمین دوره مسابقات اختراعات به میزبانی ژنو در حوزه سلامت بوده است. سطح این دوره از مسابقات بالا بود، چراکه از جمله مسابقات جهانی معتبر محسوب میشود که هر ساله در سوئیس برگزار میشود. برخی از تیمهای ایران هم موفق به کسب مدالهای نقره و برنز شدند.این مسابقات به میزبانی سوئیس و با حضور ۱۱۰۰ اختراع از ۲۷ کشور جهان برگزار شد. اختراع ما که متشکل از تیم ۴ نفره بوده، با نام «وسیله محافظ جهت مقید کردن موشهای آزمایشگاهی» ثبت شده و تأییدیه لازم را از کشور ایران دریافت کرده است. نمونه اولیه این وسیله ساخته شده و در مرحله تست قرار گرفته تا اثربخشی آن مشخص شود.این اختراع نتیجه همکاری تیمی من با بچههای علوم پزشکی و فنیمهندسی بوده است. مدال طلای جهانی نیز به تیم ما تعلق گرفت.درباره مسابقات و چگونگی کسب مدال طلا توضیح دهید.مسابقات بهصورت آنلاین و در دو روز (۲۴ تا ۲۶ مرداد) برگزار شد. اختراع ما در حوزه سلامت در زمینه تحقیقات بالینی و آزمایشگاهی و برای کارکنان علوم پزشکی کاربرد دارد.
هدف از این وسیله، تسهیل کار با موشهای آزمایشگاهی و کاهش استرس آنهاست. این وسیله امکان انجام اقدامات درمانی و آزمایشگاهی را بدون خطر گازگرفتگی افراد یا فرار حیوان فراهم میکند. همچنین لایه پوششی ضدعفونیکننده آن، احتمال انتقال بیماری از حیوان به انسان را کاهش میدهد و کارکنان علوم پزشکی میتوانند با اطمینان خاطر بیشتری آزمایشها و تحقیقات را انجام دهند.بهعنوان یک مخترع باتجربه، چه چالشهایی در مسیر تولید انبوه اختراعات وجود دارد؟حمایت معنوی در قالب ثبت اختراعات و موارد دیگر را داشتهایم و پیش رفتهایم و مشکلی هم وجود نداشته، اما یکی از اصلیترین چالشها، حمایت مالی است. تا زمانی که سرمایهگذاری کافی انجام نشود، امکان تبدیل ایدهها به محصولات قابل استفاده عمومی وجود ندارد. متأسفانه بسیاری از اختراعات تنها در حد نمایش و عکسگیری برخی مسوولین با مخترعین باقی میمانند و به مرحله تولید نمیرسند.چه راهکارهایی برای رفع این چالشها پیشنهاد میکنید؟دانشگاهها و مراکز علمی باید مأموریتگرا و رسالتگرا شوند. بهعنوان مثال، به برخی دانشگاهها مأموریت داده شود تا در حوزههای خاص فناوری، مانند توانبخشی یا سلامت، بهعنوان قطب فعالیت کنند. این امر باعث میشود که اختراعات بهصورت سیستماتیک حمایت شده و به تولید انبوه برسند.آیا مثال مشخصی از پروژههای فناورانه خودتان دارید که نیاز به حمایت مالی داشته باشد؟بله، یکی از اختراعات ما دستگاهی است که به سالمندان و افراد با مشکل حرکتی کمک میکند تا بهراحتی از پلهها بالا بروند. این دستگاه حتی در شرایط قطعی برق یا نبود آسانسور قابلاستفاده است.
نمونه خارجی این محصول در آمازون با قیمت حدود ۱۴۰ دلار فروخته میشود. ما تخمین زدهایم که برای تولید انبوه این دستگاه به سرمایهای بین ۲۰۰ تا ۲۵۰ میلیون تومان نیاز داریم و میتوانیم آن را با قیمت حدود یک تا یکونیم میلیون تومان به بازار عرضه کنیم. البته دانش فنی این دستگاه را مهندسی معکوس کردهایم و طراحی و بازساخت مجدد انجام دادهایم.افراد با خرید این دستگاه میتوانند در جاهایی که آسانسور وجود ندارد یا برق قطع است و نمیتوانند از آسانسور استفاده کنند، بهراحتی حتی تا ۱۰۰ پله را بالا بروند.همچنین جدیداً با تیمی در خراسان در حال انجام پروژه مشترک و ساخت دستگاهی هستیم که نمونه خارجی آن وارد میشود. این دستگاه پایش سلامت مادر و جنین را انجام میدهد. دستگاه روی شکم مادر قرار داده میشود و ضربان قلب جنین و فاکتورهای حیاتی را تشخیص میدهد. مادر باردار میتواند بهصورت آنلاین این دادهها را برای ماما یا متخصص زنان ارسال کند و از وضعیت خود مطلع شود، بدون آنکه نیازی به مراجعه حضوری حتی از راههای دور داشته باشد.شما یک پماد زخم هم ساخته بودید، وضعیت تولید آن به کجا رسید؟بله، پماد زخم بود که برای ترمیم جای زخم، کنترل زخم و ترمیم زخم پای دیابتی کاربرد داشت. محصولی ساخته بودیم که در زمان انجام تزریقات، نمونهگیری خون و آنژیوکت برای جلوگیری از کبودی و تورم مفید بود.این محصول موضوع پایاننامه دو تن از دانشجویان هم شد و در بیمارستان شریعتی اجرا و اثربخش بود؛ بهگونهای که تورم و کبودی بر جای نگذاشت. پایه این پماد گیاهی بود و کد اخلاق هم از دانشگاه گرفتیم. ثبت اختراع آن انجام شد و نمونه اولیه هم ساخته شد، اما در همان حد باقی ماند و به تولید انبوه نرسید.
اگر این پماد به تولید انبوه برسد، علاوه بر جلوگیری از عفونت، به ترمیم و بهبود زخمها، بهویژه زخم پای افراد دیابتی و جلوگیری از قطع عضو آنها کمک میکند و همچنین از هزینههای زیادی که برای درمان زخم بر مردم تحمیل میشود، میکاهد.با یک شرکت در یکی از استانها هم گفتوگو کرده بودیم و استقبال هم شد، اما پس از مدتی دیگر خبری از حمایت و تولید این شرکت نشد.چه انتظاری از مسوولان و سرمایهگذاران دارید؟انتظار ما این است که مسوولان هوای جوانان فناور را عملاً و نه شعاری بیشتر داشته باشند و برای افتخارآفرینی و ارزشآفرینی جوانان ارزش قائل شوند.حمایت مالی و سیستماتیک از اختراعات لازم است. اگر زیرساختهای لازم فراهم شود، بسیاری از اختراعات میتوانند به محصولات کاربردی تبدیل شده و نهتنها نیازهای داخلی را برطرف کنند، بلکه به بازارهای جهانی نیز راه یابند.نظر شما درباره ادامه فعالیت در ایران یا مهاجرت به کشورهای دیگر چیست؟من عِرق وطن دارم و علاقمندم در کشور خودم بمانم. ترجیح من ادامه فعالیت در ایران و خدمت به کشورم است. ماندن در ایران، همکاری با متخصصان داخلی و کمک به توسعه فناوریهای سلامت در کشور را ضروریتر از مهاجرت میدانم.البته همکاری بینالمللی و تعریف پروژههای مشترک فناورانه با کشورهای مختلف را میپسندم و این امر را به نفع کشور میدانم؛ چنانکه هماکنون در برخی صنایع چنین همکاریهایی انجام میشود.به گزارش فارس، کسب مدال طلای جهانی توسط این مخترع جوان ایرانی بار دیگر نشاندهنده توانمندی و خلاقیت جوانان ایرانی در عرصههای بینالمللی است. امیدواریم این دستاوردها با حمایت بیشتر مسئولان، به تولید و تجاریسازی محصولات بومی منجر شود.
10:44 - 26 شهریور 1404
