اینجا هم بوی کربلا را دارد
صبح اربعین در آبیک، عاشقان حسین(ع) از پیر و جوان گرفته تا مادران با نوزادان و نوجوانان پرشور، در مسیری سهونیم کیلومتری قدم زدند. پیادهروی که با پرچمهای سیاه و سبز، نذریهای گرم و اشکهای عاشقانه، حالوهوای کربلا را به این شهر آورد.
به گزارش خبرگزاری فارس از آبیک، صبح امروز هوای شهر ابری بود و نسیم خنکی در خیابانها میپیچید، اما خورشید، گاهوبیگاه از پشت ابرها سرک میکشید و گرمای ملایمی بر مسیر پیادهروی میپاشید؛ گویی آسمان هم در سوگ اربعین، نگاهی مهربان داشت.از مقابل بوستان شهید رجایی، جمعیتی از همه نسلها از نوجوانان پرشور تا سالمندان آرام و مؤمن، گرد هم آمده بودند تا در پیادهروی دلدادگان حسینی شرکت کنند. موکبها در طول مسیر با شربتهای نذری از زائران پذیرایی میکردند و بوی اسپند، فضا را معطر کرده بود.
صدای دلهای عاشق در مسیر
در میان جمعیت، بانویی سالخورده با عصایی در دست و شوقی در نگاه، روی سکویی نشسته بود. میگفت: «به نیت سلامتی امام زمان(عج)، شهدای اسلام و نابودی دشمنان اینجا آمدهام. سالها پیش کربلا رفتم، اما امسال بهخاطر کسالت نتوانستم. همینکه در جمع عزاداران باشم، برایم آرامش است.»چند قدم آنسوتر سه نوجوان با لباسهای مشکی و چفیه بر سر، نماد غیرت و وفاداری بودند. «رضایی» دانشآموز ۱۶ ساله رشته ریاضیفیزیک، گفت: «قسمت نشد به کربلا بروم، اما امروز به نیابت از حضرت رقیه(س) و برای نجات مردم غزه اینجا هستم.»بانویی به نام «معصومه مافیکرد» عکسی از شهیدی در دست داشت و با افتخار گفت: «از اول انقلاب در همه راهپیماییها حاضر بودهام. پیش از کرونا ۱۸ روز در یکی از موکبهای کربلا خدمت کردم. برایم مهم نیست کجا باشم؛ مهم این است که دل با حسین(ع) باشد.»مادری که نوزاد ششماههاش را در آغوش داشت، لبخندی پرامید بر لب آورد: «آرزو دارم روزی با فرزندانم به کربلا بروم و زیارت امام حسین(ع) نصیب همه شود.»
موکبهای متفاوت و آیینهای نو
یکی از موکبها، حرم نمادین امام حسین(ع) بهصورت ششضلعی برپا شده بود؛ زائران پولهای نذری خود را روی پارچه مشکی آن میچسباندند و پرچم تازهآورده از کربلا را زیارت میکردند. میز گل رس هم برای نیتکردن آماده بود. خادمی توضیح داد: «با انگشت گل برمیداریم، سلام میدهیم و نیت میکنیم، سپس گل را روی پارچه میگذاریم. مردم با اشتیاق دعاهایشان را زمزمه میکنند.»محمد فرزوقی، جوان کمتوان جسمی معروف به «کاپیتان» بهدلیل علاقه به تیم استقلال، روی ویلچر حضور داشت و مادرش با اشک گفت: «محمد اصرار داشت بیاید. اگرچه سعادت کربلا نصیبمان نشد، اما اینجا هم بوی کربلا را دارد.»«مهدی» نوجوانی که با واکر قدم برمیداشت، ساده و کودکانه گفت: «امام حسین(ع) را خیلی دوست دارم.» پیرمردی به نام «رضایی» هم در میانه مسیر دعا کرد: «خدا دشمنان اسلام را نابود کند و پرچم حسین(ع) را در جهان برافرازد.»
نذریهای رنگین و حالوهوای سنتی
موکبها با تنوعی از خوراکیهای نذری از زائران پذیرایی میکردند: از آش و حلیم و شلهزرد تا هندوانه و قهوه عربی. دود اسپند در جایجای مسیر میپیچید و عطر سنتی عزاداری را زنده میکرد.به گزارش فارس، پیادهروی با صلابت مردم آبیک، با پرچمهای سیاه و سبز، تا بعدازظهر ادامه یافت. این حرکت باشکوه نهتنها جلوهای از عشق و دلدادگی به امام حسین(ع) بود، بلکه پیوندی نمادین با مقاومت مردم غزه و آرمانهای انقلاب اسلامی ایجاد کرد.
گفتنی است این مسیر از گلزار شهدای گمنام آبیک تا گلزار شهدای گمنام کوی سازمانی شهید فلاحی، به طول بیش از ۳.۵ کیلومتر پیموده شد و مردم با پای پیاده اربعین حسینی را گرامی داشتند.#اربعین #پیادهروی_اربعین #کربلا #گلزار_شهدا
14:20 - 23 مرداد 1404
