التزام ایالات متحده به حاکمیت ج.ا.ایران و تعهد به عدم مداخله در مسائل داخلی کشور، قادر به ارتقای ام
محمد امین حضرتی، پژوهشگر ارشد گروه بینالملل اندیشکده حکمرانی شریف، روز جمعه ششم تیرماه در گفتوگوی اختصاصی با شبکه پرس تی وی گفته است:
امضای یادداشت تفاهم اسلامآباد از سوی واشنگتن محصول بازدارندگی فعال و تحمیل هزینههای راهبردی بر ایالات متحده است. شکست کامل دکترین «فشار حداکثری» در فروپاشی ساختار داخلی ایران، کاخ سفید را با فرسایش ابزارهای تحریمی مواجه ساخت. در واقع، واشنگتن تحت تاثیر واقعیات ژئوپلیتیک منطقه و ناتوانی در حذف ایران از ترتیبات امنیتی، ناگزیر به پذیرش واقعیت حاکمیت ملی و تغییر تاکتیک از تقابل به امضای تعهدنامه شده است.در بستر هرجومرجگرایی نظام بینالملل، دوام هر توافقی منوط به وجود اهرمهای عینی قدرت است، نه صرفا حسن نیت سیاسی. جمهوری اسلامی ایران برای تضمین پایبندی واشنگتن به تفاهمنامه اسلامآباد، بر شبکه بازدارندگی منطقهای و حق مشروع تقابل به مثل تکیه دارد؛ به طوری که هرگونه نقض عهد عواقب پرهزینهای برای منافع آمریکا خواهد داشت.التزام ایالات متحده به اصل عدم مداخله و احترام به تمامیت ارضی در تفاهمنامه اسلام آباد، به معنای قطع شریانهای مالی، اطلاعاتی و لجستیکی جریانهای تجزیهطلب و معارض در پیرامون مرزهای ایران است. دستاورد مستقیم این فرآیند، کاهش چشمگیر هزینههای مدیریت بحرانهای مرزی (به ویژه در قبال گروههای تروریستی تجزیه طلب در شرق و غرب) و امکان بازآفرینی استراتژی پدافند مرزی با کارایی بالاتر و اتکای به منابع بهینهتر خواهد بود.
یادداشت تفاهم اسلامآباد، نقطه پایانی بر دکترین سنتی ایالات متحده مبنی بر تعیین آینده سیاسی ایران است. واشنگتن پس از بهکارگیری تمامی ابزارهای موجود در زرادخانه «جنگ ترکیبی» خود، با سد استوار ساختار قدرت و بازدارندگی ملی مواجه شد و عملاً در این نبرد چندبعدی ناکام ماند. امضای این سند نشانگر تن دادن کاخ سفید به واقعیات ژئوپلیتیک نوین و تلقی ایران به عنوان یک قدرت پایدار و تثبیت شده است و تعامل با آن تنها از کانال بهرسمیتشناختن اصل عدم مداخله و احترام متقابل موازنهپذیر خواهد بود.
11:59 - 7 تیر 1405
7636 بازدید
