شعر شاعر تبریزی در شب میلاد امام حسن(ع) در ۱۴۰۲ طنین غیرت شد؛ بیتی که این روزها، همزمان با فتنه امریکایی و صهیونی، فریاد دل مردم ایران است: «وطن بسوزد و من در خروش و جوش نباشم/ خدا کند که بمیرم وطنفروش نباشم!»»
ملت ایران همواره در بزنگاه های حساس، مرز خود را با دشمن خارجی مشخص کرده.اما ریشه درد این روزهای ایران از دشمن خارجی نیست، ماحصل سال ها و دهه ها بی تدبیری هایی ست که تا اعتماد و سفره های مردم را نشانه گرفته!درد بی عدالتی ست که در اذهان جامعه، فقر روزافزون و تورم و تحریم برای مردم و صفرهای نجومی، در فیش حقوق ازما بهتران!درد مرگ بر فلان و فلان گفتن خواصی ست که فرزندان شان را برای داشتن زندگی بهتر، راهی فلان ها می کنند!درد آرزوهای بر بادرفته جوانان در این انبوه گرانی ها و اقتصاد متزلزل است و حکایت دردانه هایی که با یک امضاء پدر، صاحب زمین هزار میلیاردی می شوند!و...آتش همواره از اسلحه دشمن نیستگاهی آتش از زبان اهل تظاهر به جان و باور یک ملت شلیک می شود!گاهی از سکوت و انفعال!اتفاقاً مردم ما بارها و بارها اثبات کردن که ملت روزهای سخت و وفادار به ستون نگهدارنده کشور هستند22 دی ماه امسال، تبلوری از این حقیقت استاما این که بخواهیم تمام عرصه را به دشمن گره بزنیم، یعنی در همان مسیر خسارت بار گام برخواهیم داشت!ما در جنگ هشت ساله، با دستان خالی پوزه دشمنان را به خاک مالیدیم و باز هم دشمنان را با یال و کوپال شان بر خاک خواهیم انداختاما هم زمان باید طرحی نو برای رفع بی عدالتی های جامعه برداریم!باید پیش قدم بازپس گیری ثروت تک تک افرادی باشیم که یا مسئول بودن، یا منسوب و یا آقا زاده تا اولین گام را برای جبران انفعال و بازگشت اعتماد به جامعه فراهم کنیم.تعریف دشمن در جامعه ما نیازمند بازتعریف استایران را باید برای مردم ایران بهشت کنیمنه رانت خواراننه مفسدین اقتصادینه سیاسیون ناکارآمد و همواره مسئولنه جناح های تمامیت خواهایران برای ایرانیان#ایران_بسازیم🇮🇷❤️