عاقبت عدم توجه لازم به توسعه داخلی و تعامل جهانی!کشورهای موفق و قدرت های نوظهور در جهان، با تمام سیاق های مختلف راهبردی، دارای یک ویژگی های منحصربفرد هستند که تعامل جهانی، مهم ترین آن است.در بطلان نظریه های دو وجهی غرب گرایی و یا ضدیت با غرب، چین و ویتنام نمونه بارز این تقابل است.برای مثال، کشور چین به عنوان یکی از دشمنان اصلی ایالات متحده محسوب میشود. اما توان تأثیرگذاری کشور چین در این تقابل، پس از شکوفا شدن این کشور در عرصه های اقتصادی ست.چین اگر در دوران توانمندسازی خود (با در نظر داشت تخاصم با جهان غرب) به دنبال افزایش تنش های سیاسی بیحاصل رفته بود، امروز هم به مانند چند دهه قبل، معضل نان داشت!شناخت و معرفی ظرفیت های سرزمینی، مستعد ساختن بستر برای سرمایه گذاری که بالتبع ره آوردی از تخصص و تکنولوژی را خواهد داشت و از همه مهمتر، یک حاکمیت سیاسی و سبک مدیرتی سالم، همسو، با برنامه و فرصت طلب، این امکان را به هر کشوری میدهد که با بومی سازی مدل های جهانی، ظرفیت های داخلی خود را به فرصتی برای حضور و تأثیرگذاری در حرکت های جهانی تبدیل کند.کشور ما برای احقاق حق خود از بازارهای جهانی، باید تأثیر سازنده ای بر این جریانات داشته باشد و این هدف نیازمند توانمندسازی و متعادل ساختن ارکان اقتدار در داخل کشور است.ما در زمینه نظامی به اقتدار لازم رسیدیم اما در زمینه های اقتصادی، فرهنگی و اجتماعی دارای اشکالات اساسی هستیم که باعث ناتوانی در مدیریت شرایط داخلی ست، چه رسد به تأثیر سازنده بر معادلات جهانی!کشور ما نیازمند یک ساختار فکری و اجرایی، فراتر از سلایق کوتاه مدت دولت هاست...
03:58 - 24 دی 1403
8 واکنش
2662 بازدید