سنگین‌ترین پرنده پروازکننده جهان در ایران صاحب ۲ فرزند شد

رئیس اداره حفاظت محیط‌زیست بوکان گفت: با تولد ۲ جوجه جدید، تعداد جوجه‌های متولدشده میش‌مرغ در طرح تکثیر این پرنده در شرایط کنترل‌شده به ۶ فرد رسید.
به گزارش خبرگزاری فارس از بوکان، آوات بازیار، رئیس اداره حفاظت محیط‌زیست بوکان اظهار کرد: طرح تکثیر میش‌مرغ در شرایط کنترل‌شده برای دومین سال متوالی در این شهرستان به ثمر نشست و با تولد ۲ جوجه جدید، تعداد جوجه‌های متولدشده در این طرح به ۶ فرد رسید.وی افزود: این طرح باهدف جلوگیری از بروز چاله ژنتیکی و کاهش تعارضات موجود در زیستگاه‌های طبیعی اجرا می‌شود و نتایج آن امیدها را برای حفظ و بقای این گونه در معرض خطر انقراض افزایش داده است.وی خاطرنشان کرد: سال گذشته نیز در مرکز تحقیقات و تکثیر در اسارت میش‌مرغ بوکان واقع در حاشیه زیستگاه دشت سوتاو، چهار جوجه میش‌مرغ با موفقیت متولد شدند که هم‌اکنون مراحل رشد خود را پشت سر می‌گذارند.رییس اداره حفاظت محیط‌زیست بوکان با اشاره به امکانات این مرکز گفت: بخش‌های تحقیقاتی و مطالعاتی، مرکز هچینگ، واحد مراقبت‌های ویژه پس از تولد جوجه‌ها، کلینیک دامپزشکی، بخش آشنایی تدریجی جوجه‌ها با زیستگاه طبیعی و سالن پرواز به مساحت سه هزار و ۵۰۰ مترمربع از جمله امکانات پیش‌بینی‌شده در این مجموعه است.وی ادامه داد: حفاظت از زیستگاه طبیعی میش‌مرغ از طریق ایجاد مناطق حفاظت‌شده، خرید و اجاره اراضی کشاورزی، پرداخت خسارت به کشاورزان، حذف گونه‌های مهاجم، جلب مشارکت مردم محلی، توسعه معیشت‌های سازگار با حفاظت از گونه و همچنین تأمین تجهیزات و نیروی انسانی موردنیاز دنبال می‌شود.
گفتنی است که پرنده میش‌مرغ که در زبان محلی «چیرگ» نیز نامیده می‌شود، یکی از بزرگ‌ترین پرندگان ایران و از گونه‌های منحصربه‌فرد و بسیار مهم جانوری در جهان به شمار می‌آید که نسل آن با خطر انقراض روبرو است.این پرنده نادر(Otis tarda) نام دارد که جزو بزرگ‌ترین پرندگان گیاهخوار بوده و با جثه بزرگ و بال‌های کشیده و پرتوان، لقب سنگین‌ترین پرنده قادر به پرواز جهان را دارد.
میش‌مرغ طی سال‌های گذشته به دلیل محدودشدن زیستگاه‌های طبیعی، شکار بی‌رویه و اختلال در مناطق زیست و تخم‌گذاری، در معرض خطر انقراض بوده و به همین دلیل هم‌اکنون در فهرست قرمز اتحادیه جهانی حفاظت (IUCN) در طبقه آسیب‌پذیر (VU) قرار دارد.تخریب زیستگاه و تبدیل زمین‌های دیم به آبی (مکانیزه‌شدن کشاورزی) باعث کاهش نسل این گونه کمیاب در دهه‌های اخیر شده به‌طوری‌که جمعیت آن در کشور تنها محدود به بخش‌هایی از شهرستان‌های بوکان و مهاباد در آذربایجان غربی است.میش‌مرغ که در جهان به اسم‌های مختلفی شناخته می‌شود برای نخستین‌بار در سال ۱۷۵۸ میلادی توسط "کارل‌لینه" به نام علمی (Avis tarda) نام‌گذاری شد و بر اساس بررسی‌های انجام شده بیش از ۶۰ درصد جمعیت این گونه در پرتغال و اسپانیا زیست می‌کند.این پرنده دارای گردن و پاهای کشیده، بال‌ها و منقاری پهن و برگ‌های رنگارنگ است و طول بدن آن حدود یک متر و بیش از ۱۵ کیلوگرم وزن دارد و روی زمین لانه می‌سازد.
بررسی‌های میدانی کارشناسان اداره حفاظت محیط‌زیست بوکان نشان می‌دهد جمعیت میش‌مرغ در زیستگاه‌های این شهرستان به حدود ۱۹ قطعه رسیده است که زنگ خطر کاهش جمعیت این گونه ارزشمند و در معرض خطر انقراض را به صدا درآورده است.این پرندگان عمدتاً در زیستگاه‌های دشت حمامیان، سه‌کانیان، اینگیجه و روستای بیگ اویسی مشاهده شده‌اند.#پرندگان #بوکان #میش‌مرغ #انقراض
10:47 - 31 خرداد 1405
محیط زیست
استان ها
آذربایجان غربی

3 بازنشر6 واکنش
40٫9k بازدید



2 پاسخ

@user17091001449851145173 ساعت پیش
در پاسخ به
در بسیاری موارد شنیدم که خود اعضای محیط زیست در شکار بعضی گونه ها بخصوص قوچ نقش دارند بخصوص در استان کرمان

@user17091000584615827842 ساعت پیش
در پاسخ به
واقعا که نامی برازنده میش مرغ با ۱۵ کیلوگرم وزن و صدالبته آن ظاهر بسیار زیبایشفقط بدی ماجرا ۱۵کیلویی بودنش یک تحریک بینهایت بزرگ است برای افراد دارای مشکلات فرهنگی بینهایت حاد که اگر بخواهند واقعا به اینها هم رحم نکنند...