روز قدس زیر بمباران؛ ملتی که ایستاده

امروز در حالی که بمب‌های آمریکایی و اسرائیلی در اطرافشان فرود می‌آمد، ایرانیان با زبان روزه در خیابان‌ها ماندند و شعار دادند. پرچم ایران به خون زنی آغشته شد که در مسیر راهپیمایی به شهادت رسید، اما جمعیت نهراسید و الله اکبر گویان ایستادگی کرد.
گروه دیده‌بان غرب: مهم ترین حمله به دشمن روز جهانی قدس بود. در تهران اما این روز با تمام سال‌های قبل فرق می‌کرد. مردم در ادامه تجمع‌ها و راهپیمایی‌های شبانه و تشییع شهدایشان، امروز هم با زبان روزه به خیابان‌ها آمدند و غوغا کردند . شبکه راشاتودی که لحظه به لحظه این راهپیمایی را پوشش می‌داد، در توصیف ایرانیان نوشت: «شجاع» . گزارشگر این شبکه می‌گفت در حالی که بمب‌های آمریکایی-اسرائیلی در اطرافشان فرود می‌آمد، ایرانیان استوارتر و محکم‌تر ایستاده بودند و بر ضد آمریکا و اسرائیل شعار می‌دادند‌.
طنین «هیهات منا الذلة» در میان انفجارهادر این گزارش همچنین آمده است طنین شعارهای «هیهات منا الذلة» و «مرگ بر آمریکا» با برخاستن دود ناشی از انفجارها بلندتر می‌شد . این صحنه‌ای بود که قاب دوربین‌ها را پر کرد: جمعیتی میلیونی در خیابان‌های تهران، با مشت‌های گره‌کرده، در حالی که صدای انفجار از فاصله نزدیک می‌آمد، اما کسی پناهگاه را انتخاب نکرد کما این که اصلا در خون این مردم پناه گرفتن معنا ندارد اما خیابان، پناهگاه شده بود.پرچمی که به خون نشستدر میان راهپیمایان، زنی پرچم ایران را در دست داشت. بمب‌های آمریکایی آنسوتر را هدف قرار داد و چند تن شهید شدند. آن زن هم یکی از همان چند تن بود. پرچم ایران از دستش نیفتاد؛ روی زمین افتاد و به خونش آغشته شد. در آن لحظه، همه مردم ایستادند و الله اکبر گفتند . این تصویر، این صدا، این لحظه، خلاصه‌ای از تمام این ۱۴ روز جنگ بود: مرگ می‌آید، اما مردم می‌مانند. پرچم می‌افتد، اما برمی‌خیزد. خون جاری می‌شود، اما اراده را محکم‌تر می‌کند.
۳ MB
مسئولانی که از مردم جدا نیستنددر کنار مردم، مسئولین سیاسی و دولتی نیز در راهپیمایی شرکت کردند . علی لاریجانی، دبیر شورای عالی امنیت ملی، در میان جمعیت دیده می‌شد. کانال ۱۲ رژیم صهیونیستی با عصبانیت نوشت: «علی لاریجانی بدون هراس از حملات ارتش اسرائیل در منطقه، در خیابان‌های ایران راه می‌رود و به ترامپ کنایه می‌زند: ملت ایران قدرتمند است» . این تصویر در مقابل تصویر رهبران اسرائیل قرار می‌گرفت که هر روز و هر لحظه به محض به صدا درآمدن آژیر خطر، به پناهگاه می‌گریزند . یکی در پناهگاه پنهان می‌شود، دیگری در خیابان راه می‌رود. یکی از مردمش جدا، دیگری در میانشان.پدافندی که با خون نوشته شدبزرگترین پدافند ایران مردم در صحنه‌اند. سامانه‌های موشکی ممکن است منهدم شوند، پایگاه‌ها ممکن است بمباران شوند، اما این مردم اگر در صحنه باشند، هیچ بمبی نمی‌تواند کشوری را ساقط کند. راشا تودی این را فهمید و نوشت: «ایرانیان شجاع» . جهان این را دید: مردمی که زیر بمباران راهپیمایی می‌کنند، زنی که با پرچم شهید می‌شود، جمعیتی که بر پیکر او الله اکبر می‌گویند و به راه ادامه می‌دهند.
معادله‌ای به نام ایرانآمریکا و اسرائیل محاسبه کردند با بمباران ها با ترور رهبر وفرماندهان ، با فشار حداکثری، می‌توانند ایران را به زانو درآورند. اما آنها یک چیز را فراموش کردند: این مردم، در سخت‌ترین شرایط، زیر بمباران، با زبان روزه، به خیابان می‌آیند و شعار می‌دهند. آنها فراموش کردند پرچم ایران وقتی به خون آغشته می‌شود، نه که بی‌حرمت، که مقدس‌تر می‌شود. آنها ندانستند شعار «هیهات منا الذلة» در میان انفجارها بلندتر طنین می‌اندازد. امروز روز قدس بود، اما پیامش تا همیشه ماند: ملتی که چنین مردمی دارد، هرگز شکست نمی‌خورد.
برای دنبال‌کردن تحلیل‌ها و گزارش‌های مرتبط با حوزه غرب‌شناسی، رسانه های معاند، پهلوی، اپوزیسیون و گروهک‌های ضدانقلاب به صفحه «دیده‌بان غرب» مراجعه کنید.
17:55 - 22 اسفند 1404

0 بازدید