جوان دهه‌هشتادی‌ که جاده را به سنگر مقاومت بدل کرد

لابه‌لای خبرهای تلخ و شیرین هر روز، یک خبر کوتاه از فرمانداری فیروزه توجهم را جلب کرد؛ خبر اعلام آمادگی داوطلبانه و فوری رضا آتشگاهی برای حمل رایگان مایحتاج عمومی در شرایط اضطراری.خبری خوب از جنس همدلی در روزهایی که صدای جنگ نزدیک‌تر از همیشه به گوش می‌رسد.
خبرگزاری فارس_نیشابور؛ وقتی شماره‌اش را گرفتم، انتظار صدای راننده‌ای خشک و جدی را داشتم، اما آن‌سوی خط، صدا گرم و پرانرژی بود؛ جوانی پرشور که با هیجان پاسخ می‌دهد: دهه‌هشتادی‌ام! چون ایران نباشد، تن من مباد. رضا آتشگاهی اهل فیروزه، راننده‌ای که بیماری پدرش مانع رفتن به خدمت سربازی شد، اما حالا جاده را پادگان خود کرده و پرصلابت می‌گوید: انجام وظیفه است. همین الآن هم جاده، سنگر من است!آشتگاهی از دوازده‌سالگی با تریلی کار کرده و امروز با دو کامیون سنگین در خدمت مردم وطن است. در جنگ دوازده‌روزه هم داوطلبانه اعلام آمادگی کرد تا مایحتاج مردم را رایگان منتقل کند. از بندر ولیک تا میناب، از نیشابور تا هر نقطه‌ای که نیاز باشد.

آن بچه‌ها... دردش تا همیشه در دل آدم می‌ماند

رضا که به‌ دلیل بیماری پدرش سرباز رسمی نشده، حالا سرباز دل است. روز پیش از حمله‌ی موشکی آمریکا به دبستان دخترانه‌ی میناب، او در همان منطقه بارگیری داشت. برایم از لحظه تلخ شنیدن خبر حادثه می‌گوید و بغض‌آلود ادامه می‌دهد: مردمان میناب، جنوبی‌ها، غیور و مظلوم‌اند. آن بچه‌ها... دردش تا همیشه در دل آدم می‌ماند.من به واسطه شغلم سفرهای زیادی به مرز داشتم و دارم کم ندیدم که در کشورهای اطراف، مردم زمان جنگ مهاجرت می‌کنند؛ اما مردم ایران هرگز نمی‌روند. در جنگ دوازده‌روزه و حالا در همین روزها، حتی یک نفر را ندیدم که به خاطر ترس از جنگ از مرز خارج شود. این یعنی غیرت. یعنی ایران. ما دهه‌هشتادی‌ها اگر لازم شود، از جانمان هم می‌گذریم.با لبخند و ایمان حرف می‌زند و می‌گوید:چشم امید چند خانواده اول خدا بعد به همین تریلی‌هاست اما اگر پای ایران وسط باشد، در راه نظام دفاع می‌کنیم.

ایستادگی در گرما و سرما برای مردم ایران

رضا آتشگاهی که دانشجوی مدیریت بازرگانی است؛ هم درس می‌خواند هم بار مردم را یاری می‌دهد. می‌گوید: وقتی رهبر شهیدمان فرمودند چون منی با یزید بیعت نمی‌کند، فهمیدم باید ایستادگی کرد، نباید به ذلت آمریکا و اسرائیل تن داد.برای من ایستادگی یعنی همین: خدمت رایگان با تریلی، رساندن دارو و مواد غذایی در کوتاه‌ترین زمان، بی‌هیچ چشم‌داشتی!در پایان گفت‌و‌گو وقتی می‌پرسم چیز دیگری هست که بخواهد بگوید، کمی سکوت می‌کند و آرام‌ ادامه می‌دهد: شغل ما راننده‌ها خیلی سخت است، اما اهمیتش انگار در جامعه کمتر دیده می‌شود. ما در گرمای ۵۵ درجه بندر بار می‌زنیم، بعضی وقت‌ها حین بارگیری بیهوش می‌شویم، در سرمای زیر صفر درجه مناطق غربی هم شب و روز نداریم. ما حتی در دوران کرونا هم تعطیل نشدیم؛ همه راننده‌ها شبانه‌روز برای اقتصاد کشور تلاش می‌کنند. ما همیشه در خدمت مردم این سرزمینیم!

دهه هشتادی فیروزه‌ای؛ نماد عشق به وطن

جوان دهه‌هشتادی فیروزه‌ای که از جاده‌ها، سنگر ساخت؛ شهادت کودکان میناب را هرگز فراموش نمی‌کند. و همچنان از غیرت جنوب، از ایمان مردم ایران، از ایستادگی رهبر شهید و از عشق به وطن می‌گوید. این جوان دهه هشتادی، نامی کوچک در میان مردم بزرگ ایران، نمادی‌ است از نسلی که وطن را با جان خود معنا کرده و می‌کند!#رهبر_شهید #ایران #جنگ #جوان #دبستان_میناب #دهه‌هشتادی #جاده #راننده
۲۳ MB
13:37 - 20 اسفند 1404

0 بازدید