جامعهشناسی تاریخی و سیاست خارجی ایران: یک چارچوب نظری
سیاست خارجی ایران یکی از حوزههایی است که توجه تحلیل گران متعددی را به خود جلب کرده و ادبیات گستردهای بهخصوص دریکی دو دهه اخیر در این زمینه تولید شده است.
چکیدهسیاست خارجی ایران یکی از حوزههایی است که توجه تحلیل گران متعددی را به خود جلب کرده و ادبیات گستردهای بهخصوص دریکی دو دهه اخیر در این زمینه تولید شده است. مقاله پیش رو با تقسیم ادبیات مذکور به سه دسته تاریخی، کاربست نظریه و نظریهپردازی به بررسی آثار موجود پرداخته و به این نتیجه میرسد که بهرغم اهمیت تحلیل سیاست خارجی ایران تلاشهای صورت گرفته در این زمینه از حیث کاربست نظریهها و نظریهپردازی توسعهنیافته است. در راستای بهبود وضعیت موجود، مقاله معتقد است نظریه جامعهشناسی تاریخی روابط بینالملل با داشتن شاخصهایی ازجمله تأکید بر نقش تاریخ در کنار نظریه، تنوع موضوعی و روشی، عدم جدایی نیروهای داخلی و خارجی، روش مقایسهای و ترسیم دولت بهعنوان نهاد برآمده از دل نیروهای اجتماعی، ظرفیت و چارچوب مناسبی برای توصیف، تحلیل، تبیین و نظریهپردازی سیاست خارجی ایران فراهم میسازد. بنابراین، بابیان قابلیت، تناسب و سودمندی نظریه جامعهشناسی تاریخی روابط بینالملل در تحلیل سیاست خارجی ایران، نهایتاً سعی شده است چارچوب نظری برای تحلیل و تبیین سیاست خارجی این کشور ارائه شود که ضمن توجه به مؤلفههای داخلی و خارجی در شکلدهی به سیاست خارجی قابلیت تغییر و تحولات آن در طول زمان نیز داشته باشد.
کلیدواژه ها: ایران؛ سیاست خارجی؛ نظریهپردازی؛ جامعهشناسی تاریخی روابط بینالمللنویسندگان:امیرمحمد حاجی یوسفی: دانشیار روابط بین الملل دانشگاه شهید بهشتی محمد محمدیان: دانشجوی دکتری روابط بین الملل دانشگاه شهید بهشتیفصلنامه سیاست جهانی - دوره 5، شماره 4، زمستان 1395برای مشاهده کامل مقاله روی فایل مقابل کلیک کنید. .
.pdf
02:09 - 24 مرداد 1396
1 بازدید
1 پاسخ