روشهای بهکارگیری قاعده جری و تطبیق در حوزه فهم قرآن
الفاظ و معارف قرآن از حقایق و اصولی جامع سرچشمه گرفته اند که فرامنطقه ای و فراتاریخی میباشند. بر این اساس می توان با کشف مفهوم حقیقی و حکم جامع و گذر نمودن از خصوصیات مصداقی، مفاد ظاهری آیات را بر مصادیق دیگر تطبیق نمود.
چکیدهالفاظ و معارف قرآن از حقایق و اصولی جامع سرچشمه گرفته اند که فرامنطقه ای و فراتاریخی میباشند. بر این اساس می توان با کشف مفهوم حقیقی و حکم جامع و گذر نمودن از خصوصیات مصداقی، مفاد ظاهری آیات را بر مصادیق دیگر تطبیق نمود. بنابراین آنچه این نوشتار بهدنبال آن است، پرداختن به روشهای بهکارگیری قاعده جری و تطبیق میباشد و در همین راستا، به بررسی مفهوم و مصداق منطقی و روش تنقیح مناط میپردازیم؛ زیرا در قاعده جری و تطبیق نیز این گونه است. بعد از انجام اموری که مقدمه فهم متن بهشمار میآیند، آیات همموضوع در کنار هم قرار داده میشود تا با کمک الغای خصوصیات غیر مؤثر، حکم عام کشف شود (جری) و این حکم و مناط، میتواند مبنایی مطمئن برای تطبیق بر مصادیق دیگر باشد.کلیدواژه ها: جری و تطبیق؛ تنقیح مناط؛ الغای خصوصیت؛ مصداقنویسندگان:محمدعلی رضایی کرمانی: دانشیار دانشگاه فردوسی مشهد مرضیه رستمیان: دانشجوی دکتری دانشگاه فردوسی مشهد حسن نقیزاده: دانشیار دانشگاه فردوسی مشهد عباس اسماعیلیزاده: دانشیار دانشگاه فردوسی مشهدفصلنامه پژوهش های قرآنی - دوره 21، شماره 80، پاییز 1395.برای مشاهده کامل مقاله روی فایل مقابل کلیک کنید.
.pdf
01:50 - 15 تیر 1396
0 بازدید
1 پاسخ