از سوگ تا خیزش؛ روایت مقاومتی که از تهران به شهرهای جهان صادر شد
با آغاز حملات آمریکا و اسرائیل علیه ایران، نهتنها جغرافیای درگیری، بلکه میدان افکار عمومی نیز دستخوش تغییر شد؛ موجی از اعتراض به جنگافروزی دولت دونالد ترامپ در همدستی با نخست وزیر رژیم صهیونیستی بنیامین نتانیاهو، از خیابانهای ایران آغاز شد و به سرعت به پایتختهای جهان سرایت کرد—موجی که امروز به یکی از مهمترین نشانهها از عدم مشروعیت این جنگ بدل شده است.
خبرگزاری فارس-گروه هنر و رسانه: حملات نظامی آمریکا و اسرائیل علیه ایران که از نهم اسفند آغاز شد، سریعاً از یک تقابل صرفاً نظامی فراتر رفت و به صحنهای برای شکلگیری واکنشهای گسترده مردمی تبدیل شد. در نخستین روزهای این تجاوز، حمله به تهران و شهادت رهبر انقلاب اسلامی، آیتالله سید علی خامنهای، شوکی عمیق در جامعه ایران ایجاد کرد؛ رخدادی که نه به تضعیف، بلکه به انسجام و تحرک بیشتر اجتماعی انجامید.از شامگاه دهم اسفند، همزمان با دومین شب پس از این حادثه، خیابانهای ایران به صحنه حضور مداوم مردم تبدیل شد. تجمعاتی که تاکنون بدون وقفه ادامه یافته است، تنها واکنشی احساسی به یک فقدان نبود، بلکه به نمایش نوعی بازتعریف از همبستگی ملی بدل شد. مردم در این شبها، در کنار سوگواری برای رهبر شهید، با رهبر جدید—آیتالله سید مجتبی حسینی خامنهای—تجدید بیعت کردند و همزمان حمایت خود را از عملکرد نیروهای مسلح در پاسخ به حملات آمریکا و اسرائیل اعلام داشتند.
همزمان با عملیات «وعده صادق ٤» که نیروهای مسلح ایران در موجهای متعدد با شلیک موشک و پهپاد علیه پایگاههای آمریکا در منطقه و مراکز نظامی اسرائیل در سرزمینهای اشغالی آغاز کردند، مردم نیز در همبستگی میدان داری کردند. در تهران، میادین اصلی شهر از جمله میدان انقلاب، میدان نارمک، میدان تجریش، میدان ونک و میدان ولیعصر و... به کانونهای اصلی تجمعات تبدیل شدند؛ جایی که شرکتکنندگان با در دست داشتن پرچم ایران و تصاویر رهبر شهید، خشم و عزم خود را برای دفاع از میهن به نمایش گذاشتند. این حضور اما محدود به پایتخت نماند. از بندرعباس تا رشت، از تبریز تا بجنورد، و از شهرهای کوچکتر مانند چهاردانگه، شهرضا و گچساران، موجی مشابه از تجمعات شبانه شکل گرفت؛ تجمعاتی که در آن شعارها و نشانهها حامل پیام مشترکی بودند: ایستادگی در برابر تجاوز آمریکایی-اسرائیلی.در شیراز، خیابانها برای چندین شب متوالی مملو از جمعیتی بود که شعار «خونخواهی» سر میدادند. در تبریز، مردم سوگ شهادت رهبر انقلاب را با بیعت با آیت الله خامنهای پیوند زدند. در برخی شهرها حضور مردم با ورود پیکر شهدای این جنگ تحمیلی حال و هوایی متفاوت به خود گرفت و به نوعی آیین جمعی مقاومت تبدیل شد. این همزمانی سوگ و کنش، یکی از ویژگیهای بارز این موج اجتماعی بود.
در این میان، عملیات «وعده صادق ۴» با قدرت بیشتر ادامه یافت؛ حملاتی دقیق و راسخ که به گفته منابع رسمی، خسارات قابل توجهی به مواضع آمریکا و اسرائیل وارد کرده است. همزمانی این پاسخ نظامی با حضور خیابانی مردم، تصویری دوگانه اما مکمل از واکنش ایران به جنگ را شکل داد: میدان و خیابان، در کنار یکدیگر.اما آنچه این تحولات را وارد مرحلهای جدید کرد، بازتاب بینالمللی این حضور مردمی بود. گستردگی و تداوم تجمعات در ایران به حدی بود که حتی رئیسجمهور آمریکا نیز ناچار به واکنش شد. ترامپ که حملات را با ادعای «حمایت از مردم ایران» توجیه کرده بود، در اظهاراتی مدعی شد تصاویر منتشرشده از تجمعات، ساخته هوش مصنوعی است. ادعایی که بیش از آنکه پاسخی مستدل باشد، از نگاه بسیاری ناظران نشانهای از سردرگمی در مواجهه با واقعیت میدانی تلقی شد.در همین حال، موج اعتراض به این جنگ از مرزهای ایران فراتر رفت. در اروپا، هزاران نفر در لندن، مادرید، پاریس و آتن به خیابانها آمدند و خواستار توقف فوری حملات شدند. اسپانیا به عنوان پیشرو مقاومت اروپایی در برابر دستورکار اسرائیل و آمریکا ظاهر شد. در تجمعی در مادرید، بیش از ۴ هزار شهروند خیابانها را پر کردند. این تظاهرات ضد جنگ پاسخی مستقیم به اظهارات ترامپ بود که پدرو سانچز، نخستوزیر اسپانیا، را به دلیل خودداری از واگذاری پایگاههای هوایی به نیروهای آمریکایی «بازنده» خوانده بود.
در مادرید، شعار «نه به جنگ» به مطالبهای فراگیر تبدیل شد و حتی بحث خروج از ناتو را به میان کشید. در لندن، معترضان با راهپیمایی به سمت مراکز دولتی، دولت بریتانیا را به «همدستی» در این جنگ متهم کردند. تظاهرات مشابهی در لیسبون، آتن، پاریس و صوفیه نیز برگزار شد. در آمریکا نیز، صحنههایی کمسابقه از اعتراض شکل گرفت. تجمع در مقابل کاخ سفید و میدان تایمز نیویورک نشان داد که مخالفت با این جنگ تنها محدود به خارج از مرزهای آمریکا نیست. نظرسنجیها نیز این روند را تأیید کردند؛ جایی که اکثریت آمریکاییها مخالفت خود را با اقدام نظامی علیه ایران اعلام کردند و از نحوه مدیریت این بحران توسط دولت ترامپ ابراز نارضایتی داشتند.در کانادا و حتی شرق آسیا نیز اعتراضاتی مشابه شکل گرفت. از سئول تا مونترال، معترضان با در دست داشتن تصاویر قربانیان و سردادن شعارهای ضدجنگ، خواستار پایان فوری درگیریها شدند. این گستردگی جغرافیایی، نشاندهنده آن است که مسئله دیگر صرفاً یک درگیری منطقهای نیست، بلکه به موضوعی جهانی در حوزه افکار عمومی تبدیل شده است.در این میان، نحوه مواجهه رسانههای غربی با این تحولات نیز قابل توجه است. در سالهای گذشته، این رسانهها بارها تجمعات مخالفان جمهوری اسلامی را با پوشش گسترده و برجسته بهعنوان نشانهای از نارضایتی در ایران بازتاب داده و آن را دستمایه تحلیلها و فشارهای سیاسی قرار دادهاند؛ اما اینبار، همزمان با برگزاری تجمعات گسترده موافقان حاکمیت در شهرهای مختلف ایران و جهان، آن سطح از توجه و بازنمایی مشاهده نشد. این تفاوت در پوشش، پرسشهایی جدی درباره استانداردهای دوگانه رسانهای و نحوه روایتسازی از تحولات داخلی ایران در افکار عمومی جهانی ایجاد میکند.
در مجموع، آنچه از نهم اسفند آغاز شد، امروز به یک روند چندلایه بدل شده است: از یکسو، مقاومت داخلی در قالب حضور مستمر مردم در خیابانها و حمایت از ساختار سیاسی و نظامی؛ و از سوی دیگر، شکلگیری یک موج جهانی علیه جنگافروزی آمریکا و اسرائیل. این همافزایی، فشار فزایندهای بر طراحان جنگ وارد کرده و معادلات آن را پیچیدهتر از پیش ساخته است.در نهایت، پیام این تحولات روشن است: تجمعات شبانه در ایران، تنها یک واکنش داخلی باقی نماند، بلکه به جرقهای برای شکلگیری یک مطالبه جهانی تبدیل شد—مطالبهای که بر حقانیت ایران و ضرورت پایاندادن به تجاوز این دو رژیم تأکید دارد و هر روز، صدای بلندتری در جهان پیدا میکند.#ایران #ایستادگی_و_مقاومت#تظاهرات#جنگ #آمریکا #اسرائیل اخبار هنری را میتوانید از طریق صفحه هنر و رسانه فارس دنبال کنید. 20:55 - 4 فروردین 1405