ارادهای که محدودیت را شکست داد
در میان مسیرهای ناهموار شهری و دغدغههای روزمره، توانخواهان خراسان جنوبی ثابت کردهاند که محدودیت جسمی لزوماً مانع رشد و افتخارآفرینی نیست.
خبرگزاری فارس- خراسان جنوبی، با وجود گذشت سالها از تصویب قوانین حمایتی در حوزه حقوق افراد دارای معلولیت، بررسی میدانی وضعیت توانخواهان در خراسان جنوبی نشان میدهد آنچه روی کاغذ نوشته شده، هنوز فاصله محسوسی با آنچه در زندگی روزمره جریان دارد، دارد. بسیاری از توانخواهان در گفتوگو با خبرنگار ما تأکید میکنند که مشکلات مربوط به مناسبسازی شهری، اشتغال، حملونقل، خدمات توانبخشی و نگاه اجتماعی، همچنان جزو چالشهای ثابت زندگی آنهاست؛ چالشهایی که گاه مسیر سادهای مانند رفتوآمد روزانه یا یافتن یک فرصت شغلی را به مانعی جدی تبدیل میکند.بااینحال، در دل همین شرایط سخت، نمونههای درخشانی از تلاش و موفقیت دیده میشود؛ افرادی که بااراده و پشتکار، نهتنها محدودیتهای خود را پذیرفتهاند بلکه آنها را به سکوی جهش تبدیل کردهاند. این گزارش روایتی است از چندچهره توانخواه که نشان میدهند «مشکل جسمی پایان مسیر نیست»، بلکه گاهی میتواند آغازی برای ساختن مسیری متفاوت باشد.
ورزشکاری که از دل سختیها به تیمملی رسیدبرای عارف بابائیان، ورزشکار توانخواه بیرجندی، راه رسیدن به پیراهن تیمملی فوتبال ۷ نفره، راهی نبود که با یک آرزو آغاز و با یک انتخاب ساده تمام شود. او میگوید بیش از یک دهه تمرین بیوقفه، حضور در اردوها و پشت سر گذاشتن شکستهای متعدد، بخشی از مسیر او بوده است؛ مسیری که امروز او را به یکی از ورزشکاران شاخص استان تبدیل کرده است.بابائیان معتقد است امکانات شهری برای افراد دارای معلولیت کافی نیست و همین موضوع تمرینات روزانه بسیاری از ورزشکاران توانخواه را تحتتأثیر قرار میدهد. با این وجود، او باور دارد که در مسیر پیشرفت، «بهانهجویی جایی ندارد». بابائیان با اشاره به تجربه حضور در رقابتهای ملی، میگوید وقتی با وضو وارد زمین میشود و تمام تمرکز خود را روی بازی میگذارد، احساس میکند تمام سختیهای سالهای گذشته تبدیل به انگیزه شده است.
فعال رسانهای که محدودیت را به ابزار اثرگذاری تبدیل کرددر نقطهای دیگر از شهر، امیرحسین صادقپور سالهاست در حوزه رسانه فعالیت میکند؛ جوانی که از کودکی با مشکلات حرکتی همراه بوده اما هیچگاه اجازه نداده این مسئله او را از مسیر علاقهاش دور کند. او تحصیلاتش را در حوزه نرمافزار، زبان و روانشناسی ادامه داده و امروز با چند رسانه استان همکاری دارد.صادقپور معتقد است مهمترین نیاز افراد دارای معلولیت، وجود شغل پایدار است. او با لحنی صریح میگوید: «ما توانایی داریم، تحصیلکرده هستیم؛ اما فرصتهای برابر در بازار کار برایمان فراهم نیست.» او تأکید دارد که اجرای کامل قانون حمایت از معلولان میتواند بسیاری از مشکلات معیشتی و اجتماعی توانخواهان را برطرف کند.در کنار همه این مسائل، صادقپور به موضوع نگاه جامعه نیز اشاره میکند؛ نگاهی که به گفته او، هنوز در بخشهایی نیازمند اصلاح است. او باور دارد وقتی جامعه تواناییهای افراد دارای معلولیت را ببیند، ناخواسته نگاهش تغییر خواهد کرد. این فعال رسانهای در پایان نیز از خانوادهاش یاد میکند و میگوید هیچیک از موفقیتهای امروز، بدون حمایت آنها ممکن نبود.
مدیری که خودش سختی مسیر را تجربه کرده استحسین لاجوردی، رئیس هیئت ورزشهای جانبازان و معلولان خراسان جنوبی، از جمله مدیرانی است که خود سالهاست با ویلچر زندگی میکند و همین تجربه شخصی باعث شده نگاه دقیقتری به نیازهای ورزشکاران توانخواه داشته باشد. او با وجود شرایط جسمی، توانسته در رشتههای مختلف ورزشی مدالهای ملی کسب کند و تحصیلاتش را تا مقطع کارشناسی ارشد ادامه دهد.لاجوردی با اشاره به قوانین موجود در حوزه حمایت از ورزش معلولان میگوید: «بیش از ۱۸ دستگاه و نهاد باید در این حوزه همکاری داشته باشند، اما در عمل تنها تعدادی محدود همراهی کردهاند.» او تأکید میکند که هیئت استان خدمات ورزشی را رایگان ارائه میدهد اما ادامه این مسیر نیازمند حمایت مالی و تجهیزاتی است.
شکاف قانون و اجرا؛ و امیدی که زنده استبررسی روایتهای این سه نفر نشان میدهد مسئله معلولیت در خراسان جنوبی تنها یک موضوع فردی یا جسمی نیست؛ مسئلهای چندوجهی است که از زیرساختهای شهری تا سیاستگذاریهای اشتغال و فرهنگ عمومی را در بر میگیرد. قوانین وجود دارد، اما اجرا ناقص است؛ امکانات هست، اما کافی نیست؛ نگاههای حمایتی ابراز میشود، اما گاهی در عمل مشاهده نمیشود.در عین حال، داستانهای بابائیان، صادقپور و لاجوردی نشان میدهد که امید همچنان زنده است؛ امیدی که بر پایه تلاش فردی، ایمان، حمایت خانواده و باور به تواناییها شکل گرفته است. این چهرهها بهخوبی نشان میدهند که اگر مسیر برای توانخواهان هموار شود، آنان میتوانند نهتنها از حق طبیعی خود استفاده کنند، بلکه در عرصههای ملی و اجتماعی افتخارآفرین باشند.این گزارش یادآوری میکند که جامعه و مسئولان باید از نگاه ترحمآمیز فاصله گرفته و بهجای آن، رویکرد مسئولانه، اجرایی و باورمندانه نسبت به تواناییهای افراد دارای معلولیت داشته باشند؛ چراکه عدالت اجتماعی بدون فراهمکردن فرصتهای برابر، تحقق نخواهد یافت.
23:07 - 13 آذر 1404
0 بازدید
