سرمایهگذار آمریکایی: ستونهای هژمونی آمریکا در معرض تهدید است
بیل گروس،سرمایهگذار آمریکایی تاکید کرد، آنچه هژمونی آمریکا را تهدید میکند فقط کسری تجاری و سیاستهای حمایتگرایانه نیست بلکه ظهور چین به عنوان رقیب راهبردی و همزمان فرسایش پایههای مالی واشنگتن تضادی خطرناک ایجاد کرده که ممکن است سلطه یکصدساله آمریکا را به پایان برسان
گروه اقتصادی خبرگزاری فارس؛ «ممکن است خیلی زودتر از آنچه تصور می شود، عصر سلطه بی رقیب آمریکا به پایان برسد.» این هشداری است که بیل گروس، سرمایه گذار سرشناس آمریکایی و یکی از بنیان گذاران شرکت مدیریت سرمایه «پیمکو»، در مقاله ای در روزنامه فایننشال تایمز مطرح کرده است.او با نگاهی عمیق به ریشه های ساختاری قدرت آمریکا، از تهدید فزاینده کسری های مالی و تجاری مزمن، انباشت بدهی عمومی، و ظهور شتابان هوش مصنوعی به عنوان بازیگری جدید که می تواند موازنه قدرت جهانی را از نو تعریف کند، سخن می گوید. بیل گروس در این تحلیل راهبردی تأکید کرده است که ایالات متحده از پایان جنگ جهانی دوم تا کنون، توانسته است جایگاه نخستین قدرت اقتصادی و نظامی جهان را حفظ کند. این سلطه عمدتاً مرهون مزیت های ساختاری مانند قدرت بی مانند دلار، آزادی تجارت، بازارهای باز جهانی و برتری قاطع نظامی آمریکا بوده است. اما گروس هشدار می دهد که ادامه این جایگاه برتر، دیگر یک روند خودکار یا تضمین شده نیست و نیازمند سیاست های اقتصادی و مالی بسیار هوشمندانه تری است تا بتواند از فرسایش پایه های مشروعیت و کارآمدی قدرت آمریکا جلوگیری کند.
از نگاه این سرمایه گذار تأثیرگذار، مهم ترین زنگ خطر را باید در وضعیت آشفته مالی و تجاری آمریکا جست و جو کرد. او با اشاره به کسری های مزمن و دوقلوی بودجه و تجارت در ایالات متحده، توضیح می دهد که افزایش مداوم هزینه های دولتی، به ویژه در حوزه های سلامت و تأمین اجتماعی (مانند مدیکر و مدیکید)، فشار فزاینده ای را بر خزانه آمریکا وارد کرده است. به گفته گروس، بودجه نظامی سرسام آور و هزینه های ناشی از درگیری های ژئوپلیتیک در نقاط مختلف جهان نیز این فشار را دوچندان کرده و در نتیجه سطح بدهی عمومی به اوج های خطرناکی رسیده است. این زنجیره معیوب، از نگاه او، نه تنها انعطاف پذیری سیاست مالی آمریکا را کاهش داده، بلکه اعتماد بلندمدت بازارها را نیز نشانه رفته است.نکته قابل تأمل دیگر در تحلیل گروس، افول «تجارت آزاد» به عنوان یکی از اساسی ترین ارکان هژمونی آمریکاست. او می نویسد که در سال های اخیر، سیاست های حمایت گرایانه و افزایش تعرفه های تجاری، نه تنها نتوانسته اند کسری تجاری عظیم آمریکا را کاهش دهند، بلکه به روند رشد اقتصادی فراگیر نیز کمکی نکرده اند. گروس اما یک استثنای چشمگیر را از این قاعده مستثنا می داند: سرمایه گذاری های کلانی که در بخش نوظهور و انقلابی هوش مصنوعی صورت گرفته است. به اعتقاد او، این حوزه، تنها نقطه درخشان در چشم انداز تیره اقتصاد آمریکاست که توانسته موتور محرک رشد جدیدی را روشن کند.
واکنش بازارها و سرمایه گذاران نیز نشانه ای از نگرانی عمیق از آینده اقتصاد آمریکاست. گروس می نویسد که فعالان بازار با دلهره تحولات مربوط به بدهی ملی و کسری های مالی و تجاری را دنبال می کنند و این نگرانی مستقیماً بر عملکرد شاخص دلار و بازار اوراق قرضه خزانه داری تأثیر گذاشته است. او تأکید می کند که تعهدات آتی دولت آمریکا (مانند حقوق بازنشستگی و هزینه های سلامت) دیگر فقط یک عدد روی کاغذ نیست، بلکه به یک عامل حیاتی در ارزیابی توانایی ایالات متحده برای حفظ برتری اقتصادی خود تبدیل شده است.در عرصه رقابت بین المللی، گروس به صراحت می گوید که چین خود را یک رقیب استراتژیک بلندمدت برای آمریکا می داند. او در این زمینه به اشارات مکرر شی جین پینگ، رئیس جمهور چین، به مفهوم «تله توسیدید» اشاره می کند؛ نظریه ای که توصیف گر تنش طبیعی میان یک قدرت صعودکننده و یک قدرت حاکم مستقر است. این نگاه چین، رقابت دو کشور را از حوزه اقتصادی فراتر برده و به سطحی راهبردی و تمدنی ارتقا داده است.
اما شاید جسورانه ترین بخش تحلیل گروس، چشم اندازی باشد که او از آینده قدرت جهانی ترسیم می کند. او معتقد است که احتمالاً رقابت بر سر هژمونی جهانی، دیگر انحصاراً میان دولت، ملت هایی مانند آمریکا و چین باقی نخواهد ماند. به باور او، ممکن است جهان در آستانه ظهور یک قدرت جدید و فراملی قرار گرفته باشد: هوش مصنوعی. گروس در پایان مقاله خود به این پرسش کلیدی اشاره می کند که احتمالاً پارادایم رقابت در دهه های آینده را شکل خواهد داد. او می نویسد: «شاید دیگر پرسش اصلی این نباشد که کدام کشور جهان را رهبری خواهد کرد، بلکه این پرسش مطرح خواهد بود که چه کسی مالکیت و توانایی کنترل پیشرفته ترین و تأثیرگذارترین فناوری ها را در اختیار خواهد داشت.» این گزاره، به روشنی نشان می دهد که نبرد آینده، نبرد بر سر تسلط بر داده، الگوریتم ها و هوش مصنوعی خواهد بود و هر کشوری که در این عرصه عقب بماند، احتمالاً جایگاهی در هرم قدرت آینده نخواهد داشت.#آمریکا_چین#آمریما_بدهی
18:11 - 10 خرداد 1405
1 بازنشر
13٫9k بازدید
