اعتصاب تاریخی پرتغالیها در اعتراض به قانون تسهیل اخراج
نخستوزیر پرتغال وعده رشد اقتصادی داده است، اما خیابانها و ایستگاههای قطار پر از معترضانی است که علیه قانون جدید کار شعار میدهند.
گروه اقتصادی خبرگزاری فارس؛ پرتغال امروز پنجشنبه شاهد اختلالات گسترده در بخشهای حملونقل، بیمارستانها و مدارس بود آن هم پس از آن که اتحادیههای کارگری بزرگترین اعتصاب سراسری کشور طی بیش از یک دهه اخیر را فراخواندند و میلیونها پرتغالی به خیابانها آمدند تا علیه اصلاحات دولت در قوانین کار اعتراض کنند
با وجود اینکه یک سخنگوی دولت پرتغال ادعا کرده بود «اکثریت قریب به اتفاق» پرتغالیها به سر کار خود رفتهاند و اعتصاب را تنها «وقفه جزئی در برخی بخشهای دولتی» توصیف کرد و اتحادیهها اعلام کردند بیش از سه میلیون نفر، یعنی بیش از نیمی از نیروی کار ۵.۵ میلیون نفری کشور، در این اعتصاب شرکت کردهاند.
اختلال در حملونقل و خدمات عمومی
در پایتخت پرتغال، خطوط متروی لیسبون به طور کامل تعطیل شد و کشتیها و قطارها تنها با حداقل ظرفیت فعالیت کردند. تابلوهای پرواز فرودگاهها پر از اعلانهای لغو پرواز بود و فروشگاهها، کافهها و رستورانها علیرغم باز بودن، مشتریان کمتری داشتند. شرکت «تاپ ایر پرتغال» بیش از ۲۰۰ پرواز خود را لغو کرد و فرودگاهها نسبت به روزهای عادی آرامتر بودند. بزرگترین کارخانه خودرو کشور متعلق به گروه فولکسواگن در منطقه سیتوبال نیز به طور کامل تعطیل شد.اتحادیههای ملی پزشکان و معلمان پرتغال اعلام کردند که اکثر اعضای آنها در اعتصاب شرکت کردند، موضوعی که باعث فلج شدن بخشهای غیرضروری دهها بیمارستان و تعطیلی بسیاری از مدارس شد.
دلایل اعتصاب و خشم اتحادیهها
اتحادیههای کارگری نسبت به پیشنویس قانونی که دولت راستگرا ارائه کرده است، واکنش شدیدی نشان دادند. این قانون قصد دارد روند اخراج کارکنان را سادهتر کند، مدت قراردادهای موقت را افزایش دهد و دامنه حداقل خدمات در زمان اعتصاب را گسترش دهد.با وجود رشد اقتصادی حدود ۲ درصد و نرخ بیکاری پایین ۶ درصد، دولت تحت رهبری لوئیس مونتینیگرو معتقد است که شرایط فعلی برای اصلاحات مناسب است و این اقدامات میتواند «رشد اقتصادی را تحریک کرده و دستمزدها را افزایش دهد».اتحادیههای CGTP با گرایش چپ و UGT معتدل این برنامهها را شدیداً نقد کردهاند و اعتصاب کنونی را بزرگترین اعتصاب از ژوئن ۲۰۱۳ توصیف کردهاند، زمانی که پرتغال برای عبور از بحران بدهی به کمک صندوق بینالمللی پول و اتحادیه اروپا نیاز داشت. تیآگو اولیویرا، دبیر کل CGTP، این اصلاحات را «یکی از بزرگترین حملات به بخش کارگری» دانست و تأکید کرد که حدود ۱.۳ میلیون کارگر در وضعیت شغلی ناپایدار قرار دارند.
تظاهرات و حمایت مردمی
در حدود ۲۰ شهر پرتغال هم تظاهرات برگزار شد. هزاران نفر در لیسبون در مسیر پارلمان راهپیمایی کردند و شعارهایی از قبیل «نه به اصلاح قانون کار»، «حمله وحشیانه!» و «عقب نمینشینیم!» سر دادند. با نزدیک شدن انتخابات ریاست جمهوری پرتغال در اوایل ۲۰۲۶، دبیرکل CGTP معتقد است که اعتصاب «قبل از شروع موفق شد»، زیرا توجه عمومی را به خطرات اصلاحات جلب کرده است. طبق یک نظرسنجی محلی، ۶۱ درصد پرتغالیها از اعتصاب حمایت میکنند.هرچند حزب مونتینیگرو اکثریت پارلمانی ندارد، دولت میتواند با حمایت لیبرالها و جناح راست افراطی پیشنویس قانون را تصویب کند. جناح چپ مخالف دولت را متهم به پنهانکاری درباره برنامههای کاهش حقوق کارگران در طول کارزار انتخاباتی کرده است. از سوی دیگر، آرمیندو مونترو، رئیس اتحادیه کارفرمایان پرتغال، این اعتصاب را محکوم و پیشنویس دولت را تنها «پایهای برای بحث» دانست و هدف آن را اصلاح «نقصی که اصلاحات کارگری دولت چپ پیشین ایجاد کرده بود» عنوان کرد.بنابراین اعتصاب امروز پرتغال نه تنها خدمات عمومی و حملونقل را فلج کرد، بلکه تنش عمیق میان دولت و اتحادیهها بر سر اصلاحات اقتصادی و بازار کار را آشکار ساخت و سوالاتی جدی درباره آینده سیاست اقتصادی و شرایط شغلی کشور در آستانه انتخابات مطرح کرده است.#پرتغال_اعتصاب#پرتغال_کار
03:59 - 21 آذر 1404
2 بازنشر
42٫3k بازدید
