30 دی 1404عرزشیها
پزشک تأکید کرده بود که مدتی بدون عصا قدم از قدم برندارم. در آن روزهای دشوار، دغدغهام این بود که چطور با عصا، حرمت و وقار چادرم را حفظ کنم؛ سرانجام راهحلی پیدا کردم. در مسیر، سنگینی نگاهها را حس میکردم؛ یکی با دلسوزیِ کاذب گفت: «حالا چه ضرورتی دارد؟ چادر را بردار!» و دیگری با زهرِ تمسخر زیر لب …نمایش بیشتر
@Zahramoradi30 دی 1404در پاسخ بهیادداشت تأملبرانگیزی بود. مشکل اینجاست که در فضای دوقطبی امروز، واژهها بیشترین آسیب رو میبینند.وقتی یک کلمه تبدیل به برچسب میشه، محتوا گم میشه. کاش همونطور که نویسنده اشاره کرد، برگردیم به اصل مفاهیم و به جای قضاوت همدیگه، روی اشتراکاتمون یعنی ایران و خانواده تمرکز کنیم
