تاریخ هنر چاقوتیزکنی در محله «المذبح» قاهره در اعیاد قربان
در محله تاریخی «المذبح» قاهره، جایی که چاقو فراتر از یک ابزار، شاهرگ حیاتی معیشت است، خانواده «عاشور السنّان» دهههاست که هنر چاقوتیزی را از گزند فراموشی حفظ کردهاند. با نزدیک شدن به عید قربان، مغازه کوچک آنها به کانون تلاقی سنت، مهارت و ضرورتهای اقتصادی تبدیل میشود.
در کوچه پسکوچههای «المذبح»، «معلمه صباح» بانوی ۶۰ سالهای که این حرفه را از پدر و همسرش به ارث برده، نمادی از تداوم یک میراث خانوادگی است. او که ۵۰ سال از عمر خود را پای سنگهای فرز گذرانده، اکنون نوههایش را برای حفظ این پیشه آموزش میدهد. با وجود اینکه دستگاههای قدیمی جای خود را به چرخهای برقی دادهاند، صباح معتقد است که تکنولوژی نمیتواند جایگزین «چشم و دست» استادکار شود؛ چرا که یک اشتباه کوچک در زاویه قرارگیری تیغه، میتواند چاقو را برای همیشه نابود کند.تورم بیسابقه در مصر، بازار چاقوتیزان را داغتر از همیشه کرده است. قیمت یک چاقوی ذبح نو اکنون به بیش از ۱۰۰۰ پوند (حدود ۲۱ دلار) رسیده که برای بسیاری از خانوادهها سنگین است. این موضوع باعث شده مردم به جای خرید ابزار جدید، به سراغ چاقوهای قدیمی خود بروند تا با سپردن آنها به دستان ماهر خانواده عاشور، عمر دوبارهای به تیغهها ببخشند.در زرادخانه یک قصاب حرفهای برای روز عید، سه ابزار کلیدی وجود دارد: «چاقوی جَز» که برای ذبح سریع و بدون درد طبق آموزههای دینی طراحی شده، «چاقوی سلیخ» که تیغهای ظریف برای جدا کردن پوست از لاشه دارد، و «ساتور» سنگین که وظیفه درهمشکستن استخوانها را بر عهده دارد. تیز کردن هر یک از اینها مهارتی خاص میطلبد تا در روز قربانی، کار با نهایت سرعت و کیفیت انجام شود. برای اهالی المذبح، صدای گردش سنگ بر روی استیل، موسیقی متن زندگی است که از نسلی به نسل دیگر منتقل میشود.
19:45 - 1 خرداد 1405
28٫6k بازدید
